Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 31/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for proving damage under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer III CNP 31/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal to declare a final judgment unlawful due to procedural defects. The appellant failed to substantiate the claim of damage caused by the contested judgment, a mandatory requirement under the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the appeal lacked essential elements and was inadmissible ab initio.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for declaration of unlawfulness must cumulatively prove damage caused by the judgment; failure to substantiate this element renders the appeal inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
Civil Procedure Code declaration of unlawfulness substantiation of damage inadmissible appeal essential defects cumulative requirements ab initio rejection

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 98
podstawie art. 98 w związku z art.
art. 42412
98 w związku z art. 42412 i art.
art. 391 § 1 k.p.c.
42412 i art. 391 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 391 § 1 k.p.c
42412 i art. 391 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 31/13

POSTANOWIENIE

Dnia 27 listopada 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K.

przeciwko M. S.-J., K. J. i M. J.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 listopada 2013 r.,

na skutek skargi pozwanej M. S.-J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 22 grudnia 2011 r.,

odrzuca skargę i zasądza od pozwanej M. S.-J. na rzecz

strony powodowej kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście zł) tytułem

zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok Sądu

Rejonowego w K. z dnia 5 kwietnia 2011 r.

Wyrok

Sądu

Okręgowego

[…]

zaskarżyli

skargą

o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy,

wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności

orzeczenia z prawem.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione

w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich

dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla

usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Sąd Najwyższy

wyjaśnił także, że każde wymaganie przewidziane w wymienionym przepisie ma

charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od

innych (np. postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.).

Pozwani w skardze nie uprawdopodobnili poniesienia szkody na skutek

wydania zaskarżonego orzeczenia. Wymaganie to powinno być spełnione w formie

odrębnego, samodzielnego elementu skargi, nie jest zatem wystarczające samo

odniesienie się do ogólnego uzasadnienia skargi, które zresztą i tak nie zawiera

opisu szkody, jej rodzaju, rozmiaru i związku przyczynowego między powstaniem

szkody a wydaniem zaskarżonego orzeczenia.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

O kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym rozstrzygnięto na

podstawie art. 98 w związku z art. 42412 i art. 391 § 1 k.p.c.

es