Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 138/25 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of standing and finality of Supreme Court rulings.

Geschäftsnummer III CZ 138/25
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against a previous ruling that denied the appointment of a court-appointed lawyer. The appellant argued procedural flaws regarding the lawyer's appointment, but the Court found the appeal inadmissible because the Supreme Court's decisions are not appealable under the Civil Procedure Code. Furthermore, the appeal was filed personally by the appellant, who lacks the capacity to act in this proceeding, violating mandatory rules requiring legal representation.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3941 § 1, 11 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: Appeals against Supreme Court rulings are inadmissible due to the finality of such decisions, and appeals filed personally by parties lacking procedural capacity are rejected as non-appealable.

Schlagwörter

KI-generiert
inadmissible appeal procedural capacity Supreme Court finality court-appointed lawyer mandatory legal representation Recht auf einen Verteidiger Strafantrag Rückzug des Rechtsbegehrens

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Wskazać należy, że zarówno art. 3941 § 1 k.p.c., jak i art.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
3941 § 1 k.p.c., jak i art. 3941 § 11 k.p.c. dotyczą postanowień sądów pierwszej i drugiej instancji; żadne postanowienie Sądu Najwyższego nie jest zaskarżalne, co wynika z ustrojowej pozycji Sądu Najwyższego (zob.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 87¹ § 1 k.p.c.
Skutki niezachowania przymusu adwokackiego normowanego przez przepis art. 87¹ § 1 k.p.c. reguluje ogólnie art.
Art. 130 § 5 k.p.c.
reguluje ogólnie art. 130 § 5 k.p.c., a w odniesieniu do środków odwoławczych objętych przymusem adwokackim, w tym zażaleń do Sądu Najwyższego, obowiązują szczególne regulacje (art.
Art. 398²¹ k.p.c.
z art. 398²¹ k.p.c., art.
art. 3941 § 1 k.p.c
Wskazać należy, że zarówno art. 3941 § 1 k.p.c., jak i art.
art. 3941 § 11 k.p.c
3941 § 1 k.p.c., jak i art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 87¹ § 1 k.p.c
Skutki niezachowania przymusu adwokackiego normowanego przez przepis art. 87¹ § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z 2 września 2020 r., V CO 96/20
postanowienia Sądu Najwyższego z 23 lutego 2012 r., V CZ 132/11
postanowienia Sądu Najwyższego z 21 września 2011 r., I CZ 59/11
postanowienia Sądu Najwyższego z 25 sierpnia 2010 r., II UZ 16/10
postanowienia Sądu Najwyższego z 6 listopada 2008 r., III CZ 35/08
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III CZ 138/25 POSTANOWIENIE 30 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 30 lipca 2025 r. w Warszawie‎zażalenia A. M.‎na postanowienie Sądu Najwyższego‎z 22 maja 2025 r., sygn. III CO 477/25,‎w sprawie z powództwa A. M.‎przeciwko M. K., L. M., ‎M. M. i M. M.1‎o ustalenie, odrzuca zażalenie. [dr]

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 22 maja 2025 r., III CO 477/25, Sąd Najwyższy oddalił wniosek A. M. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z 4 marca 2025 r., II CSKP 328/22, w sprawie o ustalenie.W zażaleniu na postanowienie z 22 maja 2025 r., wniesionym osobiście przez A. M., zarzucił on wadliwość postępowania w przedmiocie o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Katalog postanowień, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego jest określony w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. Wyliczenie to ma charakter zamknięty.

Postanowienie, które zostało zaskarżone przez powoda, nie zostało wymienione w powyżej powołanych przepisach, co oznacza, że zażalenie na nie jest niedopuszczalne. Wskazać należy, że zarówno art. 3941 § 1 k.p.c., jak i art. 3941 § 11 k.p.c. dotyczą postanowień sądów pierwszej i drugiej instancji; żadne postanowienie Sądu Najwyższego nie jest zaskarżalne, co wynika z ustrojowej pozycji Sądu Najwyższego (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 września 2020 r., V CO 96/20, niepubl.).Zażalenie sporządzone i podpisane przez stronę nie mającą zdolności postulacyjnej przed Sądem Najwyższym jest dotknięte brakiem formalnym nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem środka odwoławczego jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełniania tego braku i bez możliwości jego usunięcia przez pełnomocnika (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 lutego 2012 r.

V CZ 132/11, z 21 września 2011 r., I CZ 59/11, z 25 sierpnia 2010 r. II UZ 16/10, z 6 listopada 2008 r. III CZ 35/08). Skutki niezachowania przymusu adwokackiego normowanego przez przepis art. 87¹ § 1 k.p.c. reguluje ogólnie art. 130 § 5 k.p.c., a w odniesieniu do środków odwoławczych objętych przymusem adwokackim, w tym zażaleń do Sądu Najwyższego, obowiązują szczególne regulacje (art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c., art. 370 k.p.c. i art. 373 k.p.c.) przewidujące odrzucenie zażalenia wniesionego osobiście przez stronę.W podsumowaniu należy stwierdzić, że wniesione zażalenie jest niedopuszczalne, gdyż powód nie ma w tym postępowaniu zdolności postulacyjnej, jak również orzeczenia Sądu Najwyższego są niezaskarżalne.Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. [dr][a.ł]‎