Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 225/25 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as appeal value under 50k PLN due to separate joint liability claims.

Geschäftsnummer III CZ 225/25
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the Bank's appeal against the District Court's decision to reject its cassation complaint. The lower court correctly determined that the appeal value must be calculated separately for each plaintiff because they claimed distinct amounts despite having a material joint interest in the loan contract. Consequently, the appeal value of approximately 37,100 PLN for each plaintiff fell below the 50,000 PLN threshold required for admissibility.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.: In cases of material joint participation where plaintiffs claim separate amounts, the appeal value is calculated individually for each plaintiff, and if it falls below the statutory threshold, the cassation complaint is inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
material joint participation separate appeal value cassation admissibility threshold joint liability claims civil procedure code Streitwert Schwellenwert für die Schätzung Zusammenrechnung der Einkommensgrenzen

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 3982 § 1 k.p.c.
o zapłatę, jako wniesioną w sprawie o prawa majątkowe, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c.
Zatem wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w związku z art.
art. 3941 § 1 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.
art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.
art. 3982 § 1 k.p.c
o zapłatę, jako wniesioną w sprawie o prawa majątkowe, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 3986 § 2 k.p.c
pozwany zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 25 § 1 k.p.c
art. 368 § 2 k.p.c
art. 39821 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie SN z 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02
postanowienie SN z 19 czerwca 2015 r., IV CZ 16/15
postanowienie SN z 6 listopada 2015 r., II CZ 76/15
postanowienie SN z 26 października 2017 r., II CZ 64/17
wyrok SN z 22 kwietnia 2015 r., III CSK 256/14
postanowienie SN z 7 marca 2000 r., I CZ 48/00
postanowienie SN z 10 maja 2006 r., III CZ 24/06
postanowienie SN z 9 listopada 2011 r., V CSK 54/11
postanowienie SN z 22 stycznia 2015 r., I CZ 117/14
postanowienie SN z 21 marca 2024 r., I CSK 651/23
postanowienie SN z 30 października 2024 r., III CZ 154/24
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III CZ 225/25 POSTANOWIENIE 18 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 18 grudnia 2025 r. w Warszawie‎zażalenia Bank spółki akcyjnej w W.‎na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu‎z 4 sierpnia 2025 r., II WSC 30/25,‎w sprawie z powództwa I. N. i K. N.‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.‎o zapłatę, oddala zażalenie. [dr]

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 4 sierpnia 2025 r., II WSC 30/25 Sąd Okręgowy we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną pozwanego Banku w W. od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 27 marca 2025 r., II Ca 154/24 w sprawie z powództwa I. N. i K. N. o zapłatę, jako wniesioną w sprawie o prawa majątkowe, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.). Sąd Okręgowy stwierdził, że po stronie powodów zachodzi współuczestnictwo materialne, gdyż wywodzą oni swoje roszczenia z jednej, wspólnie zawartej umowy kredytu.

Współuczestnictwo to nie jest konieczne ani jednolite, a więc wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną należy określić odrębnie w stosunku do każdego z współuczestników. Na żadnym etapie postępowania powodowie nie zgłosili żądania zasądzenia na ich rzecz dochodzonych kwot solidarnie od pozwanego, a przeciwnie – domagali się zasądzenia na ich rzecz kwot „po 37.100,48 zł”. Świadczenie pieniężne jest świadczeniem podzielnym, wobec czego żądanie tak sformułowane było prawidłowe. Wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną pozwanego podlega zatem odrębnemu odznaczeniu odnośnie do roszczenia każdego z powodów i odpowiada ona kwotom po 37.100,48 zł.W zażaleniu na postanowieniem z 4 sierpnia 2025 r. pozwany zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 25 § 1 k.p.c. w zw. z art. 368 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 19 § 1 k.p.c. w zw. z art. 21 k.p.c. w zw. z art. 72 § 1 k.p.c. Pozwany stwierdził, że między powodami zachodzi współuczestnictwo materialne, polegające na tym, że ich roszczenia w stosunku do pozwanego jest oparte na tej samej podstawie faktycznej i prawnej.

W związku z tym wartość przedmiotu zaskarżenia powinna być wyrażona jedną kwotą łącznie w odniesieniu do obu powodów, a zatem skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest dopuszczalna. Pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W świetle art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wskazana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest wiążąca dla sądu drugiej instancji ani dla Sądu Najwyższego w aspekcie badania dopuszczalności skargi kasacyjnej i podlega weryfikacji na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i art. 26 k.p.c. (postanowienia SN: z 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, Nr 4, poz. 60; z 19 czerwca 2015 r., IV CZ 16/15; z 6 listopada 2015 r., II CZ 76/15; z 26 października 2017 r., II CZ 64/17; z 21 marca 2024 r., I CSK 651/23 i z 30 października 2024 r., III CZ 154/24).Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Najwyższy w wyroku z 22 kwietnia 2015 r., III CSK 256/14 stwierdził, że w sytuacji gdy współuczestnictwo powodów ma charakter materialny, a zgłoszone przez nich żądania wynikają z tej samej podstawy faktycznej i prawnej (art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.), to w takim wypadku wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną należy określić odrębnie w stosunku do każdego ze współuczestników, zarówno w przypadku współuczestnictwa formalnego, jak i materialnego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 7 marca 2000 r., I CZ 48/00; z 10 maja 2006 r., III CZ 24/06; z 9 listopada 2011 r., V CSK 54/11 i z 22 stycznia 2015 r., I CZ 117/14).W związku z tym prawidłowo oznaczona wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi wobec każdego z powodów kwotę 37.100,48 zł.

Zatem wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu. Marta Romańska‎ [dr][a.ł]