Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 424/15 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for citing first-instance errors instead of second-instance judgment flaws.

Geschäftsnummer III KK 424/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued violations of procedural rights regarding evidence and witness testimony, but the Court found these arguments targeted the first-instance judgment rather than the second-instance ruling. Consequently, the Court upheld the lower court's decision and ordered the defendant to bear the costs of the cassation proceedings.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 519 k.p.k.: A cassation appeal is admissible only against the second-instance judgment; complaints regarding the first-instance judgment are inadmissible unless they demonstrate a violation of the second-instance court's duty to review the first-instance judgment.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal obviously unfounded second instance judgment first instance error procedural violation

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 424/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015r.
Art. 519 k.p.k.
Art. 4 k.p.k.
Wniesiona kasacja nie zawiera jednak zarzutów dotyczących obrazy art. 457 § 3 k.p.k.
Art. 5 § 2 k.p.k.
4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k. oraz art.
Art. 193 k.p.k.
Sąd Apelacyjny nie oddalał natomiast wniosków dowodowych z tym związanych, gdyż nie zostały one złożone na etapie postępowania odwoławczego, w takiej sytuacji Sąd ten nie mógł obrazić przepisów art. 193 k.p.k. i art.
Art. 201 k.p.k.
i art. 201 k.p.k.Oczywiście bezzasadny jest również zarzut kasacyjny określony przez skarżącego jako oczywiste i rażące naruszenie prawa sformułowany w ostatniej części zarzutu, a mający polegać na skazaniu M.
Art. 636 § 1 k.p.k.
kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 636 § 1 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 424/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 252 § 1 k.k
‎skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 252 § 1 k.k.
art. 282 k.k

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KK 424/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015r. sprawy M. D. ‎skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 252 § 1 k.k. i innych,‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego,‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku,‎z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II AKa 105/15,‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Suwałkach,‎z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II K 2/14 postanowił 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego M.D. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Okręgowy w Suwałkach, wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015 r., wydanym w sprawie II K 2/14, uznał M. D. za winnego popełnienia jednego przestępstwa zakwalifikowanego z art. 252 § 1 k.k., w zb. z art. 282 k.k., art. 280 § 1 k.k. oraz z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i na mocy art. 252 § 1 k.k. w zw. z art 11 3 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności.Sąd Apelacyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu apelacji prokuratora i obrońcy oskarżonego, wyrokiem z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn.

II AKa 105/15 utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne.Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wniósł obrońca skazanego i zarzucając rażące naruszenie prawa, mające wpływ na treść orzeczenia, a wyrażające się i polegające na naruszeniu podstawowych zasad postępowania karnego - art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k. oraz art. 193k.p.k. i art. 201 k.p.k., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Suwałkach.Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku wniósł w pisemnej odpowiedzi na kasację o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy skazanego M.

D. jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy w pełni akceptując stanowisko prokuratora wyrażone w pisemnej odpowiedzi na kasację podkreśla jedynie dodatkowo, że tak sformułowane przez wnoszącego kasację zarzuty dotyczą tylko i wyłącznie orzeczenia Sądu I instancji i są całkowicie niezgodne z wymogami określonymi w treści art. 519 k.p.k., który stanowi, iż przedmiotem zaskarżenia może być jedynie wyrok Sądu odwoławczego. Wyrok Sądu I instancji może być w postępowaniu kasacyjnym zaskarżony skutecznie jedynie w sposób pośredni poprzez wykazanie uchybień, które nastąpiły w trakcie prowadzonej zwyczajnej kontroli odwoławczej.

Wniesiona kasacja nie zawiera jednak zarzutów dotyczących obrazy art. 457 § 3 k.p.k. lub art. 433 § 2 k.p.k. Skarżący nie wskazuje również na nietrafność czy też nielogiczność w rozumowaniu Sądu II instancji, a jedynie podnosi argumenty, które uprzednio miały służyć podważeniu zasadności orzeczenia Sądu I instancji. Zauważyć jedynie należy, że Sąd odwoławczy w sposób obszerny, wnikliwy i przekonujący odniósł się do wszystkich zarzutów apelacyjnych, w tym do oceny zeznań pokrzywdzonego, szczególnie do rozpoznania skazanego i blizny na czole czy też policzku oraz zeznań św.

T., który wskazał na oskarżonego jako współsprawcę czynu nie tylko w postępowaniu przygotowawczym, ale również na rozprawie w trakcie obecnego rozpoznawania sprawy. Sąd odwoławczy odniósł się także do zarzutu odmowy dopuszczenia przez Sąd Okręgowy dowodu z przesłuchania na rozprawie nadkomisarza D.S., który sporządzał analizę kryminalną połączeń telefonicznych wykonywanych przez uczestników zdarzenia, celem wydania opinii uzupełniającej. Sąd Apelacyjny nie oddalał natomiast wniosków dowodowych z tym związanych, gdyż nie zostały one złożone na etapie postępowania odwoławczego, w takiej sytuacji Sąd ten nie mógł obrazić przepisów art. 193 k.p.k. i art. 201 k.p.k.Oczywiście bezzasadny jest również zarzut kasacyjny określony przez skarżącego jako oczywiste i rażące naruszenie prawa sformułowany w ostatniej części zarzutu, a mający polegać na skazaniu M.

D. za czyn z pkt. III, mimo zeznań i wyjaśnień skazanych w innych sprawach, w szczególności A. B., który miał przyznać się do jego popełnienia. Przede wszystkim należy wskazać, że obrońca nie wskazał w ogóle przepisu prawa, który został w sposób oczywisty i rażący naruszony przez Sąd odwoławczy oraz nie przytoczył dowodów, z których miałoby wynikać, że to nie skazany, a A. B. dopuścił się tego czynu. Nadto należy zwrócić uwagę skarżącemu, że M.D. został skazany tylko za jedno przestępstwo i odnoszenie się obecnie do zarzutu z pkt III, prawdopodobnie w ten sposób określanego w akcie oskarżenia, bez jednak bliższego sprecyzowania, nie jest właściwe i prawidłowe, gdyż Sąd Najwyższy nie może snuć przypuszczeń.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia, obciążając skazanego M.

D. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 636 § 1 k.p.k.