Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 289/15 KI-generiert

Criminal court dismissed civil damage compensation order due to prior final civil judgments on same fraud claims.

Geschäftsnummer III KK 289/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's order requiring the defendant to pay civil damages for fraud. The defendant argued that the criminal court should not impose this obligation because the same civil claims had already been finally decided in separate civil proceedings. The court ruled that the principle of non-cumulation prohibits imposing criminal civil liability when the underlying civil claims are already settled by final judgments.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 415 § 5 k.p.k.; Art. 72 § 2 k.k.: The principle of non-cumulation prohibits ordering criminal civil compensation when the same civil claims have been finally adjudicated in prior civil proceedings.

Schlagwörter

KI-generiert
principle of non-cumulation criminal civil liability final civil judgments fraud compensation antykumulacja

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 415 § 5 k.p.k.
Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 415 § 5 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec M.
Art. 72 § 2 k.k.
Nie budzi wątpliwości, że kwoty objęte obowiązkiem naprawienia szkód, orzeczonym zaskarżonym wyrokiem na podstawie art. 72 § 2 k.k., są tożsame z roszczeniami, o których rozstrzygnięto prawomocnie w trzech wymienionych postępowaniach cywilnych.Warto odnotować, że w art.
Art. 387 k.p.k.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w O., wyrokiem z 9 lipca 2012 r., działając w ramach trybu określonego w art. 387 k.p.k., skazał M.
Art. 521 § 1 k.p.k.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 17 lipca 2012 r.Kasację od wskazanego wyroku w części dotyczącej orzeczenia obowiązku naprawienia szkód złożył w trybie art. 521 § 1 k.p.k. na korzyść skazanego Prokurator Generalny.
Art. 535 § 5 k.p.k.
Art. 638 k.p.k.
O kosztach orzeczono po myśli art. 638 k.p.k.
art. 286 § 1 k.k
za ciąg przestępstw z art. 286 § 1 k.k.
art. 387 k.p.k
UZASADNIENIESąd Rejonowy w O., wyrokiem z 9 lipca 2012 r., działając w ramach trybu określonego w art. 387 k.p.k., skazał M.
art. 91 § 1 k.k
art. 294 § 1 k.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
V KK 299/14
Supreme Court partially quashed a fine for drunk driving while driving under ban, allowing only the fine portion to be corrected.
V KK 25/12
SN z 22 marca 2012 r., V KK 25/12) – Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KK 289/15 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)‎SSN Dariusz ŚwieckiProtokolant Jolanta Włostowska w sprawie M. B.‎skazanego z 294§1 k.k w zw.z art. 286 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 17 września 2015 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego‎od wyroku Sądu Rejonowego w O.‎z dnia 9 lipca 2012 r., 1) uchyla wyrok w zaskarżonej części, to jest w zakresie zobowiązania skazanego M. B. do naprawienia w całości szkód wyrządzonych przestępstwami (pkt IV);

2) obciąża Skarb Państwa wydatkami poniesionymi w związku z rozpoznaniem kasacji. UZASADNIENIESąd Rejonowy w O., wyrokiem z 9 lipca 2012 r., działając w ramach trybu określonego w art. 387 k.p.k., skazał M. B. za ciąg przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za czyn ciągły z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat, i karę łączną grzywny, a nadto - na podstawie art. 72 § 2 k.k. – zobowiązał oskarżonego do naprawienia w całości szkód wyrządzonych przestępstwami przez zapłatę w terminie 3 lat na rzecz pokrzywdzonych:

I. i M. G. kwoty 190.586,38 zł, B. K. kwoty 674.291,04 zł i M. K. kwoty 110.159,56 zł. Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 17 lipca 2012 r.Kasację od wskazanego wyroku w części dotyczącej orzeczenia obowiązku naprawienia szkód złożył w trybie art. 521 § 1 k.p.k. na korzyść skazanego Prokurator Generalny. Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 415 § 5 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec M. B. na podstawie art. 72 § 2 k.k. obowiązku naprawienia szkód, mimo że o roszczeniach wynikających z popełnienia przestępstw przypisanych skazanemu wcześniej prawomocnie rozstrzygnięto w postępowaniach cywilnych, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części.Sąd Najwyższy, zważył co następuje.Kasacja zasługiwała w całości na uwzględnienie na posiedzeniu bez udziału stron z racji swej oczywistej zasadności (art. 535 § 5 k.p.k.).W art. 415 § 5 zd. 2 k.p.k. (w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez Sąd właściwy) ustanowiono zasadę antykumulacyjną, według której obowiązku naprawienia szkody nie orzeka się, jeżeli o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa prawomocnie orzeczono.

Niedopuszczalne jest – co potwierdzono w wielu judykatach (zob. wyr. SN z 27 października 2014 r., V KK 299/14) – obejście wskazanego zakazu w ramach jakiegokolwiek trybu konsensualnego.Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, trzeba stwierdzić, że roszczenia wynikające z popełnienia oszustw przypisanych M. B. były już przedmiotem prawomocnych orzeczeń w postępowaniach cywilnych. Wskutek wniesionych pozwów Sąd Okręgowy w L. nakazami zapłaty z 18 marca 2004 r. i z 16 września 2004 r. oraz Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z 22 stycznia 2004 r. zobowiązały M.

B. do zapłacenia na rzecz pokrzywdzonych określonych sum pieniężnych z odsetkami. Nie budzi wątpliwości, że kwoty objęte obowiązkiem naprawienia szkód, orzeczonym zaskarżonym wyrokiem na podstawie art. 72 § 2 k.k., są tożsame z roszczeniami, o których rozstrzygnięto prawomocnie w trzech wymienionych postępowaniach cywilnych.Warto odnotować, że w art. 415 § 1 zd. 2 k.p.k. (w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r.) utrzymana została w procesie karnym komentowana klauzula antykumulacyjna.W tym stanie rzeczy – uznając, że nie straciło aktualności zapatrywanie, iż tryb konsensualny nie stoi na przeszkodzie uchyleniu w postępowaniu kasacyjnym wyroku tylko w zakresie kary, środka karnego lub innego środka i dopuszcza możliwość ograniczenia się jedynie do uchylenia wadliwego rozstrzygnięcia bez konieczności wydawania orzeczenia następczego (zob. wyr.

SN z 22 marca 2012 r., V KK 25/12) – Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku. O kosztach orzeczono po myśli art. 638 k.p.k.