Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 31/25 KI-generiert

Supreme Court dismisses judge recusal request due to lack of specific grounds for impartiality doubts.

Geschäftsnummer III KK 31/25
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the applicant's request to exclude three judges from the criminal proceedings. The applicant failed to provide any specific circumstances or arguments justifying doubts about the judges' impartiality. Consequently, the court ruled that the request was inadmissible as it lacked the necessary factual basis required by law.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 41 § 1 k.p.k.; The court must reject a recusal request if the applicant fails to substantiate specific circumstances raising justified doubts regarding the judge's impartiality.

Schlagwörter

KI-generiert
judge recusal impartiality doubts criminal procedure substantiated grounds Supreme Court ruling

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 41 § 1 k.p.k.
akt III KK 31/25 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario.
art. 41 § 1 k.p.k
akt III KK 31/25 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
I KZP 9/07
Judge must recuse from co-defendant trial if same evidence proved guilt of one accomplice.
III KK 257/08
uchwała SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007/5/39; wyrok SN z dnia 8 stycznia 2009 r„ III KK 257/08, LEX nr 532400; wyrok SN z dnia 18 marca 2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543).
IV KK 380/08
uchwała SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007/5/39; wyrok SN z dnia 8 stycznia 2009 r„ III KK 257/08, LEX nr 532400; wyrok SN z dnia 18 marca 2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543).
Le Compte, Van Leuven i De Meyere
sprawa Le Compte, Van Leuven i De Meyere p-ko Belgii, § 58; Driza p-ko Albanii, § 75).
Driza
sprawa Le Compte, Van Leuven i De Meyere p-ko Belgii, § 58; Driza p-ko Albanii, § 75).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III KK 31/25 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie Ł. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 11 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku Ł. S. o wyłączenie sędziów: SSN Dariusza Świeckiego, SSN Jacka Błaszczaka i SSN Waldemara Płóciennika od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt III KK 31/25 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario. postanowił nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że należy ją rozumieć jako obiektywną bezstronność sędziego, w tym zarówno subiektywne poczucie sędziego co do własnej bezstronności, jak i jego bezstronność w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych przesłankach oraz analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu (zob. uchwała SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007/5/39; wyrok SN z dnia 8 stycznia 2009 r„ III KK 257/08, LEX nr 532400; wyrok SN z dnia 18 marca 2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543).

Wątpliwość co do bezstronności sędziego powinna być więc należycie, a zatem wystarczająco „uzasadniona". Także w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w prowadzonym postępowaniu obowiązuje zasada domniemania, że sąd jest wolny od osobistych uprzedzeń lub stronniczości (por. sprawa Le Compte, Van Leuven i De Meyere p-ko Belgii, § 58; Driza p-ko Albanii, § 75). Aby zatem wykazać konieczność wyłączenia sędziego od udziału w sprawie, należy podać określone okoliczności należycie uzasadniające przedstawianą obawę.Tymczasem wnioskodawca domagając się wyłączenia sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy o sygn. akt III 31/25 nie podniósł żadnego konkretnego argumentu, uzasadniającego żądanie.Z tego też względu Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [J.J.][a.ł] ‎