Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KK 108/21 KI-generiert

Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded due to clear lack of procedural or material error.

Geschäftsnummer III KK 108/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded and ordered the defendant to bear the costs. The defense argued that the appellate court wrongly treated the defendant as a recidivist despite a prior conviction being erased, while the prosecution requested dismissal. The court found the appeal based on a misunderstanding of the appellate judgment's reasoning regarding the timeline of the erased conviction.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 106 k.k.; Art. 107 § 4a i § 6 k.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 536 k.p.k.; Art. 636 § 1 k.p.k.; Art. 637a k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously unfounded when the appellant's claims regarding procedural or material errors are based on a misinterpretation of the lower court's reasoning and do not constitute a clear violation of law.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal dismissal obviously unfounded recidivism status erased prior conviction appellate court reasoning Wiederaufnahme des Abwesenheitsverfahrens Rückzug des Strafantrags Widerspruchsverfahren bei Pfändung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 433 § 2 k.p.k.
Podniósł dwa zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego (art. 433 § 2 k.p.k. i art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
i art. 457 § 3 k.p.k.) oraz materialnego (art.
Art. 106 k.k.
457 § 3 k.p.k.) oraz materialnego (art. 106 k.k. w zw.
Art. 107 § 4a k.k.
z art. 107 § 4a i § 6 k.k.), polegające – ujmując rzecz skrótowo – na potraktowaniu oskarżonego jako osoby uprzednio karanej, mimo że przed drugoinstancyjnym wyrokowaniem doszło do zatarcia skazania.
Art. 107 § 6 k.k.
z art. 107 § 4a i § 6 k.k.), polegające – ujmując rzecz skrótowo – na potraktowaniu oskarżonego jako osoby uprzednio karanej, mimo że przed drugoinstancyjnym wyrokowaniem doszło do zatarcia skazania.
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 108/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r., sprawy E.T.skazanego z art.
Art. 536 k.p.k.
Art. 636 § 1 k.p.k.
535 § 3 k.p.k., a kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążył skazanego (art. 636 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 637a k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 108/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r., sprawy E.T.skazanego z art.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
IV KKN 206/99
SN z 3 listopada 1999 r., IV KKN 206/99, OSNKW 2000, z.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KK 108/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r., sprawy E.T.skazanego z art. 158 § 1 k.k. z powodu kasacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 listopada 2020 r., sygn. akt II Ka (...), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt II K (...), p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIESąd Rejonowy w S., wyrokiem z 13 marca 2020 r., skazał m.in. E. T. na bezwzględna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za wzięcie udziału w dniu 27 grudnia 2018 r. w pobiciu A. Ł. i M. M., w którym pokrzywdzeni narażeni byli na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu; orzekł również od oskarżonego nawiązki na rzecz pokrzywdzonych (art. 46 § 2 k.k.). Sąd Okręgowy w S., po rozpoznaniu w dniach 30 października i 26 listopada 2020 r. apelacji obrońcy, utrzymał w mocy pierwszoinstancyjny wyrok.Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego w całości złożył obrońca. Podniósł dwa zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego (art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.) oraz materialnego (art. 106 k.k. w zw. z art. 107 § 4a i § 6 k.k.), polegające – ujmując rzecz skrótowo – na potraktowaniu oskarżonego jako osoby uprzednio karanej, mimo że przed drugoinstancyjnym wyrokowaniem doszło do zatarcia skazania.

W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi ad quem do ponownego rozpoznania.Prokurator Rejonowy w S. w pisemnej odpowiedzi na kasację zażądał jej oddalenia jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się niezasadna w stopniu oczywistym. Jej dopuszczalność wynikała z faktu, że skarżący nie sformułował jedynie zarzutu niewspółmierności kary, ale utrzymywał, że na etapie apelacyjnym miała miejsce rażąca obraza prawa zarówno procesowego, jak i materialnego, która mogła wywrzeć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia o karze (zob. wyr.

SN z 3 listopada 1999 r., IV KKN 206/99, OSNKW 2000, z. 1-2, poz.15).Cała konstrukcja nadzwyczajnego środka zaskarżenia była wynikiem – jak wolno przypuszczać – nieporozumienia czy też niewłaściwego odczytania przez obrońcę motywacyjnej części kwestionowanego wyroku. Sąd Okręgowy w S. wprawdzie odnotował, że w chwili popełnienia czynu E. T. była osobą karaną, ale wyraźnie stwierdził, że zatarcie jego wcześniejszego skazania nastąpiło 14 lipca 2020 r., a więc przed datą zapadnięcia zaskarżonego wyroku (pkt 2.2.2. uzasadnienia wyroku odwoławczego).

Tym samym nie uznał skazanego za uprzednio karanego, a zatem nie sposób tu mówić o obrazie przez Sąd drugiej instancji prawa wskazanego w kasacji. Siłą rzeczy nie miało miejsca naruszenie standardu kontroli apelacyjnej.Tylko na marginesie – jako że Sąd kasacyjny nie był władny oceniać zasadności stanowiska skarżącego o niewspółmierności kary (art. 523 § 1 zd. drugie k.p.k.) – należało zauważyć, że trzech sprawców pobicia działało bez żadnego powodu i nader brutalnie, kopiąc ofiary po głowach, że A. Ł. doznała wieloodłamowego złamania żuchwy i że to E. T. był tym napastnikiem, który jako pierwszy uderzył ją kolanem w szczękę.Dlatego Sąd Najwyższy – nie dostrzegając wystąpienia bezwzględnego uchybienia i rozpoznając kasację tylko w granicach podniesionych w niej zarzutów (art. 536 k.p.k.) – oddalił na posiedzeniu bez udziału stron złożony przez obrońcę środek zaskarżenia w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k., a kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążył skazanego (art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.).