Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 388/25 KI-generiert

Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of clear grounds for suspension.

Geschäftsnummer III KK 388/25
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the defendant's request to suspend the execution of a nine-year prison sentence pending cassation. The defense argued procedural violations regarding the appellate court's composition and substantive errors in sentencing, but the prosecution opposed the stay. The court held that suspension requires clear, specific circumstances indicating the sentence's execution would cause irreparable harm, which was not met by the preliminary assessment of the cassation grounds.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: A request to suspend the execution of a criminal sentence pending cassation is only granted if the circumstances clearly indicate that immediate execution would cause disproportionately serious and practically irreversible consequences to the convicted person.

Schlagwörter

KI-generiert
suspension of execution cassation proceedings procedural violation appellate court composition irreversible consequences Rückzug des Strafantrags Verletzung von Verfahrensrechten Beweisverwertungsverbot

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postaci nienależytej obsady sądu – Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, podniósł także zarzuty rażącego naruszenia art.
Art. 7 k.p.k.
w postaci nienależytej obsady sądu – Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, podniósł także zarzuty rażącego naruszenia art. 7 k.p.k., a także obrazę prawa materialnego – art.
Art. 207 § 1 k.k.
skazanego z art. 207 § 1 k.k. w zb.
Art. 190 § 1 k.k.
207 § 1 k.k., art. 190 § 1 k.k. oraz art.
Art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
oraz art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw.
Art. 28 § 1 k.k.
z art. 28 § 1 k.k. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania orzeczenia, przy czym wniosku tego w istocie odrębnie nie uzasadnił.Odpowiadając pisemnie na kasację, prokurator wniósł m.in.
Art. 532 § 1 k.p.k.
Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, które musi być poprzedzone pogłębioną analizą i oceną podniesionych w niej zarzutów, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
art. 207 § 1 k.k
skazanego z art. 207 § 1 k.k.
art. 156 § 1 pkt 2 k.k
z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
IV KK 347/03
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22).
II KK 473/22
Supreme Court quashes criminal appeal verdict due to procedural error in sentencing calculation and remands case.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III KK 388/25 POSTANOWIENIE Dnia 30 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie K.S. skazanego z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 lipca 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 marca 2025 r., sygn. akt II AKa 220/24, Sąd Apelacyjny w Szczecinie zmienił zaskarżony apelacjami wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. akt III K 306/23 i wymierzył K.S. łączną karę 9 lat pozbawienia wolności.Zaskarżając wyrok Sądu odwoławczego w całości, obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postaci nienależytej obsady sądu – Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, podniósł także zarzuty rażącego naruszenia art. 7 k.p.k., a także obrazę prawa materialnego – art. 207 § 1 k.k., art. 190 § 1 k.k. oraz art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 28 § 1 k.k. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania orzeczenia, przy czym wniosku tego w istocie odrębnie nie uzasadnił.Odpowiadając pisemnie na kasację, prokurator wniósł m.in. o niewstrzymywanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22).

Jedynym argumentem, który mógłby przemawiać za uwzględnieniem wniosku jest waga podniesionych zarzutów i ewentualne prawdopodobieństwo ich uwzględnienia.Negatywne następstwa wykonania kary mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza podniesionych w kasacji zarzutów świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku. Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji, w której skazany odbywałby karę, której z racji na charakter uchybień, nie powinien ponosić.Dokonując wstępnej kontroli kasacji obrońcy skazanego, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do jednoznacznego uznania zarzutów kasacyjnych za oczywiście zasadne, mimo podnoszonego zarzutu bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady sądu – Sądu Apelacyjnego w Szczecinie.

Podniesiony przez obrońcę zarzut obrazy art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. nie jest na tyle oczywisty, aby przemawiał za wstrzymaniem wykonania orzeczonej kary. Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, które musi być poprzedzone pogłębioną analizą i oceną podniesionych w niej zarzutów, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.[WB][a.ł] ‎