Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 540/25 KI-generiert

Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of compelling reasons and preliminary inadmissibility of appeal.

Geschäftsnummer III KK 540/25
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the defendant's request to stay the execution of a 25-year prison sentence pending cassation appeal. The defense argued that the appeal raised absolute grounds for appeal and that the defendant's health condition warranted a temporary halt to avoid severe, irreversible consequences. The court held that such health issues are relevant only for a separate procedure under Article 153 of the Criminal Execution Act and that the preliminary review of the appeal did not establish compelling reasons necessitating a stay of execution.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 9 § 1, 2 k.k.w.; Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 153 k.k.w.: The stay of execution of a criminal sentence is an exceptional measure requiring compelling circumstances indicating a high probability of appeal success; health conditions alone do not constitute grounds for such a stay but may be considered in a separate procedure for interruption of execution.

Schlagwörter

KI-generiert
stay of execution cassation appeal absolute grounds for appeal health condition criminal execution act irreversible consequences preliminary review Nichtigkeitsgründe

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 9 § 1, 2 k.k.w.
Art. 532 § 1 k.p.k.
Art. 153 k.k.w.
Podniesione z kolei okoliczności dotyczące stanu zdrowia skazanego mogą okazać się przydatnymi w ewentualnym postępowaniu o przerwę w wykonaniu kary w trybie art. 153 k.k.w., nie mogą jednak być przesłanką do zastosowania instytucji uregulowanej w art.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
4 § 1 k.k., wymierzył mu karę 25 lat pozbawienia wolności.W kasacji obrońców skazanego zarzucono wyrokowi Sądu odwoławczego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Art. 433 § 2 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
art. 148 § 1 k.k
skazanego z art. 148 § 1 k.k.
art. 4 § 1 k.k
z art. 4 § 1 k.k., wymierzył mu karę 25 lat pozbawienia wolności.W kasacji obrońców skazanego zarzucono wyrokowi Sądu odwoławczego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
4 § 1 k.k., wymierzył mu karę 25 lat pozbawienia wolności.W kasacji obrońców skazanego zarzucono wyrokowi Sądu odwoławczego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
IV KK 347/03
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22).
II KK 473/22
Supreme Court quashes criminal appeal verdict due to procedural error in sentencing calculation and remands case.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III KK 540/25 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie W.R. skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 października 2025 r., wniosku obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia 21 listopada 2024 r. w sprawie II AKa 247/24, Sąd Apelacyjny w Krakowie zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. akt III K 203/22 i uznając, że W.R. dopuścił się popełnienia trzech zbrodni stanowiących ciąg przestępstw z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., wymierzył mu karę 25 lat pozbawienia wolności.W kasacji obrońców skazanego zarzucono wyrokowi Sądu odwoławczego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w związku z nienależytą obsadą sądu oraz rażące naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie skazanego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Wnieśli też o wstrzymanie wykonania orzeczenia podnosząc, iż zaistnienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej przemawia za przyjęciem, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Nadto wskazali na okoliczności dotyczące stanu zdrowia skazanego, które może ulec pogorszeniu podczas wykonywania orzeczonej kary. W ocenie obrońców, istnieją szczególne okoliczności powodujące, że wykonanie kary pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne dla skazanego skutki.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Niejednokrotnie Sąd Najwyższy zwracał uwagę na wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia, albowiem jest ona odstępstwem od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że jej zastosowanie winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22). Tego rodzaju skutki mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku.

Dochodzi wtedy do sytuacji, w której skazany odbywałby karę, która nie powinna być wykonywana.Dokonując wstępnej kontroli kasacji, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do jednoznacznego uznania zarzutów w niej podniesionych za oczywiście zasadne, także w zakresie zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Podniesione z kolei okoliczności dotyczące stanu zdrowia skazanego mogą okazać się przydatnymi w ewentualnym postępowaniu o przerwę w wykonaniu kary w trybie art. 153 k.k.w., nie mogą jednak być przesłanką do zastosowania instytucji uregulowanej w art. 532 § 1 k.p.k.Należy pamiętać, że przeprowadzona na tym etapie postępowania analiza zarzutów kasacyjnych w kontekście wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które musi być poprzedzone pogłębioną analizą i oceną podniesionych zarzutów.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB][r.g.] ‎