Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 14/15 KI-generiert

Supreme Court partially allowed appeal, reducing court contempt fine from 400 to 200 zloty due to poverty.

Geschäftsnummer III CZ 14/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court partially overturned the appellate court's decision to impose a 400 zloty fine for contempt of court. While the court upheld that the plaintiff's words and absence constituted an insult, it recognized the plaintiff's severe disability and financial hardship. Consequently, the fine was reduced by half to 200 zloty to ensure it remained proportionate to the defendant's economic situation.

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 49 § 1 p.u.s.p.; art. 388 § 1 k.p.c. in conjunction with art. 394 § 3 k.p.c.: A court contempt fine must be proportionate to the offender's financial means, and if the original amount is excessive relative to the defendant's income, it may be reduced to achieve a balance between punitive and preventive goals.

Schlagwörter

KI-generiert
contempt of court court fine proportionality principle financial means disability status Supreme Court civil procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 49 § 1 p.u.s.p.
Powódka zaskarżyła to postanowienie w całości i zarzuciła, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 49 § 1 p.u.s.p. poprzez jego błędną wykładnię, prowadzącą do nałożenia na nią grzywny oraz poprzez wymierzenie jej grzywny rażąco niewspółmiernej do jej zachowania oraz stanu majątkowego.
art. 388 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 38815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.
art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 14/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dariusz Dończyk‎SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa D. S.‎przeciwko S. R.‎o zadośćuczynienie i ochronę dóbr,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2015 r.,‎zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 25 listopada 2014 r., zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że kwotę 400 (czterysta) zł zastępuje kwotą 200 (dwieście) zł, a w pozostałym zakresie zażalenie oddala.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 listopada 2014 r. Sąd Apelacyjny ukarał powódkę D. S. karą porządkową grzywny w wysokości 400 zł za ubliżenie sądowi. Powódka zaskarżyła to postanowienie w całości i zarzuciła, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 49 § 1 p.u.s.p. poprzez jego błędną wykładnię, prowadzącą do nałożenia na nią grzywny oraz poprzez wymierzenie jej grzywny rażąco niewspółmiernej do jej zachowania oraz stanu majątkowego. Sąd nie uwzględnił bowiem okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie, tj. choroby powódki (II stopień niepełnosprawności – umiarkowany), nagłego pogorszenia stanu zdrowia, braku reprezentacji przez fachowego pełnomocnika oraz stanu silnego wzburzenia emocjonalnego, w jakim wypowiedziała słowa, za które została ukarana.Powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 49 § 1 p.u.s.p. karę porządkową grzywny można wymierzyć między innymi w razie ubliżenia sądowi. Określenie wygłoszone przez powódkę w momencie ogłaszania ustnych motywów rozstrzygnięcia, bez udzielenia głosu o treści: „… ja mogę słuchać sądu, a nie chama w todze” oraz opuszczenie sali rozpraw należy uznać za zachowanie ubliżające sądowi. Takiego zachowania na sali rozpraw wobec sędziego wygłaszającego motywy rozstrzygnięcia nie można tłumaczyć „umiarkowanym stopniem niepełnosprawności”, „pogorszeniem stanu zdrowia” i „silnym wzburzeniem”.

Swojego stanu zdrowia powódka nie powinna traktować instrumentalnie i powoływać się nań w celu spowodowania, że wobec niej będą stosowanie odmienne standardy oceny zachowania. Zgodzić trzeba się natomiast z zarzutem powódki, że wysokość wymierzonej jej grzywny oceniana w relacji do jej możliwości majątkowych i dochodów, ujawnionych w oświadczeniach majątkowych składanych w związku z rozpoznawaniem wniosków powódki o udzielenie prawa pomocy, jest znaczna. Cele represyjne i prewencyjne wobec powódki może spełnić grzywna w niższym o połowę wymiarze.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 38815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.