Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 13/97 KI-generiert

Supreme Court dismissed appeal against rejection of inadmissible alimentary support appeal due to non-lawyer counsel and missed deadline.

Geschäftsnummer III CZ 13/97
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject an appeal regarding the amount of alimony. The appellants had filed an appeal challenging a first-instance judgment solely on the basis of the alimony amount, which is procedurally inadmissible under Polish law. Furthermore, the appeal was filed by a non-lawyer representative and missed the statutory deadline for service of the contested judgment. The court ruled that the defect of inadmissibility is incurable and the procedural requirements were not met.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 393 pkt 2 k.p.c.; Art. 393 § 1 k.p.c.; Art. 393 § 4 k.p.c.; Art. 393 § 5 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal solely concerning the amount of alimentary support is inadmissible; such an appeal must be filed by a lawyer and within the statutory period following service of the judgment.

Schlagwörter

KI-generiert
alimentary support inadmissible appeal lawyer requirement statutory deadline procedural defect Polish Civil Procedure alimony amount

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 393 pkt 2 k.p.c.
dotyczącej wysokości świadczeń alimentacyjnych (art. 393 pkt 2 k.p.c.).
Art. 393 § 1 k.p.c.
dotyczącej wysokości świadczeń alimentacyjnych (art. 393 pkt 2 k.p.c.).
Art. 393 § 4 k.p.c.
dotyczącej wysokości świadczeń alimentacyjnych (art. 393 pkt 2 k.p.c.).
Art. 393 § 5 k.p.c.
dotyczącej wysokości świadczeń alimentacyjnych (art. 393 pkt 2 k.p.c.).
Art. 385 k.p.c.
3934 i 3935 k.p.c., i na podstawie art. 385 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
art. 393 pkt 2 k.p.c
dotyczącej wysokości świadczeń alimentacyjnych (art. 393 pkt 2 k.p.c.).
art. 3932 k.p.c
W szczególności wbrew art. 3932 k.p.c.
art. 3934 k.p.c
przewidziane w art. 3934 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 13/97

POSTANOWIENIE

Dnia 13 maja 1997 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN - H. Ciepła

Sędziowie:

SN - M. Sychowicz

SN - K. Zawada (spraw.)

po rozpoznaniu w dniu 13 maja 1997 r.

na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. D.

przeciwko M. D. i E. D. działającej w imieniu i na rzecz małoletniej X. D.

o obniżenie alimentów

na skutek zażalenia pozwanych

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w L.

z dnia 28 lutego 1997 r., sygn. akt III Cr […]

postanawia:

oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Powód, W. D., wystąpił z żądaniem zmniejszenia wysokości alimentów

zasądzonych od niego na rzecz jego dzieci z pierwszego małżeństwa,

M. D. i X. D..

Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z 18 kwietnia 1996 r., sygn. akt

III RC […], uwzględnił częściowo żądanie powoda.

Rewizja obu stron od tego wyroku została oddalona przez Sąd

Wojewódzki w L. wyrokiem z 20 lutego 1997 r., III Ca […].

W dniu 20 lutego 1997 r. do Sądu Wojewódzkiego w L. wpłynęło pismo

M. D. i E. D., działającej w imieniu i na rzecz małoletniej X. D., nazwane

wnioskiem o zawieszenie wyroku Sądu Wojewódzkiego w L. z dnia 20 lutego

1997 r. Sąd ten pismo to zakwalifikował jako kasację - podlegającą jednak

odrzuceniu, ze względu na niedopuszczalność w sprawach o alimenty kasacji

dotyczącej wysokości świadczeń alimentacyjnych (art. 393 pkt 2 k.p.c.).

Postanowienie Sądu Wojewódzkiego w L. o odrzuceniu tej kasacji zapadło

28 lutego 1997 r., sygn. akt III Cr […].

W dniu 17 marca 1997 r. E. D. złożyła w Sądzie Wojewódzkim w L.

kolejne pismo, zaadresowane do Prokuratora Generalnego i nazwane

sprzeciwem od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w L., III Cr […].

Pismo to zostało przekazane Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Pismo E. D. z 17 marca 1997 r. jest w istocie zażaleniem

na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 28 lutego 1997 r. o odrzuceniu

kasacji pozwanych i winno być rozpoznane stosownie do tej jego kwalifikacji.

Kasacja pozwanych, czyli pismo M. D. i E. D. z 20 lutego 1997 r.

kwestionujące wyrok Sądu Wojewódzkiego w L. z tego samego dnia,

jest bez wątpienia kasacją w sprawie o alimenty, dotyczącą wyłącznie

wysokości świadczeń alimentacyjnych. Jak zaś wynika jednoznacznie z art.

393 pkt 2 k.p.c., kasacja tego rodzaju jest niedopuszczalna. Usterka, jaką ona

jest dotknięta, jest nieusuwalna. Dlatego Sąd Wojewódzki postąpił trafnie

wydając postanowienie o odrzuceniu kasacji pozwanych (art. 393 5 w zw. z art.

393 pkt 2 k.p.c.). Ustawodawca przyjął takie uregulowanie w kwestii

dopuszczalności kasacji w sprawach o wysokość świadczeń alimentacyjnych,

wychodząc z założenia, że nie jest tu konieczny trójinstacyjny tok postępowania,

ze względu na zazwyczaj częstą potrzebę korektury wysokości tych świadczeń,

w miarę jak zmieniają się okoliczności faktyczne.

Należy dodać, iż pismo M. D. i E. D. z 20 lutego 1997 r. nie czyni zadość

także jeszcze innym wymaganiom, od których uzależniona jest dopuszczalność

kasacji. W szczególności wbrew art. 3932 k.p.c. nie zostało ono wniesione przez

pełnomocnika będącego adwokatem. Poza tym pozwani nie zażądali w ciągu

tygodnia od dnia ogłoszenia wyroku Sądu Wojewódzkiego w L. oddalającego

rewizję stron, tj. od dnia 20 lutego 1997 r., doręczenia im tego wyroku;

strona zaś, która zaniechała wystąpienia z takim żądaniem w powyższym

terminie, traci uprawnienie do wniesienia kasacji, ze względu na uregulowanie

przewidziane w art. 3934 k.p.c. Za dokonanym w dniu 28 lutego 1997 r.

przez Sąd Wojewódzki w L. odrzuceniem kasacji pozwanych przemawiały

zatem jeszcze dwie dalsze, wspomniane wyżej, okoliczności,

Z

przytoczonych

powodów

Sąd

Najwyższy

uznał

zaskarżone

postanowienie Sądu Wojewódzkiego w L. z dnia 28 lutego 1997 r.

za uzasadnione, tj. za znajdujące podstawę w przepisach art. 393 pkt 2, 3932 § 1,

3934 i 3935 k.p.c., i na podstawie art. 385 w zw. z art. 393 19 i 397 § 2 k.p.c.

oddalił zażalenie E. D. na to postanowienie.

aw

jg