Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 22/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against default eviction order due to failure to use objection remedy.

Geschäftsnummer III CNP 22/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the tenant's appeal against a final eviction order issued by the Regional Court. The tenant had failed to file a formal objection to the default judgment within the statutory period, instead attempting to challenge the finality of the ruling via an appeal. The court ruled that the proper procedural remedy was the objection, which the tenant neglected, thereby forfeiting the right to contest the eviction order.

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 4241 § 1 k.p.c.; art. 344 k.p.c.: A party who fails to file a timely objection to a default judgment loses the right to appeal the resulting final ruling.

Schlagwörter

KI-generiert
default judgment objection remedy eviction order procedural forfeiture appeal dismissal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
§ 2 art. 4241 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 344 k.p.c.
z art. 344 k.p.c. od wyroku zaocznego przysługiwał jej sprzeciw, którego wniosła,
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 344 k.p.c
z art. 344 k.p.c. od wyroku zaocznego przysługiwał jej sprzeciw, którego wniosła,
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 22/13

POSTANOWIENIE

Dnia 8 sierpnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej K.

przeciwko M. W.-W.

o eksmisję,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 sierpnia 2013 r.,

na skutek skargi pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego

z dnia 29 września 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem zaocznym z dnia 29 września 2011 r. Sąd Rejonowy w K. nakazał

pozwanej M. W.-W., aby opuściła i opróżniła ze swoich rzeczy lokal mieszkalny

numer 1 położony przy ul. K. 56 w K. i wydała go Gminie Miejskiej K. Ustalił,

że pozwanej nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego i zasądził od niej na

rzecz powodowej Gminy zwrot kosztów procesu.

Wyrok

Sądu

Rejonowego

pozwana

M. W.-W.

zaskarżyła

skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od wyroków sądu drugiej instancji

kończących postępowanie w sprawie. W myśl § 2 wymienionego przepisu skarga

jest dopuszczalna także od wyroku sądu pierwszej instancji, ale pod warunkiem

wykazania kwalifikowanych - szczegółowo wymienionych w tym paragrafie –

przesłanek,

tj.

naruszenia

podstawowych

zasad

porządku

prawnego

lub

konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

Skarżąca tych przesłanek nie wskazała, jak też pominęła fakt, że zgodnie

z art. 344 k.p.c. od wyroku zaocznego przysługiwał jej sprzeciw, którego wniosła,

a więc nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych w celu wzruszenia

niekorzystnego dla niej przeczenia orzeczenia.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jw