Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 45/10 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for failure to prove no other legal remedies exist against final judgment.

Geschäftsnummer III CNP 45/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint for ruling unconstitutionality against a final judgment from the District Court. The appellant failed to demonstrate that no other legal remedies existed to challenge the contested decision. The court ruled that the complaint was inadmissible because the appellant did not sufficiently prove the impossibility of using alternative legal means.

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for ruling unconstitutionality is inadmissible if the appellant fails to prove that no other legal remedies exist to challenge the contested final judgment.

Schlagwörter

KI-generiert
complaint for ruling unconstitutionality final judgment legal remedies impossibility of appeal inadmissible complaint

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c.
Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 k.p.c
przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „wykazanie, że
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c
Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 45/10

POSTANOWIENIE

Dnia 19 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa J. N.

przeciwko T. C. i Ł. C.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2010 r.,

na skutek skargi pozwanych

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 kwietnia 2008 r., sygn. akt II

Ca (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez pozwaną T. C. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 kwietnia 2008 r. podlegała

odrzuceniu z następującej przyczyny.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w

części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki

przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie

jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że

skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących

środków prawnych, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia

– jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku.

Skarżąca

powinien

zatem

wykazać,

powołując odpowiednie

przepisy,

że

od

zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby

nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o

wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub

uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności

orzeczenia (Zob. J. Gudowski w: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego,

Część pierwsza - Postępowanie rozpoznawcze, Część druga – Postępowanie

zabezpieczające, wyd. 2, tom 2, red. T. Ereciński, Warszawa 2007, s. 327).

Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi

„wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w

skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze

stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić.

Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznana za prawidłowe

(wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).