Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CNP 10/10 KI-generiert

Supreme Court dismissed appeal on alimony as facts and evidence assessment are not reviewable grounds.

Geschäftsnummer III CNP 10/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the parents' appeal against a final judgment denying alimony claims for their minor children. The lower court had rejected the request based on its assessment that the children were not in a state of financial deficiency. The Court ruled that appeals cannot challenge factual findings or evidence evaluation, limiting review to specific legal errors.

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 4241 § 1 k.p.c.; art. 4244 ust. 2 k.p.c.: An appeal against a final judgment is inadmissible if it challenges factual findings or the assessment of evidence, as these are not grounds for such an appeal.

Schlagwörter

KI-generiert
alimony appeal state of deficiency factual findings review evidence assessment final judgment appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4244 ust. 2 k.p.c.
Tymczasem według art. 4244 zdanie drugie k.p.c., podstawą skargi nie
art. 138 k.r.o.
podwyższenie lub wygaśnięcie alimentów (art. 138 k.r.o.).
art. 382 k.p.c
328 § 2 i art. 382 k.p.c.
art. 5 k.c
związku z art. 328 § 2 i art. 382 k.p.c. oraz art. 5 k.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 138 k.r.o
podwyższenie lub wygaśnięcie alimentów (art. 138 k.r.o.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CNP 10/10

POSTANOWIENIE

Dnia 18 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa małoletnich A. T., D. T., M. T. i S. T. reprezentowanych przez

przedstawiciela ustawowego matkę D. T.

przeciwko A. T.

o alimenty,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2010 r.,

na skutek skargi powodów

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt XI 1 Ca (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

D. T., działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletnich powodów A. T., D. T.,

M. T. oraz S. T., w sprawie przeciwko A. T. o zasądzenie na rzecz każdego z nich kwot

po 200 złotych miesięcznie tytułem alimentów, wniosła skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 września 2009 r., IX

1Ca (…), oddalającego powództwo. Wyrokiem tym Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok

Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 czerwca 2009 r., III RC (…), uwzględniający

powództwo w części obejmującej kwoty po 40 zł miesięcznie. Jako podstawy skargi

wskazane zostały naruszenia art. 133 § 2 i 135 § 1 k.r.o., art. 378 § 1, art. 316 § 1 w

związku z art. 328 § 2 i art. 382 k.p.c. oraz art. 5 k.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji, jeżeli zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie

środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

W postanowieniu z dnia 4 grudnia 2009 r., I CNP 91/09 (Biuletyn Sądu

Najwyższego 2001, nr 2, s. 13) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że środkiem prawnym

wyłączającym

dopuszczalność

skargi

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia, w razie zmiany stosunków, jest pozew o obniżenie,

podwyższenie lub wygaśnięcie alimentów (art. 138 k.r.o.).

Ponadto

wywody

zawarte

w

uzasadnieniu

skargi

koncentrują

się

na

kwestionowaniu dokonanej przez Sąd Okręgowy w K. oceny zgromadzonego w sprawie

materiału dowodowego co do tego, czy małoletni powodowie znajdowali się w stanie

niedostatku oraz na kwestionowaniu ustalenia tego Sądu, że stan niedostatku u nich nie

występował. Tymczasem według art. 4244 zdanie drugie k.p.c., podstawą skargi nie

mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.