Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 10/07 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for retrial as newly found fence fragments were discoverable facts not meeting retrial criteria.

Geschäftsnummer III CZ 10/07
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appeal for retrial filed by E. N. and D. O. regarding a boundary dispute. The applicants argued that excavated fence fragments constituted new, undiscoverable evidence under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code. The court ruled that these facts were discoverable and known to the parties, thus failing the statutory requirements for a retrial.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: New circumstances or evidence justify retrial only if they were objectively unknown and inaccessible to the party, excluding facts that should have been known or were objectively available.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial grounds new evidence discoverable facts boundary dispute civil procedure code undiscoverable circumstances objection dismissal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 403 § 2 k.p.c.
postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c.).
Art. 13 § 2 k.p.c.
nie stanowiło podstawy wznowienia określonej w art. 403 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 §
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów zażalenie oddalono (art. 39814 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 403 § 2 k.p.c
postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c.).
art. 13 § 2 k.p.c
nie stanowiło podstawy wznowienia określonej w art. 403 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 §
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2005 r., III CZP 134/04
III CZP 134/04
2005 r., III CZP 134/04, niepublikowane).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 10/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

w sprawie ze skargi E. N. i D. O. o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K.

z dnia 21 października 2005 r., z wniosku H. P. i Z. K.

przy uczestnictwie M. K. i in. ,

o rozgraniczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 lutego 2007 r.,

zażalenia uczestniczek E. N. i D. O.

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 25 września 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Uczestniczki E. N. i D. O. wystąpiły ze skargą o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 21

października 2005 r. w sprawie o rozgraniczenie. Jako podstawę wznowienia

wskazały wykrycie takich okoliczności i środków dowodowych, które mogły mieć

wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogły skorzystać w poprzednim

postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c.). Podniosły, że w dniu 11 lutego 2006 r. na

dłuższy urlop przyjechał do Polski syn i wnuczek uczestniczek K. N., który w

stodole znalazł część metalowego słupka koloru zielonego z ogrodzenia, które

zostało rozebrane przez nieżyjącego już A. O.. Następnie wykonał wykop i odnalazł

dalszą część słupka znajdującego się w ziemi. Prowadząc dalszy odkop w dniu 7

kwietnia 2006 r., wykrył, że w ziemi znajdują się również części z pierwszego

drewnianego ogrodzenia, które zostało wzniesione w 1971 r.

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił

skargę ze

względu na to, że nie została oparta na ustawowej podstawie. Ocenił, że nie każda

nowa okoliczność, czy środek dowodowy może prowadzić do wznowienia

postępowania. Skoro z materiału dowodowego w sposób niewątpliwy wynikało,

że rozdzielający rozgraniczane nieruchomości płot nie stał w tym samym miejscu,

to odnalezione obecnie jak twierdzą skarżące, fragmenty ogrodzenia nie stanowią

takiej okoliczności faktycznej, czy środka dowodowego, które mogłyby mieć wpływ

na wynik sprawy. Podkreślił, że same skarżące w piśmie z dnia 17 czerwca 2003 r.

twierdziły, że przesunięcie płotu nastąpiło dopiero w 1992 r. Na podstawie

odnalezionych fragmentów pierwotnego ogrodzenia, przestawionego w 1992 r.

nie można więc ustalić umiejscowienia drewnianego płotu w dniu 4 listopada

1971 r.

Powoływanie się przez uczestniczki na postępowanie administracyjne przed

Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. dotyczące stwierdzenia nieważności

ostatecznej decyzji administracyjnej zatwierdzającej podział działek 1396 i 1398/1

nie stanowiło podstawy wznowienia określonej w art. 403 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 §

2 k.p.c., gdyż ta okoliczność była przedmiotem badania w sprawie prawomocnie

zakończonej.

W zażaleniu pełnomocnik uczestniczek wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W judykaturze, ukształtowany jest pogląd, że wykrycie nowych okoliczności

faktycznych lub dowodów w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. dotyczy tylko takich

faktów i środków dowodowych, które poza przesłanką ich nieujawnienia

w postępowaniu

prawomocnie

zakończonym

powinny

być

dla

strony

„nieujawnialne” czyli dla strony nieznane i dla niej niedostępne.

Fakty natomiast ujawnialne, czyli te, które strona powinna znać, tj. miała

możliwość dostępu do nich nie są objęte hipotezą tego przepisu. Niemożność

skorzystania w poprzednim postępowaniu z określonych okoliczności faktycznych

lub środków dowodowych nie zachodzi, gdy istniała obiektywna możliwość

powołania ich w tym postępowaniu, a na skutek przyczyn leżących po stronie

skarżącego tego nie uczynił (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca

2005 r., III CZP 134/04, niepublikowane).

Sporna granica została wytyczona według stanu pranego, wynikającego

z aktów własności ziemi, a spór graniczny pojawił się dopiero w 1992 r. Jak trafnie

podniósł Sąd Okręgowy według ustaleń faktycznych w sprawie prawomocnie

zakończonej w pierwszej kolejności w rejonie spornej granicy znajdowało się

drewniane ogrodzenie, które po powstaniu sporu uległo przesunięciu, a dopiero

następnie został posadowiony metalowy słupek, do którego została podciągnięta

metalowa siatka. Położenie więc metalowego słupka nie miało wpływu na stan

prawny nieruchomości, według którego to kryterium dokonano rozgraniczenia.

Nie miały także takiego znaczenia fragmenty odkopanego drewnianego ogrodzenia,

skoro jak same skarżące podnosiły, ulegało ono przesunięciu.

Z tych względów zażalenie oddalono (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jz