Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 70/12 KI-generiert

Supreme Court dismissed appeal on costs, ruling poverty does not automatically justify exemption under Polish Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer III CZ 70/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of appellate litigation costs. The appellant, a prisoner, argued that his financial situation and exemption from initial court fees constituted a 'particularly justified case' warranting cost exemption under Article 102 of the Civil Procedure Code. The court held that age and prior fee exemptions do not automatically satisfy this strict statutory exception, requiring specific factual circumstances absent in this case.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 102 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; The exemption of the losing party from litigation costs requires a 'particularly justified case' which must be strictly construed and does not arise automatically from age or prior fee exemptions.

Schlagwörter

KI-generiert
litigation costs allocation particular justified case Civil Procedure Code fee exemption appellate costs

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 102 k.p.c.
apelacyjnego powód zarzucił naruszenie art. 102 k.p.c. przez niezastosowanie,
Art. 98 § 1 k.p.c.
kosztów postępowania apelacyjnego na podstawie art. 98 w zw.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3942 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.
art. 391 § 1 k.p.c
art. 102 k.p.c
apelacyjnego powód zarzucił naruszenie art. 102 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
kosztów postępowania apelacyjnego na podstawie art. 98 w zw.
art. 3942 § 3 k.p.c
z art. 3942 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 70/12

POSTANOWIENIE

Dnia 27 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa S. J.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego i Dyrektorowi Zakładu

Karnego

o ochronę dóbr osobistych i o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 września 2012 r.,

zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 18 kwietnia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

powoda S. J. od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego i Dyrektorowi Zakładu

Karnego o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie w kwocie 80 000 zł za

naruszenie dóbr osobistych powoda przez nie zapewnienie mu w czasie

siedmiomiesięcznego pobytu w zakładzie karnym możliwości odbywania spacerów

wyłącznie z osobami niepalącymi papierosów oraz nie zapewnienie poparcia

wniosku powoda o przerwę w karze z uwagi na stan zdrowia. Sąd Apelacyjny

zasądził też od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 2 970 zł tytułem zwrotu

kosztów postępowania apelacyjnego na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1 i art.

391 § 1 k.p.c.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie o kosztach postępowania

apelacyjnego powód zarzucił naruszenie art. 102 k.p.c. przez niezastosowanie,

mimo jego trudnej sytuacji materialnej i życiowej, która stała się podstawą

zwolnienia go od kosztów sądowych i nie obciążenia kosztami postępowania przed

Sądem pierwszej instancji, który zastosował art. 102 k.p.c.

Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i nieobciążenie go kosztami

postępowania apelacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył. co następuje:

Przepis art. 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od zasady odpowiedzialności

strony przegrywającej sprawę za koszty procesu należne przeciwnikowi (art. 98 § 1

k.p.c.) i jako wyjątkowy podlega wykładni ścisłej. Jak wielokrotnie wskazywał Sąd

Najwyższy, przepis ten nie konkretyzuje „wypadków szczególnie uzasadnionych”,

pozwalających na nie obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu, a zatem

ich kwalifikacja należy do sądu, który ma swobodę oceny w tym przedmiocie

i, uwzględniając

całokształt

okoliczności

sprawy,

zarówno

podmiotowych

jak i przedmiotowych, powinien kierować się własnym poczuciem sprawiedliwości

(porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia

2007 r. I CZ 110/07, z dnia 11 lutego 2010 r. I CZ 112/09 i z dnia 27 maja 2010 r.

II PK 359/09, niepubl.).

Wiek strony, jak również fakt, że została ona zwolniona od kosztów

sądowych, nie prowadzą automatycznie do oceny, iż zachodzi „wypadek

szczególnie uzasadniony” w rozumieniu art. 102 k.p.c. (porównaj między innymi

postanowienia Sądu Najwyższego 27 stycznia 2010 r. II CZ 88/09 i z dnia

27 stycznia 2010 r., niepubl.). Okoliczności przedmiotowe sprawy mogą bowiem nie

uzasadniać odstąpienia od obciążenia strony przegrywającej kosztami procesu.

W rozpoznawanej sprawie brak jakichkolwiek wyjątkowych okoliczności

przedmiotowych, pozwalających na uznanie, że zachodzi „wypadek szczególnie

uzasadniony”. Także obecna sytuacja osobista i majątkowa powoda nie uzasadnia

takiej oceny, a jak wskazano wyżej, sam fakt, że został on w chwili wszczęcia

postępowania zwolniony od kosztów sądowych, przede wszystkim z uwagi na pobyt

wówczas w zakładzie karnym, nie wystarcza do uznania, iż zachodzą przesłanki

art. 102 k.p.c. do nieobciążania go kosztami procesu, które poniosła strona

pozwana, wygrywająca sprawę.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.

z art. 3942 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.