Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 24/12 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal on finality grounds as facts and evidence evaluation are excluded from legal review.

Geschäftsnummer III CNP 24/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint against the final judgment regarding the real estate transaction. The lower courts ruled that the appellant failed to prove the purchase funds came from marital community assets, placing the burden of proof on the respondent to show the money was separate property. The Supreme Court rejected the appeal because the appellant challenged factual findings and evidence assessment rather than the application of law, which is inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4244 ust. 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for declaration of unconstitutionality of a final judgment cannot be based on objections concerning the ascertainment of facts or the evaluation of evidence.

Schlagwörter

KI-generiert
finality of judgment scope of appeal factual ascertainment evaluation of evidence civil procedure code burden of proof marital community assets

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 10 k.w.h.
art. 4244 ust. 2 k.p.c.
Zgodnie bowiem z art. 4244 zd.
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1
art. 4248 § 1 k.p.c
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 24/12

POSTANOWIENIE

Dnia 15 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa B. S.-Z.

przeciwko D. Z. i Wojskowej Agencji Mieszkaniowej

w Warszawie

o ustalenie i uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 listopada 2012 r.,

na skutek skargi pozwanego D. .

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T.

z dnia 24 czerwca 2010 r.,

1. odrzuca skargę;

2. przyznaje adw. P. D. od Skarbu Państwa - Sądu

Okręgowego w T. kwotę 1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt)

złotych powiększoną o 23% podatku VAT za udzielenie D.

Z. z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu

ze

skargi

o

stwierdzenie

prawomocnego orzeczenia.

Uzasadnienie

niezgodności

z

prawem

Powódka w niniejszej sprawie wystąpiła z roszczeniem przewidzianym w art.

10 k.w.h., mianowicie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem

prawnym przez wpisanie jej jako współwłaściciela nieruchomości ze względu na to,

że do nabycia doszło w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

W trakcie trwania małżeństwa i ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej

pozwany wykupił mieszkanie od WAM z dużą bonifikatą – w treści akty notarialnego

jest oświadczenie powódki, że cena uiszczona jest wyłącznie z pieniędzy męża.

Sąd I instancji powództwo oddalił przyjmując, że powódka nie udowodniła, że

zakup mieszkania nastąpił ze środków pochodzących z majątku wspólnego. Sąd II

instancji zmienił to rozstrzygnięcie podkreślając, że w takim przypadku dowód

obciąża pozwanego co do tego, że nastąpiła surogacja, tzn. że zakup nastąpił za

środki z jego majątku odrębnego (obecnie osobistego). W ocenie Sądu w tej

sprawie pozwany nie sprostał temu dowodowi, a analiza sprawy przekonała Sąd do

opowiedzenia się trafności stanowiska, że środki na zakup mieszkania pochodzą

z wynagrodzenia pozwanego. Lektura uzasadnienia skargi dowodzi, że skarżący

nie kwestionuje wykładni i zastosowania prawa w tej sprawie, lecz ustalenie stanu

faktycznego i ocenę przedstawionych dowodów (co do tego, skąd pochodziły środki

finansowe na zakup mieszkania), co jest jednak niedopuszczalną podstawą skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego.

Zgodnie bowiem z art. 4244 zd. 2 k.p.c., podstawą skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty

dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1

k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

db