Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 289/22 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal by bankrupt debtor for lack of standing and improper subject matter.

Geschäftsnummer III CZ 289/22
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the appeal filed by a bankrupt debtor against a prior Supreme Court decision. The debtor submitted a letter expressing dissatisfaction, which the court treated as an appeal, but the debtor lacked the required legal representation and the subject matter was not appealable. The court ruled that the appeal was inadmissible because the debtor was unrepresented and because no Supreme Court decisions can be appealed.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 1, 11 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible if filed by a party without legal representation or if directed against a decision of the Supreme Court itself.

Schlagwörter

KI-generiert
admissibility of appeal legal representation requirement standing to appeal Supreme Court jurisdiction bankruptcy proceedings Zulässige Gründe Einschüchterungsklage untauglicher Versuch

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zażalenie podlegało odrzuceniu z dwóch niezależnych przyczyn.Po pierwsze, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (w określonych sprawach: także rzeczników patentowych), z wyjątkami przewidzianymi w art.
Art. 871 § 2 k.p.c.
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (w określonych sprawach: także rzeczników patentowych), z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 k.p.c., które jednakże nie wystąpiły w niniejszej sprawie.
Art. 130 § 5 k.p.c.
skutkuje jego zwrotem, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 130 § 5 k.p.c.).
Art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c. (w zw.
Art. 3986 § 2 in fine k.p.c.
z art. 3986 § 2 in fine k.p.c.), znajdujący odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
3986 § 2 in fine k.p.c.), znajdujący odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Przypomnieć należy, że zarówno art. 3941 § 1 k.p.c., jak i art.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
3941 § 1 k.p.c., jak i art. 3941 § 11 k.p.c., podobnie do uchylonego obecnie art.
Art. 3941 § 2 k.p.c.
3986 § 2 in fine k.p.c.), znajdujący odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 395 § 2 k.p.c
na konieczność zastosowania art. 395 § 2 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III CZ 289/22 POSTANOWIENIE 11 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela (przewodniczący)‎SSN Kamil Zaradkiewicz‎SSN Beata Janiszewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 11 maja 2023 r. w Warszawie,‎zażalenia A. Z.‎na postanowienie Sądu Najwyższego‎z 9 grudnia 2021 r., IV CSK 365/21,‎w sprawie z powództwa H. B.‎przeciwko Syndykowi masy upadłości W. Z. i A. Z.‎o zapłatę, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 9 grudnia 2021 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanej A. Z. w sprawie o zapłatę z powództwa H. B. przeciwko skarżącej oraz Syndykowi masy upadłości W. Z. Pozwana samodzielnie wniosła datowane na 27 maja 2022 r. pismo, w którym wyraziła niezadowolenie z wydanego w sprawie rozstrzygnięcia i wniosła o „uchylenie i powtórzenie czynności w sprawie”. Na skutek wezwania do sprecyzowania charakteru wspomnianego pisma skarżąca przedstawiła stanowisko, z którego wynika, że stanowiło ono zażalenie; pozwana wskazała bowiem m.in. na konieczność zastosowania art. 395 § 2 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało odrzuceniu z dwóch niezależnych przyczyn.Po pierwsze, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (w określonych sprawach: także rzeczników patentowych), z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 k.p.c., które jednakże nie wystąpiły w niniejszej sprawie. Przymus adwokacko-radcowski ustanowiony w art. 871 § 1 k.p.c. obejmuje wszelkie postępowania, które przynależą do właściwości Sądu Najwyższego. Zasadniczo wniesienie pisma z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. skutkuje jego zwrotem, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 130 § 5 k.p.c.).

Odmienny skutek przewiduje m.in. art. 3986 § 3 k.p.c. (w zw. z art. 3986 § 2 in fine k.p.c.), znajdujący odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na wniesieniu go przez podmiot pozbawiony zdolności postulacyjnej, stanowi, verba legis, inną przyczynę niedopuszczalności tego środka zaskarżenia i powoduje konieczność odrzucenia zażalenia (zob. postanowienia SN z: 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15, 7 maja 2014 r., II CZ 19/14, 26 stycznia 2022 r., III CZ 40/22).Po drugie, nawet gdyby złożone w sprawie zażalenie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podlegałoby ono odrzuceniu z uwagi na to, że złożono je od postanowienia Sądu Najwyższego.

Katalog postanowień, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, zawarty jest aktualnie w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. Wyliczenie to ma charakter wyczerpujący. Postanowienie zakwestionowane przez skarżącą nie zostało wymienione w przytoczonych przepisach, co przesądza o niedopuszczalności zażalenia. Przypomnieć należy, że zarówno art. 3941 § 1 k.p.c., jak i art. 3941 § 11 k.p.c., podobnie do uchylonego obecnie art. 3941 § 2 k.p.c., dotyczą postanowień Sądu drugiej instancji; żadne postanowienie Sądu Najwyższego nie jest bowiem zaskarżalne, co wynika z ustrojowej pozycji tego sądu (postanowienia SN z: 22 listopada 2010 r., III SO 3/10, 9 marca 2011 r., III SO 1/11, 29 lipca 2020 r., IV CSK 132/19. 26 stycznia 2022 r., III CZ 40/22).Z przytoczonych względów zażalenie pozwanej podlegało odrzuceniu.