Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 28/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for legal review of final judgment due to lack of proven damage and exhausted remedies.

Geschäftsnummer III CNP 28/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal challenging the final eviction judgment for failure to meet statutory requirements. The appellant failed to provide sufficient evidence proving the damage caused by the lower court's decision and did not demonstrate that other legal remedies were exhausted. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 pkt 4, 5 k.p.c.; An appeal for review of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to convincingly prove the damage caused by the judgment or if they do not exhaust other available legal remedies.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for review final judgment proven damage exhausted remedies inadmissible appeal civil procedure code eviction judgment

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w zw.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 28/09

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa K.F.

przeciwko E.D.

o eksmisję z lokalu użytkowego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2009 r.,

na skutek skargi pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W związku ze skargą pozwanej E.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 czerwca

2008 r. należy podnieść co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie

jest

niezgodne,

4)

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 –

że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek

o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Skarga niniejsza nie spełnia wymagania opisanego w art. 424 5 § 1 pkt 4

k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na

przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została

wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy

z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8,

poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września

2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Przesłanka uprawdopodobnienia szkody, przewidziana w art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.,

zostaje spełniona, jeżeli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu

fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi

wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła

dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu

szkody wiarygodnym (tak m.in. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r.,

IV CNP 23/06, Biul.SN 2006, nr 6, s. 8, postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r.,

III

CNP

40/06).

Skarżąca

tak

rozumianego

obowiązku

nie

wypełniła.

W szczególności

nie

sprecyzowała

wysokości

szkody,

a

powołane

i przedstawione przez nią dowody nie są wystarczające dla uprawdopodobnienia

zawartych w skardze twierdzeń o szkodzie.

Badana skarga nie wypełnia również wymagania opisanego w art. 424 5 § 1

pkt 5 k.p.c. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.)

polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący

i nie budzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym

uzasadnieniu.

Niezbędne

jest

przedstawienia

analizy

prawnej

przepisów

dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do

zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno

nie mogłoby odnieść skutku. (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r.,

III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r.,

I CNP 12/06, niepubl.). W konsekwencji wymaganie przewidziane w art. 424 5 § 1

pkt 5 k.p.c. nie jest spełnione, jeżeli jak to jest w niniejszej skardze skarżąca

ogranicza się do stwierdzenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, albowiem nie są spełnione

przesłanki formalne, ani do wniesienia skargi kasacyjnej, ani do wznowienia

postępowania, a ponadto od powyższego orzeczenia nie były wnoszone żadne

inne środki zaskarżenia.

Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w zw.

z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).