Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 359/22 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of subject matter and non-appealable procedural rulings.

Geschäftsnummer III CZ 359/22
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against the Court of Appeal's decision to vacate the first-instance judgment and remand the case. The appellant argued that the appeal court failed to address specific procedural omissions and the transfer of jurisdiction, but the court found the appeal inadmissible because it targeted non-existent rulings and matters outside the statutory scope of cassation appeals. Consequently, the appeal was dismissed as it lacked a valid subject matter and violated the exhaustive list of appealable decisions in the Code of Civil Procedure.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3941 § 1, 11 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. A cassation appeal is inadmissible if it targets non-existent rulings or decisions not included in the exhaustive statutory list of appealable acts, such as the designation of a court for remand.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility lack of subject matter exhaustive statutory list remand of proceedings non-appealable decisions vacatur of judgment jurisdiction transfer Nichtigkeitsgründe

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Z zacytowanego fragmentu art. 3941 § 11 k.p.c.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
Z zacytowanego fragmentu art. 3941 § 11 k.p.c. wynika, że intencją ustawodawcy było poddanie kontroli Sądu Najwyższego wyłącznie spełnienia przesłanek wydania orzeczenia o charakterze kasatoryjnym.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Sąd Okręgowy w Krakowie”.W konsekwencji zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 3986 § 3 w zw.
art. 3941 § 11 k.p.c
Z zacytowanego fragmentu art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).[ł.n] P.P.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III CZ 359/22 POSTANOWIENIE 14 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: Prezes SN Joanna Misztal-Konecka (przewodniczący)‎SSN Marcin Krajewski (sprawozdawca)‎SSN Marcin Łochowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 14 czerwca 2023 r. w Warszawie‎zażalenia R.W.‎na wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 31 marca 2022 r., VII AGa 602/21,‎w sprawie z powództwa E.G. i W.K.‎przeciwko R.W.‎o zapłatę, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 31 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie uchylił zaskarżony apelacją pozwanego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie ‎z 31 marca 2022 r., zniósł postępowanie od 9 marca 2020 r. i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia ‎o kosztach postępowania apelacyjnego.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pozwany, zaskarżając je w zakresie „a) braku rozpoznania i uchylenia zaskarżonego w ramach apelacji postanowienia Sądu I Instancji z dnia 04.12.2019 r. oddalającego wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie;

b) braku rozpoznania i uchylenia/zmiany zaskarżonego w ramach apelacji postanowienia Sądu I Instancji z dnia 23.01.2020 r. o pominięciu pisma Pozwanego z dnia 30.12.2019 r. wraz z załączonymi dowodami z dokumentów;

c) zaniechania przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd miejscowo właściwy dla Pozwanego tj. Sąd Okręgowy w Krakowie;

d) braku stwierdzenia nieważności postępowania w całości i zniesienia postępowania w całości wobec nienależytego obsadzenia składu orzekającego”. Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Apelacyjny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Podstawowym warunkiem dopuszczalności każdego środka zaskarżenia jest istnienie orzeczenia podlegającego zaskarżeniu. Nieistnienie rozstrzygnięcia ‎w określonym zakresie oznacza, że orzeczenia nie ma, w konsekwencji czego brakuje substratu zaskarżenia, a środek zaskarżenia podlega odrzuceniu (zob. postanowienia SN: z 25 lutego 1997 r., II CKN 15/97; z 11 września 2002 r., V CKN 1165/00; z 19 lipca 2006 r., I CZ 35/06; z 4 lutego 2011 r., I UZ 174/10; z 16 maja 2013 r., II CSK 679/12; z 14 stycznia 2015 r., II UZ 60/14; z 9 lutego 2018 r., ‎I CZ 12/18; z 28 lutego 2020 r., II CSK 634/18; z 6 maja 2022 r., III CZ 145/22).

Określając zakres zaskarżenia, pozwany nie odwołał się do tego, o czym Sąd Apelacyjny orzekł, ale do tego, czego jego zdaniem w zaskarżonym orzeczeniu brakuje. W związku z tym zażalenie należy uznać za niedopuszczalne, jako wymierzone w rozstrzygnięcia nieobjęte zaskarżonym postanowieniem.Ponadto należy wskazać, że katalog postanowień, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, jest zawarty w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c., a wyliczenie to ma charakter wyczerpujący (postanowienie SN z 28 maja 2019 r., I CSK 746/17).

Zgodnie z wymienionymi przepisami zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także „w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji ‎i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania”. Z zacytowanego fragmentu art. 3941 § 11 k.p.c. wynika, że intencją ustawodawcy było poddanie kontroli Sądu Najwyższego wyłącznie spełnienia przesłanek wydania orzeczenia o charakterze kasatoryjnym.

Zażalenie nie przysługuje natomiast na określenie sądu, któremu przekazano sprawę do ponownego rozpoznania, ani w odniesieniu do zakresu zniesienia postępowania w razie stwierdzenia nieważności postępowania. W związku z tym, nawet gdyby w zaskarżonym orzeczeniu znalazły się rozstrzygnięcia, których brak skarżący zarzuca, nie podlegałyby one zaskarżeniu. Taki sam wniosek należałoby przyjąć, gdyby w drodze wykładni zażalenia uznać, że pozwany zaskarża wyrok Sądu Apelacyjnego w odniesieniu do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie, a nie – jak zostało to dosłownie sformułowane – w zakresie „zaniechania przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd miejscowo właściwy dla Pozwanego tj.

Sąd Okręgowy w Krakowie”.W konsekwencji zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).[ł.n] P.P.