Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CO 152/22 KI-generiert

Supreme Court dismisses divorce jurisdiction request as inadmissible because only the court receiving the claim can make it.

Geschäftsnummer III CO 152/22
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the plaintiff's request to designate the competent court for a divorce proceeding. The plaintiff, M. T., attempted to file the designation request directly with the Supreme Court rather than through the court that received the initial divorce lawsuit. The Court ruled this inadmissible because Article 45 of the Civil Procedure Code grants this right exclusively to the court where the claim was filed. Consequently, the request was dismissed as it originated from an unauthorized subject.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 45 § 2 k.p.c.; The right to request designation of the competent court belongs exclusively to the court that received the claim, making requests by other subjects inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
Civil Procedure Code jurisdiction designation inadmissible request unauthorized subject divorce proceedings competent court plaintiff rights

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 45 § 2 k.p.c.
zm.), o oznaczenie sądu właściwego przez Sąd Najwyższy może wystąpić wyłącznie sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).
art. 45 § 2 k.p.c
zm.), o oznaczenie sądu właściwego przez Sąd Najwyższy może wystąpić wyłącznie sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).
art. 45 k.p.c
O tym, że kompetencja do wystąpienia o oznaczenie sądu właściwego przysługuje wyłącznie sądowi, do którego wystąpiono z powództwem, świadczy przede wszystkim językowa i historyczna wykładnia art. 45 k.p.c.
art. 45 § 1 k.c
Nadto nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że zarezerwowanie możliwości wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w art. 45 § 1 k.c., wyłącznie dla sądu eliminuje wątpliwości w przedmiocie zakresu sprawy objętego oznaczeniem właściwości (zob.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CO 152/22 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z wniosku M. T.o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy przeciwko M. T.‎o rozwód,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2022 r.,‎na skutek wniosku powoda z dnia 3 stycznia 2022 r., o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód, odrzuca wniosek.

UZASADNIENIE

M. T. wniósł o oznaczenie sądu właściwego do wytoczenia powództwa rozwodowego przeciwko M. T.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny, ponieważ pochodził od nieuprawnionego podmiotu.Od 7 listopada 2019 r., czyli od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1469 z późn. zm.), o oznaczenie sądu właściwego przez Sąd Najwyższy może wystąpić wyłącznie sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).

Wniosek innych podmiotów, w tym strony postępowania lub podmiotu zamierzającego wystąpić na drogę postępowania cywilnego, należy zatem uznać za niedopuszczalny. O tym, że kompetencja do wystąpienia o oznaczenie sądu właściwego przysługuje wyłącznie sądowi, do którego wystąpiono z powództwem, świadczy przede wszystkim językowa i historyczna wykładnia art. 45 k.p.c. Taki zamysł ustawodawcy jednoznacznie wynika również z uzasadnienia projektu ww. ustawy, w którym (s. 137) wskazano, że stronie przysługiwać będzie wyłącznie prawo wnioskowania o tego rodzaju wystąpienie.

Nadto nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że zarezerwowanie możliwości wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w art. 45 § 1 k.c., wyłącznie dla sądu eliminuje wątpliwości w przedmiocie zakresu sprawy objętego oznaczeniem właściwości (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2019 r., V CO 288/19). Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.