Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KB 9/24 KI-generiert

Supreme Court dismisses defense request to test judge impartiality due to insufficient factual connection to specific case.

Geschäftsnummer III KB 9/24
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected a defense request to test the impartiality of Judge Paweł Kołodziejski regarding his appointment and subsequent conduct. The defense argued that the judge's prior prosecutorial role and specific professional activities compromised his neutrality in this particular case. The court ruled that the request failed to demonstrate a concrete link between the judge's background and the specific facts of the current trial, as such arguments would imply a general bias in every case involving those roles.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 29 § 5 uSN; Art. 29 § 11 uSN: A request to test a judge's impartiality must demonstrate a specific factual connection between the judge's background and the particular case; general arguments about past roles or broad professional activities do not suffice, and defense counsel are not subject to mandatory notification of the bar association upon rejection of such requests.

Schlagwörter

KI-generiert
impartiality test judicial independence Supreme Court procedure defense counsel role specific factual connection

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 429 § 1 k.p.k.
art. 29 § 6-9 i 24 uSN
z art. 29 § 6-9 i 24 uSN, stwierdziwszy, że: - wniosek pochodzi od strony postępowania przed Sądem Najwyższym – skazanego E.
art. 29 § 7 uSN
(art. 29 § 7 uSN), - został sporządzony, podpisany i wniesiony przez obrońcę – adw.
art. 871 § 1 k.p.c.
(art. 871 § 1 k.p.c. w zw.
art. 29 § 8 uSN
z art. 29 § 6-9 i 24 uSN, stwierdziwszy, że: - wniosek pochodzi od strony postępowania przed Sądem Najwyższym – skazanego E.
art. 119 § 1 k.p.k.
pierwsze uSN) i - czyni zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 119 § 1 k.p.k. w zw.
art. 29 § 5 uSN
To z kolei stałoby w sprzeczności z treścią i celem art. 29 § 5 uSN.
art. 16 Prawa o prokuraturze
art. 29 § 11 uSN
Brak jest w takiej sytuacji jakichkolwiek racjonalnych podstaw, aby w wypadku art. 29 § 11 uSN sformułowanie „pełnomocnik” rozumieć szerzej aniżeli w art.
art. 85 § 2 uSN
Prawodawca w ustawie o Sądzie Najwyższym rozróżnia bowiem role procesowe, jakie w postępowaniu przed tym Sądem mogą pełnić adwokaci i radcowie prawni, wskazując wyraźnie w art. 85 § 2 uSN zarówno pełnomocników, jak i obrońców.
art. 20 § 1 k.p.k.
29 § 10 uSN), możliwe jest jedynie w razie stwierdzenia przesłanek określonych w art. 20 § 1 k.p.k., a te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione.
art. 99 § 2 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III KB 9/24 ZARZĄDZENIE Dnia 27 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Zbigniew Kapiński W związku z wnioskiem o zbadanie spełnienia przez SSN Pawła Kołodziejskiego wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących powołaniu i postępowania po powołaniu na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 29 § 6-9 i 24 uSN, stwierdziwszy, że: - wniosek pochodzi od strony postępowania przed Sądem Najwyższym – skazanego E. S. (art. 29 § 7 uSN), - został sporządzony, podpisany i wniesiony przez obrońcę – adw. M. H. (art. 871 § 1 k.p.c. w zw. z art. 29 § 8 zd. czwarte uSN), - z zachowaniem terminu tygodniowego (art. 29 § 8 zd. pierwsze uSN) i - czyni zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 119 § 1 k.p.k. w zw. z art. 29 § 9 i 24 uSN), 1) wniosek odrzucić;

2) odpis zarządzenia doręczyć obrońcy i skazanemu oraz dołączyć do akt III KK 147/24;

3) o wniosku i o wydanym zarządzeniu zawiadomić SSN Pawła Kołodziejskiego;

4) zakreślić sprawę w repertorium KB jako zakończoną w inny sposób.

UZASADNIENIE

Kodeks postępowania karnego nie przewiduje w niniejszym wypadku obowiązku sporządzenia uzasadnienia, gdyż zarządzenie to jest niezaskarżalne (por. art. 99 § 2 k.p.k.). Jednakże – z uwagi na odrzucenie wniosku – należało je sporządzić. Wniosek nie spełnia wszystkich wymaganych prawem wymogów, nie wskazuje bowiem na sposób postępowania sędziego po powołaniu – poza odwołaniem się do działalności orzeczniczej sędziego – oraz tego, jak okoliczności związane z powołaniem oraz sposób postępowania sędziego po powołaniu – w rozumieniu art. 29 § 5 i n. uSN – miałyby wpływać na naruszenie standardu niezawisłości lub bezstronności w okolicznościach tej konkretnej sprawy.

Za spełnienie tego wymogu ustawowego nie sposób uznać powoływanej przez wnioskodawcę okoliczności wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, albowiem oznaczałoby to, że taki wpływ występuje w każdej sprawie, niezależnie od jej okoliczności. To z kolei stałoby w sprzeczności z treścią i celem art. 29 § 5 uSN. To samo dotyczy powołanego argumentu, jakoby wpływ na wynik tej konkretnej sprawy miał wynikać z tego, że oskarżycielem był prokurator jednej z jednostek prokuratury, która jest podlegała „Prokuraturze Generalnej” (sic!) (w tym miejscu obrońcę należy odesłać do art. 16 Prawa o prokuraturze, który wśród jednostek organizacyjnych prokuratury wymienia jedynie:

Prokuraturę Krajową, prokuratury regionalne, prokuratury okręgowe i prokuratury rejonowe; ustawa ta nie przewiduje natomiast takiej jednostki organizacyjnej, jak Prokuratura Generalna). Notorium powszechnym jest, że to właśnie prokurator w polskim procesie karnym jest tym podmiotem, który w sprawach o przestępstwa zdecydowanie najczęściej wnosi akty oskarżenia (a obok niego, choć w zdecydowanej mniejszości, oskarżyciele posiłkowi subsydiarni oraz – w sprawach prywatnoskargowych – oskarżyciele prywatni). Oznaczałoby to, że w każdej sprawie, w której prokurator wniósł akt oskarżenia, niezależnie od jej niepowtarzalnych okoliczności, miałby istnieć wpływ na wynik sprawy kasacyjnej, o jakim mowa w art. 29 § 5 uSN.

Taki sposób odczytywania normy zapisanej w tym przepisie i jej stosowania w takim kształcie wprost prowadziłby do zaprzeczenia istocie wymogu, o jakim tu mowa, który przecież zakłada możliwość przeprowadzenia testu i następnie wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy, jeżeli jej indywidualne okoliczności w powiązaniu z okolicznościami towarzyszącymi powołaniu sędziego oraz jego późniejszego postępowania miałyby wskazywać na to, że w sprawie może nie zostać dochowany standard rozpoznania sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd.

W niniejszej sprawie brak było podstaw, aby o odrzuceniu wniosku zawiadomić Okręgową Radę Adwokacką. Artykuł 29 § 11 uSN przewiduje co prawda obligatoryjne zawiadomienie organu samorządu zawodowego w razie odrzucenia wniosku złożonego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Przepis ten jednak odnosi się wyłącznie do pełnomocników, nie obejmuje swoim zakresem obrońców. Prawodawca w ustawie o Sądzie Najwyższym rozróżnia bowiem role procesowe, jakie w postępowaniu przed tym Sądem mogą pełnić adwokaci i radcowie prawni, wskazując wyraźnie w art. 85 § 2 uSN zarówno pełnomocników, jak i obrońców.

Brak jest w takiej sytuacji jakichkolwiek racjonalnych podstaw, aby w wypadku art. 29 § 11 uSN sformułowanie „pełnomocnik” rozumieć szerzej aniżeli w art. 85 § uSN, jako obejmujące także obrońcę. W takiej sytuacji w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Najwyższym na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego zawiadomienie organu samorządu zawodowego, do którego należy obrońca, w razie złożenia przez niego wniosku o przeprowadzenie testu niezależności, który został odrzucony (art. 29 § 10 uSN), możliwe jest jedynie w razie stwierdzenia przesłanek określonych w art. 20 § 1 k.p.k., a te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione.

Prezes Sądu Najwyższego SSN Zbigniew Kapiński Na niniejsze zarządzenie zażalenie nie przysługuje. [J.J.][a.ł] ‎