Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 23/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to lack of material law violation.

Geschäftsnummer III CNP 23/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the plaintiffs' appeal against a final judgment regarding personal rights infringement. The plaintiffs argued that the lower court violated procedural rules by failing to examine the plaintiff's testimony, which they claimed prevented compensation. The court ruled that such a procedural error does not constitute a violation of substantive law unless it is exceptionally severe.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 241, 242, 381, 386 k.p.c.: A final judgment is inconsistent with the law only if it contradicts substantive law, and procedural violations justify this finding only in exceptionally rare cases.

Schlagwörter

KI-generiert
inconsistency with law substantive law violation procedural error final judgment review personal rights infringement

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
241, 242, 381 i 386 k.p.c.Zresztą tylko w szczególnie wyjątkowych wypadkach naruszenie przepisu prawa procesowego może uzasadniać niezgodność orzeczenia z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. (por.
Art. 241 k.p.c.
z dnia 23 października 2013 r.Powodowie wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując na art. 241, 242, 381 i 386 k.p.c.
Art. 242 k.p.c.
Art. 381 k.p.c.
Art. 386 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
12).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).jw
art. 4241 § 1 k.p.c
Uprawdopodobniając wyrządzenie szkody powodowie wskazali na nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania powódki D.S., co pozbawiło stronę powodową możliwości uzyskania zadośćuczynienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
12).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).jw

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 23/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa D. S. i Stowarzyszenia [x] "Z." w K. ‎przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie (….)‎o zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r.,‎na skutek skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, oddala wniosek pełnomocnika strony powodowej o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej stronie powodowej z urzędu oraz odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania między stronami.

UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 21 sierpnia Sąd Okręgowy w K. w sprawie o zadośćuczynienie z powodu naruszenia dóbr osobistych oddalił apelację powodów od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 23 października 2013 r.Powodowie wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując na art. 241, 242, 381 i 386 k.p.c. z którymi wyrok jest niezgodny. Uprawdopodobniając wyrządzenie szkody powodowie wskazali na nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania powódki D.S., co pozbawiło stronę powodową możliwości uzyskania zadośćuczynienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. oznacza jego niezgodność z prawem materialnym (przedmiotowym), czyli przepisem prawa pozytywnego (obowiązującego), z którym koliduje zawarte w orzeczeniu rozstrzygnięcie co do istoty sprawy.

Wyrok, w którym orzeczono o zasadności roszczenia o zapłatę zadośćuczynienia, nie może być zatem sprzeczny (niezgodny) z art. 241, 242, 381 i 386 k.p.c.Zresztą tylko w szczególnie wyjątkowych wypadkach naruszenie przepisu prawa procesowego może uzasadniać niezgodność orzeczenia z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2014 r., III CNP 36/13, nie publ., z dnia 17 czerwca 2015 r., III CNP 4/15, nie publ. oraz z dnia 8 grudnia 2015 r., III CNP 23/15, nie publ.).Z tych względów nie wykazano okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania.Wniosek o przyjęcie skargi jako oczywiście bezzasadny, daleki od wymagań stawianych przez ustawę, nie uzasadnia przyznania kosztów „pomocy” prawnej udzielonej z urzędu (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSNC-ZD 2011, nr C, poz. 72 lub z dnia 2 grudnia 2011 r., III CZ 69/11, OSNC-ZD 2013, nr A, poz. 12).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).jw