Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CO 131/24 KI-generiert

Supreme Court dismisses jurisdiction designation due to lack of verified residence data for defendant in Poland.

Geschäftsnummer III CO 131/24
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the request to designate a competent court because the lower court failed to verify the defendant's residence or domicile in Poland. The defendant argued for jurisdiction based on a claimed last residence in C., but the court noted this information was never substantiated. Consequently, the designation was rejected as premature without conclusive proof that the defendant lacks any Polish residence or domicile.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 27 § 1 k.p.c.; Art. 28 k.p.c.; Art. 45 § 1 k.p.c.: Jurisdiction is determined solely by the defendant's residence or domicile within Poland; designation is invalid if these facts remain unverified.

Schlagwörter

KI-generiert
territorial jurisdiction residence in Poland domicile verification competent court designation civil procedure code premature designation defendant location Bestimmung der örtlichen Zuständigkeit

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 27 § 1 k.p.c.
o zapłatę celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Podstawową zasadą w postępowaniu procesowym jest ustalenie właściwości miejscowej sądu, według miejsca zamieszkania pozwanego będącego osobą fizyczną (art. 27 § 1 k.p.c.).
Art. 28 k.p.c.
Jeżeli pozwany nie ma miejsca zamieszkania w Polsce, zgodnie z art. 28 k.p.c., ogólną właściwość oznacza się według miejsca jego pobytu w Polsce, a gdy nie jest ono znane lub nie leży w Polsce – według ostatniego miejsca zamieszkania pozwanego w Polsce.Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art.
Art. 45 § 1 k.p.c.
art. 27 § 1 k.p.c
o zapłatę celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Podstawową zasadą w postępowaniu procesowym jest ustalenie właściwości miejscowej sądu, według miejsca zamieszkania pozwanego będącego osobą fizyczną (art. 27 § 1 k.p.c.).
art. 28 k.p.c
Jeżeli pozwany nie ma miejsca zamieszkania w Polsce, zgodnie z art. 28 k.p.c., ogólną właściwość oznacza się według miejsca jego pobytu w Polsce, a gdy nie jest ono znane lub nie leży w Polsce – według ostatniego miejsca zamieszkania pozwanego w Polsce.Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art.
art. 45 § 1 k.p.c
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III CO 131/24 POSTANOWIENIE 29 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Łodko na posiedzeniu niejawnym 29 lutego 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w W.‎przeciwko P. F.‎o zapłatę,‎na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Legnicy‎postanowieniem z 8 stycznia 2024 r., I C 1604/23,‎o oznaczenie sądu właściwego, odmawia oznaczenia sądu.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Legnicy przedstawił Sądowi Najwyższemu akta sprawy z powództwa Banku spółki akcyjnej w W. przeciwko P.F. o zapłatę celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Podstawową zasadą w postępowaniu procesowym jest ustalenie właściwości miejscowej sądu, według miejsca zamieszkania pozwanego będącego osobą fizyczną (art. 27 § 1 k.p.c.). Chodzi tu przy tym wyłącznie o miejsce zamieszkania pozwanego w Polsce, gdyż jego miejsce zamieszkania za granicą nie może być podstawą oznaczenia właściwości miejscowej sądu Rzeczypospolitej Polskiej.

Jeżeli pozwany nie ma miejsca zamieszkania w Polsce, zgodnie z art. 28 k.p.c., ogólną właściwość oznacza się według miejsca jego pobytu w Polsce, a gdy nie jest ono znane lub nie leży w Polsce – według ostatniego miejsca zamieszkania pozwanego w Polsce.Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 § 1 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa, będzie uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia, że pozwany nie ma i nie miał w Polsce miejsca zamieszkania ani w Polsce nie przebywa. Sąd Okręgowy nie dokonał ustaleń zarówno co do miejsca pobytu pozwanego w Polsce, jak i miejsca jego ostatniego zamieszkania w Polsce, zatem nie ma podstaw do oznaczenia sądu właściwego (art. 45 § 1 k.p.c.).

Przedstawienie akt było przedwczesne, bowiem nie zweryfikowano informacji zawartej w pozwie (pkt 49), że ostatnim miejscem zamieszkania pozwanego w Polsce był C., co potwierdzała kopia pozwu z 2020 r., wniesionego przez pozwanego przeciwko bankowi o ustalenie i zapłatę.Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.[SOP][ał] ‎