Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 11/10 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed three-month filing deadline under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer III CZ 11/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, ruling that the request was filed outside the mandatory three-month deadline. Although the appellant claimed she only learned of the final ruling on November 12, 2008, the court found she had access to the case files on November 5 and was aware of the proceedings by September. Consequently, the court determined the delay was unjustified and the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: A party must file a motion for retrial within three months of learning the final ruling; failure to do so, even with a claim of delayed discovery, results in inadmissibility if the court finds earlier knowledge was evident.

Schlagwörter

KI-generiert
motion for retrial statutory deadline missed filing period inadmissible appeal Civil Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 407 § 1 k.p.c.
uchybieniem trzymiesięcznego terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c. Skarga
Art. 410 § 1 k.p.c.
410 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 410 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Przyznała, że
Art. 410 § 2 k.p.c.
410 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 410 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Przyznała, że
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 102 k.p.c.
zażaleniowego (art. 102 w zw.
art. 407 § 1 k.p.c
uchybieniem trzymiesięcznego terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
410 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 410 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Przyznała, że
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 11/10

POSTANOWIENIE

Dnia 7 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

SSA Jan Futro

w sprawie ze skargi G. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt II Ca (…)

wydanym w sprawie z wniosku S. B.

przy uczestnictwie S. B. s. W., A. S., A. B., M. R., A. B., B. L., S. K., M. K., P. K., M. M.,

S. B. s. J., H. K., D. K. oraz nieznanego z miejsca pobytu H. L. reprezentowanego przez

kuratora K. K.

o zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 maja 2010 r.,

zażalenia G. M.

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie;

nie obciąża skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 października 2009 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił

skargę

G.

M. o

wznowienie

postępowania

zakończonego

prawomocnym

postanowieniem tego Sądu z dnia 7 maja 2008 r., wydanym w sprawie o zasiedzenie.

Podstawą tego rozstrzygnięcia jest ustalenie, że skarga została wniesiona z

uchybieniem trzymiesięcznego terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c. Skarga

została bowiem wniesiona w dniu 6 lutego 2009 r., a skarżąca o wydanym

postanowieniu w sprawie o zasiedzenie dowiedziała się w dniu 5 listopada 2008 r. z akt

sprawy, które w tym dniu przeglądała w sekretariacie Sądu, dowodem czego jest

pisemna

informacja

kierownika

sekretariatu

oraz

kserokopia

z

kontrolki

akt

udostępnianych zainteresowanym.

W zażaleniu na wymienione postanowienie G. M. zarzuciła błąd w ustaleniach

faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia a także naruszenie art. 407 § 1 i art.

410 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 410 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Przyznała, że

akta sprawy udostępnione jej zostały w sekretariacie Sądu w dniu 5 listopada 2008 r.,

ale w tym dniu nie zdołała zapoznać się z ich całością i z postanowieniem kończącym

postępowanie w sprawie zapoznała się w dniu 12 listopada 2008 r., gdy po raz kolejny

przeglądała akta sprawy. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Twierdzenia skarżącej, mające uzasadniać zażalenie, nie są wiarygodne i nie

dają podstawy do uwzględnienia zażalenia. Przede wszystkim należy zauważyć, że w

skardze o wznowienie postępowania skarżąca podała, iż akta sprawy o zasiedzenie

przeglądała w sekretariacie Sądu w dniu 6 listopada 2008 r. i wówczas zapoznała się z

postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Nie ujawniła wówczas, że z

aktami sprawy zapoznawała się także w czasie późniejszym. Jeżeli zaś zapoznała się z

postanowieniem już podczas pierwszego przeglądania akt, to musiało to być w dniu 5

listopada 2008 r. Skarżąca nie jest prawnikiem i niewątpliwie nie ma doświadczenia w

czytaniu akt sądowych. Jednakże jako osoba ubiegająca się o dopuszczenie do udziału

w sprawie, której doręczono postanowienie o odmowie uwzględnienia jej wniosku, znała

przedmiot sprawy. O fakcie wydania postanowienia kończącego postępowanie

niewątpliwie wiedziała już pisząc w dniu 10 września 2008 r. pismo do Sądu z prośbą

o podanie informacji o wyniku sprawy (co nie oznacza, że – tak jak przyjął Sąd

Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 sierpnia 2009 r. – wiedziała o treści wydanego

postanowienia). Wreszcie nie można nie wziąć pod uwagę, że już w odpowiedzi na

zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 kwietnia 2009 r.

wnioskodawca S. B. wskazał, że skarżąca otrzymała w dniu 10 października 2008 r.

wysłany przez niego odpis postanowienia kończącego postępowanie w sprawie o

zasiedzenie, na dowód czego dołączył dowód doręczenia pisma, do którego

załącznikiem był odpis wymienionego postanowienia. Pomimo że twierdzenia te

powtórzone zostały przez wnioskodawcę w odpowiedzi na rozpoznawane obecnie

zażalenie, skarżąca nie zaprzeczyła ich prawdziwości.

Z przytoczonych względów zażalenie, jako niezasadne, należało oddalić

(art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Ze względu na sytuację majątkową skarżącej, uzasadniającą zwolnienie jej od

opłaty od zażalenia, Sąd Najwyższa nie obciążył jej kosztami postępowania

zażaleniowego (art. 102 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).