Supreme Court quashes lower court verdict for failing to impose mandatory vehicle ban under Art. 87 § 3 k.w.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court of Poland quashed the lower court's verdict regarding the imposition of a fine, finding a material law violation. The defendant was convicted of drunk driving and driving without a license, but the lower court omitted the mandatory vehicle ban required by statute. Consequently, the case was remanded to the regional court to issue the obligatory ban.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 87 § 1, 3 k.w.; The court must impose a mandatory vehicle ban when the offender commits drunk driving, and failure to do so constitutes a material law violation requiring the quashing of the verdict.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Sygn. akt III KK 294/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)SSN Józef DołhySSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)Protokolant Teresa Jarosławska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza,w sprawie H. B.skazanego z art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w.,po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 15 października 2013 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego,od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w K.z dnia 18 czerwca 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIEH. B. został obwiniony o to, że:1.w dniu 5 czerwca 2013 r. o godz. 18.35 w miejscowości O. prowadził samochód osobowy marki Ford Fiesta w ruchu lądowym znajdując się w stanie po użyciu alkoholu zachodzącym przy zawartości 0,14 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu,tj. o wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.;2.w czasie i miejscu jak w pkt. 1 kierował w/w pojazdem nie mając do tego uprawnienia,tj. o wykroczenie z art. 94 § 1 k.w.Sąd Rejonowy w K., wyrokiem nakazowym z dnia 18 czerwca 2013 r., uznał H. B. za winnego dokonania zarzucanych mu wykroczeń i za to na podstawie art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 600 zł.
Sąd zwolnił obwinionego od opłaty, a wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony postępowania i uprawomocnił się w dniu 26 czerwca 2013 r.Kasację, na niekorzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego w postaci art. 87 § 3 k.w., polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec H. B., sprawcy wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna.Słusznie podnosi skarżący, że zaskarżony wyrok zapadł z rażącym i mającym wpływ na jego treść naruszeniem prawa materialnego w postaci art. 87 § 3 k.w., gdyż Sąd Rejonowy w K. nie orzekł w stosunku do obwinionego H.
B., który był sprawcą wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., obligatoryjnego, jak wynika z dyspozycji art. 87 § 3 k.w., środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K., który będzie zobowiązany do orzeczenia na podstawie art. 87 § 3 k.w. środka karnego zakazu prowadzenia pojazdu (zob. uzasadnienie in fine uchwały SN z 25 marca 2010 r., I KZP 36/09, OSNKW 2010, z. 5, poz. 40).