Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 74/11 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory lawyer representation in civil proceedings.

Geschäftsnummer III CZ 74/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a claim for legal costs. The appellant filed the appeal personally, violating the mandatory requirement for lawyer representation under Article 871 § 1 of the Civil Procedure Code. The court held that such procedural defects render the appeal inadmissible and cannot be cured by later appointing a lawyer.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4246 § 3 k.p.c.: Mandatory lawyer representation in civil proceedings renders appeals filed personally inadmissible and non-sanable.

Schlagwörter

KI-generiert
mandatory lawyer representation inadmissible appeal civil procedure code procedural defect non-sanable error

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 871 § 1 k.p.c.
przymusu adwokacko-radcowskiego, przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c.
Art. 4241 § 1 k.p.c.
z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.) m.in.
Art. 4246 § 3 k.p.c.
z art. 4246 § 3 k.p.c. oraz w zw.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
konieczność jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c).
Art. 117 k.p.c.
w zw. z art. 4246 § 3 k.p.c. oraz w zw. z art. 117 § 6 k.p.c. i w zw. z art. 5 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
(art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39814 k.p.c.
(art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).
art. 871 § 1 k.p.c
przymusu adwokacko-radcowskiego, przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c.
art. 4246 § 2 k.p.c
W zażaleniu powoda podnoszono zarzuty naruszenia art. 4246 § 2 k.p.c.
art. 4246 § 3 k.p.c
w zw. z art. 4246 § 3 k.p.c. oraz w zw. z art. 117 § 6 k.p.c. i w zw. z art. 5 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 74/11

.

POSTANOWIENIE

Dnia 9 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSA Roman Dziczek

w sprawie z powództwa Z. Ś.

przeciwko M. Z. i E. C.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 grudnia 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 5 lipca 2011 r.,

1. oddala zażalenie,

2. oddala wniosek o przyznanie adwokatowi zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia tego Sądu z dnia

10 maja 2011 r., w którym oddalono zażalenie powoda na postanowienie Sądu

Okręgowego o zwrocie pozwu. Odrzucenie skargi powoda nastąpiło dlatego,

ponieważ wniósł on skargę osobiście, naruszając w ten sposób wymóg zachowania

przymusu adwokacko-radcowskiego, przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c.

W zażaleniu powoda podnoszono zarzuty naruszenia art. 4246 § 2 k.p.c.

w zw. z art. 4246 § 3 k.p.c. oraz w zw. z art. 117 § 6 k.p.c. i w zw. z art. 5 k.p.c.

Skarżący, zastępowany przez adwokata ustanowionego dla niego z urzędu, wnosił

o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo

to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed

Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przewidziany

w art. 871 § 1 k.p.c. tzw. przymus adwokacko-radcowski obejmuje także

postępowanie

zainicjowane

złożeniem

skargi

o

stwierdzenie

niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.) m.in. dlatego, że chodzi

tu o szczególny środek zaskarżenia, który z racji celu i swojej konstrukcji prawnej,

powinien

być

wniesiony

przez

podmiot

o

odpowiednim

przygotowaniu

profesjonalnym.

Sąd Apelacyjny trafnie stwierdził, że złożenie przez powoda skargi

niedopuszczalnej z mocy prawa, z racji braku tzw. zdolności postulatywnej powoda,

pociąga za sobą niemożność sanowania procesowego tej skargi i powoduje

w konsekwencji jej odrzucenie (art. 4246 § 3 k.p.c.).

Nie przekonywuje argumentacja prawa pełnomocnika powoda, że przepis

art. 117 § 6 k.p.c. pośrednio dopuszcza możliwość skutecznego wszczęcia

postępowania przewidzianego w art. 4241 i n. k.p.c. „pismem wszczynającym”,

w złożonym przez stronę osobiście (bez udziału profesjonalnego pełnomocnika)

i następnie – uzupełnienia „braku skargi, tj. sporządzenie jej przez profesjonalistę”.

Pismo niepodpisane przez adwokata lub radcę prawnego nie może prowadzić

do skutecznego wszczęcia wspomnianego postępowania, nawet jeżeli w piśmie

takim strona zawarła wniosek o ustanowienie adwokata (radcy prawnego) z urzędu

(art. 117 k.p.c.).

Istnieje jeszcze inny powód odrzucenia złożonej przez powoda skargi.

Z akt sprawy wynika, że złożono ją od postanowienia Sądu Apelacyjnego w okresie

obwiązywania art. 4241 k.p.c. w nowym brzmieniu określonym ustawą z dnia

22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (...) (Dz. U. nr

155, poz. 1037). Według art. 4241 k.p.c. w nowym brzmieniu, można

żądać stwierdzenia niezgodności z prawem jedynie prawomocnego wyroku

kończącego postępowanie w sprawie. Inne prawomocne orzeczenie, na które

skarga nie przysługuje, mogą być kwestionowane w odpowiednim postępowaniu

odszkodowawczym

(art.

42416

k.p.c.).

Niedopuszczalność

skargi

oznacza

konieczność jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c). Zob. także postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 14 czerwca 2011 r., I CNP 75/10 (niepubl.) i postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2010 r., III CNP 32/10 (niepubl.).

Wniosek ustanowionego z urzędu pełnomocnika oddalono dlatego (pkt 2

postanowienia), ponieważ - zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem - czynności

adwokata ustanowionego z urzędu prowadzące do odrzucenia środka prawnego,

nie mogą uzasadniać przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

(por. np. ustalenia - postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2011 r.,

II CSK 699/10, niepubl. oraz powołane tam orzeczenia). Wyrok pełnomocnika

dotyczący próby ograniczenia zasady przymusu zastępstwa (art. 87 1 k.p.c.) należy

bowiem uznać za oczywiście nieuzasadniony.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

(art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).