Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CSK 116/08 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c. regarding adverse possession.

Geschäftsnummer III CSK 116/08
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a community association against a lower court's rejection of an adverse possession claim. The appellant argued the decision violated legal principles, but the Court held that mere citation of statutes or general assertions of rights are insufficient for cassation review. The ruling emphasized that the appeal failed to demonstrate an obvious error contradicting fundamental legal provisions, as required by the specific statutory criteria for extraordinary remedies.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it merely cites violated statutes or asserts rights without demonstrating an obvious error contradicting fundamental legal provisions.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility obvious legal error adverse possession claim fundamental legal provisions Supreme Court review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga zatem wskazania w wyodrębnionym
Art. 3989 § 1 k.p.c.
określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. i uzasadnienie, że rzeczywiście ona występuje
Art. 3986 § 3 k.p.c.
odrzucenia na podstawie art. 3986 § 3 w zw.
Art. 39821 k.p.c.
postępowania kasacyjnego na podstawie art. 39821 w zw.
Art. 108 § 1 k.p.c.
postępowania kasacyjnego na podstawie art. 39821 w zw. z art. 108 § 1 i art. 520 § 2
Art. 520 § 2 k.p.c.
postępowania kasacyjnego na podstawie art. 39821 w zw. z art. 108 § 1 i art. 520 § 2
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 520 § 2 k.p.c
postępowania kasacyjnego na podstawie art. 39821 w zw. z art. 108 § 1 i art. 520 § 2

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CSK 116/08

POSTANOWIENIE

Dnia 25 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z wniosku Ogniska Towarzystwa K.(...) w K.

przy uczestnictwie Gminy K., Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej S.A. w K.,

Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta K. wykonującego zadania

z zakresu administracji rządowej

o zasiedzenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2008 r., na skutek skargi

kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 lipca

2007 r., sygn. akt II Ca (…),

1)

odrzuca skargę kasacyjną;

2)

zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania: Skarbu

Państwa - Prezydenta Miasta K. kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt) tytułem

zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lipca 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił

apelację Ogniska Towarzystwa K.(...) w K. od postanowienia Sądu pierwszej instancji

oddalającego wniosek tego Ogniska o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości bliżej

opisanej we wniosku o zasiedzenie.

Sąd odwoławczy dokonując analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego

w postaci zeznań świadków oraz dokumentów podzielił ocenę Sądu pierwszej instancji,

że posiadanie przedmiotowej nieruchomości przez wnioskodawcę nie miało charakteru

posiadania samoistnego i dlatego nie prowadziło do zasiedzenia, mimo upływu

stosownego czasu.

W skardze kasacyjnej wnioskodawca jako uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie

do rozpoznania wskazał, że ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane z

naruszeniem przepisów prawa określonych w skardze, jego utrzymanie w obiegu

prawnym będzie sprzeczne z zasadą państwa prawa, a ponadto z uwagi na treść rażąco

narusza także prawa i interes prawny skarżącego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga

kasacyjna

nie

jest

kolejnym

zwykłym

środkiem

odwoławczym,

lecz nadzwyczajnym środkiem prawnym mającym na celu ujednolicenie wykładni prawa,

rozwój orzecznictwa sądowego i eliminację orzeczeń oczywiście naruszających prawo

lub wydanych w warunkach nieważności postępowania. Zgodnie z utrwalonym

stanowiskiem Sądu Najwyższego spełnienie kreatywnego wymogu skargi kasacyjnej

określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga zatem wskazania w wyodrębnionym

wywodzie prawnym na występowanie w sprawie jednej z przesłanek tzw. przedsądu,

określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. i uzasadnienie, że rzeczywiście ona występuje

(porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r. V CZ

131/00, OSNC 2001/10/156, z dnia 5 czerwca 2001 r. IV CZ 45/01, OSNC 2001/10/157 i

z dnia 10 stycznia 2003 r. VCZ 189/02, nie publ.).

Dla spełnienia wymagania art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. nie jest zatem wystarczające

odwołanie się przez skarżącego do jakichkolwiek okoliczności, które jego zdaniem

uzasadniają przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie wystarczy, jak uczynił

wnioskodawca, powołanie się na naruszenie wskazanych w skardze przepisów prawa

ani ogólne stwierdzenie, że wyrok narusza prawa skarżącego i jego utrzymanie będzie

sprzeczne z zasadą państwa prawa.

Jeżeli skarżący, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania wskazuje na przesłankę przedsądu określoną w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.,

jak zdaje się czynić wnioskodawca, powinien wykazać dlaczego jego zdaniem skarga

kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, co oznacza konieczność wykazania, że

zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi

różnej wykładni przepisami prawa, które nie pozwalają także na swobodę ocen w

ramach procesu stosowania prawa lub z zasadami orzekania obowiązującymi w

demokratycznym państwie prawa, a sprzeczność ta jest oczywista, widoczna od razu

dla prawnika, bez potrzeby dokonania głębszej analizy (porównaj między innymi

orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r. I PKN 341/01, OSNP 2004/6/100

i z dnia 10 stycznia 2003 r. V CZ 187/02, OSNC 2004/3/49).

Skarga kasacyjna wnioskodawcy nie spełnia tych wymagań, co prowadziło do jej

odrzucenia na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Na wniosek uczestnika postępowania Skarbu Państwa zawarty w odpowiedzi na

skargę kasacyjną Sąd Najwyższy zasądził na jego rzecz od wnioskodawcy koszty

postępowania kasacyjnego na podstawie art. 39821 w zw. z art. 108 § 1 i art. 520 § 2

k.p.c.