Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CSK 248/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal claiming absolute right to easement despite no public access need. Appeal rejected as lower courts correctly found no necessity. Costs awarded to opposing parties.

Geschäftsnummer III CSK 248/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the District Court's decision to reject the easement claim. The applicant argued that a necessary easement is an absolute right regardless of incidental travel needs or owner consent. The Court ruled that the lower courts correctly determined public access was possible without burdening the participants' land, making the appeal's arguments legally unfounded.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A claim for a necessary easement is not an absolute right and must be rejected if the lower courts have clearly established that public access is achievable without burdening the participants' land.

Schlagwörter

KI-generiert
necessary easement public access necessity cassation appeal dismissal absolute right claim proportional burden test

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.
Art. 520 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach sądowych orzekając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
520 § 3 w związku z art. 13 § 2, art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
13 § 2, art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.
art. 3989 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CSK 248/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku A. G.‎przy uczestnictwie R. K. i A. K.‎o ustanowienie drogi koniecznej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w K. - w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej - oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 6 marca 2013 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Według skarżącego, samo ustalenie negatywnej przesłanki, jaką jest brak odpowiedniego dostępu do drogi publicznej, powinno skutkować ustanowieniem odpowiedniej służebności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.

Sądy wyraźnie i jednoznacznie ustaliły – w sposób niepoddający się kontroli kasacyjnej – że możliwe jest uczynienie odpowiedniego dostępu do drogi publicznej z działki nr [x] bez konieczności obciążania działek uczestników oraz bez ponoszenia nakładów, które byłyby niewspółmierne.W tej sytuacji argumenty skarżącego, że służebność drogi koniecznej jest „prawem bezwzględnym” i że Sąd był zobowiązany ustanowić tę służebność bez względu na „incydentalność przejazdu” lub brak sprzeciwu właścicieli, są bezzasadne i odbiegają od istoty rozstrzygnięcia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach sądowych orzekając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj