Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 73/07 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific law and prove damages or exhaustion of remedies.

Geschäftsnummer III CNP 73/07
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final judgment ordering the dismissal of a damages claim. The plaintiff failed to cite the specific legal provision rendering the lower court's decision unlawful and provided no evidence of the alleged damages. Furthermore, the plaintiff inadequately demonstrated that no other legal remedies were available to challenge the final ruling.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 k.p.c.; An appeal for annulment must cumulatively cite the specific law violated, prove the damages caused by the judgment, and demonstrate the exhaustion of other legal remedies.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for annulment specific legal provision proof of damages exhaustion of remedies constructive requirements cumulative compliance final judgment

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
skarga ta nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
szkody w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., która uzasadniałaby wniesienie
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Spełniając wymaganie art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych przyczyn należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

.Sygn. akt III CNP 73/07

POSTANOWIENIE

Dnia 9 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa J. C.

przeciwko K. Spółce Gazownictwa Spółce z o.o.

Zakład Gazowniczy w T.

o odszkodowanie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2007 r.,

na skutek skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T.

z dnia 24 kwietnia 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2007 r. Sąd Okręgowy w T. zmienił wyrok Sądu

Rejonowego w T. z dnia 9 lutego 2007 r. w ten sposób, że powództwo J. C.

przeciwko K. Spółce Gazownictwa Spółce z o.o., o odszkodowanie oddalił.

Wyrok Sądu Okręgowego powód J. C. zaskarżył skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od

którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia

i wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem – także wskazanie

przepisu

prawa,

uprawdopodobnienie

z

którym

zaskarżone

orzeczenie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej

jest

niezgodne,

przez

wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek

z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym

dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że każde wymaganie przewidziane

w art. 4245 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny i powinno być spełnione

samodzielnie, niezależnie od innych. Przepis ten wyraźnie odróżnia podstawy

skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne, nie może zatem budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy

z tych elementów przedstawiony odrębnie (por. postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl. i z dnia 27 lipca 2006 r., III CNP

25/06, niepubl.). Jeżeli ten sam przepis stanowi jednocześnie podstawę skargi oraz

przepis, z którym orzeczenie jest niezgodne, to należy przedstawić oba te elementy

w sposób wyraźnie wyodrębniony.

Tymczasem w skardze powoda powołano podstawy, ale nie wskazano

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, co sprawia, że

skarga ta nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy wyjaśnił także, że przewidziany w art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.

obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez

skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju

i rozmiaru

–

oraz

uwiarygodnienie

tego

oświadczenia

przez

powołanie

i przedstawienie dowodów (postanowienia z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,

OSNC 2006, nr 1, poz. 16 i z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, niepubl.).

Niezbędne

jest

przy

tym

przeprowadzenie

przekonywającego

wywodu

wskazującego czas postania szkody oraz związek przyczynowy między nią

a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r.,

IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141).

W skardze powód oświadczył natomiast, że poniósł szkodę w wysokości

1 500 zł z tytułu utraty krzewów oraz 1 000 zł. z tytułu poniesionych kosztów

sądowych, nie zaoferował jednak żadnych dowodów (dokumentów) mogących

świadczyć o rzeczywistym doznaniu szkody. Poza tym, koszty procesu, nawet

wtedy, gdy zostały już poniesione – czego powód nie wykazał – nie powodują

szkody w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., która uzasadniałaby wniesienie

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

(postanowienie z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, niepubl.).

Skarżący nie wykazał także w sposób niebudzący wątpliwości, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było

i nie jest możliwe, nie spełnił zatem wymagania art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c. Sąd

Najwyższy uznał, że przesłanka ta jest spełniona, gdy skarżący przeprowadzi

wywód, z którego wynika, że ani skarga kasacyjna, ani skarga o wznowienie

postępowania, a także inne środki procesowe (np. powództwo przeciwegzekucyjne)

nie są w sprawie dopuszczalne lub nie mogą zostać skutecznie wniesione.

Wywód ten jest zbędny, gdy skarżący dołączy do skargi odpisy orzeczeń

dowodzących, że wniesienie tych środków procesowych okazało się nieskuteczne.

Spełniając wymaganie art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi zatem wykazać,

a więc ujawnić i przedstawić tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący

wątpliwości

oraz

dowieść

jej

istnienia

i

przekonywająco

uzasadnić

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05,

OSNC 2006, nr 1, poz. 17; z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, niepubl., z dnia

16 grudnia 2005 r., I CNP 37/05, niepubl. i z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP

23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Powód w skardze ograniczył się natomiast

do stwierdzenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe ze

względu na zbyt niską wartość przedmiotu sporu i wyczerpanie drogi instancyjnej,

co

–

w

świetle

przedstawionego

wywodu

Sądu

Najwyższego

–

jest

niewystarczające do spełnienia wymagania art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Z tych przyczyn należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.

w związku z art. 4245 § 1 pkt 3, 4 i 5 k.p.c.).

db