Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 20/18 KI-generiert

Supreme Court dismisses claim for invalidity of final judgment due to failure to file extraordinary appeal.

Geschäftsnummer III CNP 20/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal to declare a final judgment inconsistent with the law. The defendant argued that no other legal remedies were available, but the court noted the introduction of an extraordinary appeal mechanism on April 3, 2018. The court ruled that the defendant failed to demonstrate that filing this extraordinary appeal was impossible or futile, thereby violating the requirement to exhaust all available legal means.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 89 ust. 1 pkt 1, 2 oraz § 4 ustawy o SN: A claim for invalidity of a final judgment is inadmissible if the applicant has not proven that filing an extraordinary appeal was impossible or futile, as the state's liability requires the exhaustion of all existing legal remedies.

Schlagwörter

KI-generiert
extraordinary appeal invalidity of judgment exhaustion of remedies state liability civil procedure code Auferlegung der Verfahrenskosten Streitwert bestrittene Forderung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Niewykazanie tej okoliczności powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. (por.
Art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o SN
skargę nadzwyczajną, której celem jest eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 89 i nast.
Art. 89 § 4 ustawy o SN
89 § 1 pkt 1 i 2 ustawy o SN), a także biorąc pod uwagę unormowanie zawarte w art. 89 § 4 ustawy o SN, należy przyjąć, iż począwszy od dnia 4 kwietnia 2018 r.
Art. 39815 i 39816 k.p.c.
Zważywszy, że uwzględnienie skargi nadzwyczajnej – zgodnie z art. 39815 i 39816 k.p.c. w związku z art.
art. 77 Konstytucji
Wymaganie to wynika z przyjętego przez prawodawcę założenia, że odpowiedzialność majątkowa Skarbu Państwa przewidziana w art. 77 Konstytucji i art.
art. 4171 § 2 k.c
77 Konstytucji i art. 4171 § 2 k.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
art. 4248 § 1 k.p.c
Niewykazanie tej okoliczności powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, nr 12, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 38/18
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2018 r., III CNP 19/18
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2019 r., II CNP 2/18
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2019 r., II CNP 77/18
III CNP 9/18
Supreme Court dismisses appeal for invalidity of final judgment due to unfiled extraordinary appeal.
II CNP 38/18
Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to prove exhaustion of extraordinary appeal remedies.
III CNP 19/18
Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to exhaust ordinary appeal remedies.
II CNP 2/18
Supreme Court dismisses constitutional complaint when extraordinary appeal becomes available after filing.
II CNP 77/18
Supreme Court dismisses claim for invalidity of final judgment due to pending extraordinary appeal.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 20/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. J. w K.‎przeciwko D. P. i S. P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2019 r.,‎na skutek skargi pozwanej S. P.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w K. w prawie o zapłatę zmienił zaskarżony wyrok z dnia 29 marca 2017 r. Sądu Rejonowego w K. w zakresie kosztów postępowania i oddalił apelację pozwanej S. P. w całości.Pozwana wniosła w dniu 13 września 2018 r. skargę o stwierdzenie niegodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując, że zaskarżony wyrok rażąco narusza wiele przepisów kodeksu cywilnego i kodeksu postępowania cywilnego.Skarżąca wskazała również, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, gdyż od wyroku – z uwagi na wartość przedmiotu sporu – nie przysługiwała skarga kasacyjna.

Nie przysługiwała również apelacja, ani zażalenie, ani skarga na orzeczenie referendarza. Ponadto nie występują podstawy wznowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – pomijając inne ograniczenia – jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wymaganie to wynika z przyjętego przez prawodawcę założenia, że odpowiedzialność majątkowa Skarbu Państwa przewidziana w art. 77 Konstytucji i art. 4171 § 2 k.c. może wchodzić w grę tylko wtedy, gdy strona poszkodowana uczyniła wszystko co możliwe, aby nie dopuścić do powstania szkody.

Inaczej mówiąc, obowiązkiem strony jest wykorzystanie wszystkich istniejących w systemie środków prawnych i dopiero ich bezskuteczność lub brak może – w wypadku wystąpienia szkody – uzasadniać odpowiedzialność państwa. Pogląd ten odpowiada również tezie, że państwo demokratyczne, o rozwiniętym pierwiastku obywatelskim, musi wymagać od członków wspólnoty dbania o swoje prawne interesy i korzystania z dostarczanych przez prawo środków, w tym oczywiście środków zaskarżenia.Wnosząc skargę, skarżąca przeoczyła, że w dniu 3 kwietnia 2018 r., a więc przed wniesieniem skargi, do polskiego systemu prawnego wprowadzono kolejny nadzwyczajny środek zaskarżenia, tj. skargę nadzwyczajną, której celem jest eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 89 i nast. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. z 2018 r., poz. 5 ze zm. - dalej „ustawa o SN”).

Zważywszy, że uwzględnienie skargi nadzwyczajnej – zgodnie z art. 39815 i 39816 k.p.c. w związku z art. 95 ustawy o SN – prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania albo do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia na nowo co do istoty sprawy, a więc do eliminacji przyczyny „szkody judykacyjnej”, jest oczywiste, iż spełniając wymagania określone art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., wnoszący skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi wykazać, że wzruszenie zaskarżonego wyroku nie jest możliwe także w wyniku wniesienia skargi nadzwyczajnej.Mając ponadto na względzie, że przyczyny uwzględnienia skargi nadzwyczajnej są zbieżne z przyczynami uwzględnienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 89 § 1 pkt 1 i 2 ustawy o SN), a także biorąc pod uwagę unormowanie zawarte w art. 89 § 4 ustawy o SN, należy przyjąć, iż począwszy od dnia 4 kwietnia 2018 r. strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wypełniając obowiązek przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., musi wykazać, że złożyła do uprawnionego organu (art. 89 § 2 ustawy o SN) wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej i nie został on uwzględniony.

Niewykazanie tej okoliczności powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, nr 12, poz. 121, z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 38/18, nie pub., z dnia 20 grudnia 2018 r., III CNP 19/18, OSNC-ZD 2019, nr B, poz. 31, z dnia 10 stycznia 2019 r., II CNP 2/18, nie publ., oraz z dnia 19 kwietnia 2019 r., II CNP 77/18, nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).aj