Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 1/17 KI-generiert

Supreme Court dismisses retrial request as obviously unfounded due to lack of specific grounds and personal appeal character.

Geschäftsnummer III KO 1/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused the defendant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded without requiring formal corrections. The defendant challenged factual findings and legal qualification but failed to cite specific grounds for retrial under the Code of Criminal Procedure. Consequently, the court determined the petition resembled a personal cassation appeal rather than a formal retrial request.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 k.p.k.; Art. 540b k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.; If a retrial request lacks specific statutory grounds and resembles a personal appeal, it is obviously unfounded and dismissed without substantive review.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial request obviously unfounded personal cassation Code of Criminal Procedure lack of specific grounds formal defects dismissal without review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 545 § 3 k.p.k.
akt XIV K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
art. 540 k.p.k.
nie wskazuje ani nie odwołuje się do podstaw wznowienia postępowania określonych w szczególności w art. 540 k.p.k., oraz art.
art. 540b k.p.k.
540 k.p.k., oraz art. 540b k.p.k., czy w art.
art. 542 § 3 k.p.k.
540b k.p.k., czy w art. 542 § 3 k.p.k. Z treści wniosku wynika, że nosi on cechy osobistej kasacji skazanej.
art. 523 § 1 k.p.k.
Taka konstrukcja wniosku, który nie wymienia – jak wspomniano – żadnych przepisów i powodów wznowieniowych, natomiast jako ogólną podstawę zarzutów podaje art. 523 § 1 k.p.k. (s.3) nakazywała uznać, że wniosek ten jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art.
art. 545 § 3 k.p.k
akt XIV K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 156 § 1 pkt 2 k.k
za winną popełnienia czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.
art. 13 § 1 k.k
i skazał ją na karę 6 lat pozbawienia wolności.Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonej, Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 13 października 2016 r., zmienił kwalifikację prawną czynu na art. 13 § 1 k.k.
art. 148 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KO 1/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie D. W. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 5 kwietnia 2017 r., wniosku skazanej o wznowienie postępowania w sprawie zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 maja 2016, sygn. akt XIV K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 10 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w G. uznał oskarżoną D. W. za winną popełnienia czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i skazał ją na karę 6 lat pozbawienia wolności.Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonej, Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 13 października 2016 r., zmienił kwalifikację prawną czynu na art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i przy zastosowaniu art. 60 § 2 k.k. oraz art. 60 § 6 pkt 2 k.k. wymierzył jej karę 6 lat pozbawienia wolności.Pismem z dnia 27 października 2016 r. ( data prezentaty) D.

W. wniosła między innymi o wyznaczenie obrońcy z urzędu celem ewentualnego sporządzenia kasacji.Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2016 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (...) na podstawie art. 78 § 1 i 1a k.p.k. wyznaczył skazanej obrońcę z urzędu, który w dniu 29 grudnia 2016r. nadesłał opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia kasacji. Skazana wezwana do uzupełnienia braku formalnego kasacji przez sporządzenie i podpisanie jej przez adwokata nie usunęła wskazanego braku.W dniu 29 listopada 2016r. skazana złożyła pismo zatytułowane „ wniosek o wznowienie postępowania” , w którym wniosła również o wyznaczenie obrońcy z urzędu.

W uzasadnieniu niniejszego pisma zarzuciła, iż Sąd Apelacyjny dokonując kontroli instancyjnej w niniejszej sprawie dopuścił się rażącego naruszenia przepisów postępowania w postaci art. 7 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k., art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. a także rażąco naruszył art. 53 § 1 k.k. Z treści uzasadniania wynika, że skazana kwestionuje ustalenia faktyczne poczynione w sprawie oraz przyjętą kwalifikację prawną czynu. Wniosła o wznowienie postępowania na podstawie art. 542 k.p.k., uchylenie obu wyroków i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W myśl 545 § 3 k.p.k. sąd odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, bez wzywania strony do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność.

Sąd nie rozpoznaje merytorycznie wniosku, nie bada więc jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia. Przechodząc do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pismo D. W. nie wskazuje ani nie odwołuje się do podstaw wznowienia postępowania określonych w szczególności w art. 540 k.p.k., oraz art. 540b k.p.k., czy w art. 542 § 3 k.p.k. Z treści wniosku wynika, że nosi on cechy osobistej kasacji skazanej. Świadczą o tym stawiane zarzuty, w tym wymienione przepisy jako naruszone i wskazywane uchybienia, których dopuścić się miał Sąd odwoławczy wydając orzeczenie reformatoryjne.

Taka konstrukcja wniosku, który nie wymienia – jak wspomniano – żadnych przepisów i powodów wznowieniowych, natomiast jako ogólną podstawę zarzutów podaje art. 523 § 1 k.p.k. (s.3) nakazywała uznać, że wniosek ten jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k.Dlatego orzeczono jak na wstępie. l.n