Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CSK 90/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of statutory grounds and procedural violations by the lower court.

Geschäftsnummer III CSK 90/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by three plaintiffs against two defendants, ruling that the appeal lacked necessary statutory grounds. The plaintiffs argued for a reinterpretation of civil procedure articles regarding business registration data, but failed to cite specific procedural violations by the second-instance court. Consequently, the court determined that the requirements for accepting a cassation appeal were not met, leading to the dismissal of the case and an order for the plaintiffs to bear the costs.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it meets specific statutory prerequisites, and the Supreme Court may base its decision solely on public-law grounds that justify the extraordinary review of the case.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility Supreme Court jurisdiction procedural prerequisites public interest review costs of proceedings

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Art. 139 § 3 k.p.c.
Ich zdaniem istnieje potrzeba wykładni art. 139 § 3 i 4 k.p.c.
Art. 139 § 4 k.p.c.
Ich zdaniem istnieje potrzeba wykładni art. 139 § 3 i 4 k.p.c.
Art. 139 § 1 k.p.c.
Ich zdaniem istnieje potrzeba wykładni art. 139 § 3 i 4 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
postanowił jak wyżej rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98, 99 k.p.c.
Art. 99 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1, 39821 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CSK 90/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa A. S., E. S. i T. S.‎przeciwko A. K. i G. P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza solidarnie od powodów na rzecz pozwanych kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy jako sąd kasacyjny nie jest sądem powszechnym zwykłej, trzeciej instancji, a skarga kasacyjna (podobnie jak uprzednio - kasacja) nie jest środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie z uwagi na przeważający w charakterze skargi kasacyjnej element interesu publicznego. Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu – w interesie publicznym – ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej.

W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy. Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powodowie oparli wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Ich zdaniem istnieje potrzeba wykładni art. 139 § 3 i 4 k.p.c. oraz potrzeba rozstrzygnięcia istotnych zagadnień w szczególności wpływu domniemania zawartego w ustawie z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej na stosowanie art. 139 § 1 k.p.c. w odniesieniu do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w oparciu o przepisy wymienionej ustawy, których nie obejmuje obowiązek pouczenia o skutkach niedopełnienia obowiązku aktualizowania danych zawartych w CEIDG.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak zostało wstępnie wskazane skarga kasacyjna przysługuje od orzeczenia sądu drugiej instancji i tylko naruszenie przepisów procesowych przez ten sąd może stanowić podstawą skargi kasacyjnej. Tymczasem skarżący poza zarzutami naruszenia przepisów art. 139 k.p.c. w powiązaniu z domniemaniem zawartym w art. 33 wymienionej ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie wskazują przepisów, które miałby naruszyć Sąd drugiej instancji. Jak wynika z akt sprawy do zastosowania tych przepisów doszło przed Sądem pierwszej instancji w związku z rozstrzygnięciem kwestii doręczenia pozwanym nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym.

Ponadto należy także uwzględnić, iż powodowie w apelacji od wyroku oddalającego powództwo nie podnosili w tym zakresie żadnych zarzutów.Z tych względów uznać należy, że nie zostały spełnione przesłanki przejęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. postanowił jak wyżej rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98, 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, 39821 k.p.c. [aw]