Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CO 1489/24 KI-generiert

Supreme Court dismisses designation request as premature, noting prison detention does not equal habitual residence.

Geschäftsnummer III CO 1489/24
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the Regional Court's request to designate a competent court for a divorce case. The Regional Court argued neither party resided in Poland, while the defendant was serving a prison sentence in W.. The Court ruled that prison detention does not constitute habitual residence under Article 41 of the Civil Procedure Code, leaving the matter for the lower court to resolve.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 41 k.p.c.; Art. 45 § 1 k.p.c.: Prison detention does not equate to habitual residence; the lower court must first verify if the defendant's location qualifies as habitual residence before designating a court under Article 45.

Schlagwörter

KI-generiert
divorce jurisdiction habitual residence prison detention competent court Civil Procedure Code designation of court premature request Wohnsitz im Ausland

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 41 k.p.c.
35).Jednak w art. 41 k.p.c. określającym właściwość sądu w sprawach ze stosunku małżeństwa ustawodawca ujął również kryterium (przesłankę) „miejsca zwykłego pobytu”, mającą charakter odrębny od pojęcia (przesłanki) „miejsca zamieszkania”.
Art. 45 § 1 k.p.c.
Dopiero w razie negatywnej weryfikacji w tym zakresie, co nie należy do Sądu Najwyższego, lecz każdorazowo do Sądu występującego, możliwe będzie ewentualne oznaczenie sądu właściwego na podstawie art. 45 § 1 k.p.c. SSN Kamil Zaradkiewicz [M.O.]r.g.‎
Art. 136 § 1 k.p.c.
pod rządem art. 136 § 1 k.p.c. i przepisów wcześniejszych orzeczenia SN: z 12 stycznia 1955 r., I CR 1917/54, BMS 1956, nr 1, s.
art. 136 § 1 k.p.c
pod rządem art. 136 § 1 k.p.c.
art. 41 k.p.c
35).Jednak w art. 41 k.p.c.
art. 45 § 1 k.p.c
Dopiero w razie negatywnej weryfikacji w tym zakresie, co nie należy do Sądu Najwyższego, lecz każdorazowo do Sądu występującego, możliwe będzie ewentualne oznaczenie sądu właściwego na podstawie art. 45 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
I CR 1917/54
i przepisów wcześniejszych orzeczenia SN: z 12 stycznia 1955 r., I CR 1917/54, BMS 1956, nr 1, s.
2 CR 636/60
47; z 20 września 1961 r., 2 CR 636/60, RPEiS 1962, nr 2, s.
V CK 208/03
358; wyrok SN z dnia 23 marca 2004 r., V CK 208/03; postanowienie SN z 14 czerwca 2018 r., V CZ 34/18, OSNC-ZD 2019, nr 3, poz.
V CZ 34/18
Supreme Court quashes lower court ruling on land registry entry due to ineffective service of notice to the opposing party.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III CO 1489/24 POSTANOWIENIE 24 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym 24 stycznia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa M.M.‎przeciwko R.M.‎o rozwód,‎na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy‎postanowieniem z 14 listopada 2024 r., X C 354/24,‎o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia Sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 14 listopada 2024 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, w sprawie z powództwa M.M. przeciwko R.M. o rozwód, zwrócił się do Sądu Najwyższego celem wyznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że strony nie mieszkają od 2008 r. na terenie Polski, lecz zamieszkują w Anglii. Ponadto, pozwany w czerwcu 2022 r. został osadzony celem odbycia kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym. Karę tę pozwany odbywa obecnie w Zakładzie Karnym w W.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Okręgowego w Bydgoszczy nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem jest co najmniej przedwczesny.

Sąd wnioskujący w uzasadnieniu postanowienia z 14 listopada 2024 r. wskazał, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle przepisów k.p.c. należy uznać, że osadzenie w zakładzie karnym nie kwalifikuje miejscowości, w której znajduje się zakład, jako miejsca zamieszkania (zob. pod rządem art. 136 § 1 k.p.c. i przepisów wcześniejszych orzeczenia SN: z 12 stycznia 1955 r., I CR 1917/54, BMS 1956, nr 1, s. 47; z 20 września 1961 r., 2 CR 636/60, RPEiS 1962, nr 2, s. 358; wyrok SN z dnia 23 marca 2004 r., V CK 208/03; postanowienie SN z 14 czerwca 2018 r., V CZ 34/18, OSNC-ZD 2019, nr 3, poz. 35).Jednak w art. 41 k.p.c. określającym właściwość sądu w sprawach ze stosunku małżeństwa ustawodawca ujął również kryterium (przesłankę) „miejsca zwykłego pobytu”, mającą charakter odrębny od pojęcia (przesłanki) „miejsca zamieszkania”.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy powinien zatem rozważyć, czy z uwagi na pobyt strony w Zakładzie Karnym, a zatem w miejscowości, w której jest osadzony, co wypełnia kryterium miejsca jego zwykłego pobytu, możliwe jest ustalenie sądu właściwego na podstawie art. 41 k.p.c. Dopiero w razie negatywnej weryfikacji w tym zakresie, co nie należy do Sądu Najwyższego, lecz każdorazowo do Sądu występującego, możliwe będzie ewentualne oznaczenie sądu właściwego na podstawie art. 45 § 1 k.p.c. SSN Kamil Zaradkiewicz [M.O.]r.g.‎