Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CSK 107/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for non-appealable reason, finding no legal issue despite alleged harm.

Geschäftsnummer III CSK 107/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participants in a co-ownership termination dispute. The applicants argued that specific provisions of the Act on Apartment Ownership excluded the application of Civil Code Article 285 regarding shared stairwells. The Court rejected this, ruling that subjective feelings of being wronged do not constitute a valid legal ground for cassation under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1, § 2 k.p.c.; Art. 98 § 1, art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the alleged ground is merely a subjective claim of harm rather than a genuine legal issue requiring resolution.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal legal issue subjective harm co-ownership termination Civil Procedure Code dismissed appeal legal precedent

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali
Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, powołując się na potrzebę wykładni art. 2 ust.
Art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali
4 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (jedn.
Art. 211 k.c.
1892) w związku z art. 211 i 212 k.c.
Art. 212 k.c.
Art. 622 k.p.c.
oraz art. 622 k.p.c. oraz na potrzebę odpowiedzi na pytanie, czy „przepisy ustawy i o własności lokali wykluczają możliwość stosowania art.
Art. 285 k.c.
oraz na potrzebę odpowiedzi na pytanie, czy „przepisy ustawy i o własności lokali wykluczają możliwość stosowania art. 285 k.c. w stosunku do jednego z lokali, przy przypisaniu klatki schodowej jako przynależności do drugiego lokalu”.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.jw

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CSK 107/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J. Ś. i M. Ś.‎przy uczestnictwie A. D., W. D., S. D., Z. D., K. Ś., M. Ś. i B. K. o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników W. D, S. D. i Z. D. od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach‎z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt II Ca 929/12, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestników W. D., S. D. i Z. D. na rzecz wnioskodawców kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Kielcach w sprawie o zniesienie współwłasności zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Jędrzejowie z dnia 23 marca 2012 r. Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, powołując się na potrzebę wykładni art. 2 ust. 4 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (jedn. tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 1892) w związku z art. 211 i 212 k.c. oraz art. 622 k.p.c. oraz na potrzebę odpowiedzi na pytanie, czy „przepisy ustawy i o własności lokali wykluczają możliwość stosowania art. 285 k.c. w stosunku do jednego z lokali, przy przypisaniu klatki schodowej jako przynależności do drugiego lokalu”.

Ponadto wskazali, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż zaskarżone orzeczenie jest krzywdzące dla wnioskodawców.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga podaje jako przyczynę kasacyjną - jednocześnie - istnienie istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywistą zasadność skargi. W obu przypadkach wskazanie przez skarżących przyczyny kasacyjne dotyczą tej samej kwestii prawnej, będącej zarazem także przedmiotem podstawy kasacyjnej, zatem pozostają ze sobą w sprzeczności; istnienie istotnego, czyli trudnego, precedensowego, wątpliwego co do rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego wyłącza oczywistą zasadność skargi - i na odwrót.Ogólnie zresztą rzecz ujmując - jak wynika z konkluzji skargi - rzeczywistą przyczyną kasacyjną jest „pokrzywdzenie” uczestników, które odczuwane subiektywnie, nie stanowi przyczyny przewidzianej w art. 3989 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.jw