Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UZ 80/05 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against dismissal of cassation appeal as procedurally inadmissible under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer II UZ 80/05
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the applicant's appeal against a prior ruling dismissing her cassation complaint. The applicant argued that the court violated her rights by denying pension benefits due to her permanent disability, but the court focused on procedural grounds. The decision held that the appealed order did not meet the statutory criteria for filing an appeal to the Supreme Court, rendering the action procedurally inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3941 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible if the appealed order does not conclude the proceedings or resolve the essence of the case as defined in the Civil Procedure Code.

Schlagwörter

KI-generiert
procedural inadmissibility Supreme Court appeal conclusion of proceedings cassation appeal Civil Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 3941 k.p.c.
sądu pierwszej instancji (art. 3941 k.p.c.).
art. 370 k.p.c.
w związku z art. 370 k.p.c. i art.
art. 397 § 2 k.p.c.
i art. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
art. 3941 k.p.c
sądu pierwszej instancji (art. 3941 k.p.c.).
art. 370 k.p.c
w związku z art. 370 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
i art. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II UK 38/05
z dnia 26 września 2005 r., sygn. akt II UK 38/05,

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UZ 80/05

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lutego 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Wagner

w sprawie z wniosku M. T.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 lutego 2006 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 26 września 2005 r., sygn. akt II UK 38/05,

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 26 września 2005 r., II UK 38/05,

odrzucił kasację M. T.od postanowienia Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 16

listopada 2004 r., oddalającego jej zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego

w W. z dnia 8 kwietnia 2004 r. w przedmiocie odrzucenia apelacji od wyroku tego

Sądu z dnia 19 lutego 2004 r., jako niedopuszczalną.

Pełnomocnik M. T. zaskarżył to postanowieniem zażaleniem, wnosząc o jego

uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że podtrzymuje swoje stanowisko o

„naruszenie prawa materialnego, procesowego, konstytucyjnego, naruszenie praw

człowieka”. Wskazał, że stan zdrowia skarżącej „czyni ją trwale i całkowicie na stałe

niezdolną do wykonywania jakiejkolwiek pracy, podróży, samodzielnej egzystencji,

wymaga stałej i profesjonalnej opieki medycznej, stan zdrowia pogarsza się, nie

rokuje poprawy”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej

instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia, a także w sprawach, w których przysługuje

skarga kasacyjna na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie

w sprawie, nie będące postanowieniami w przedmiocie odrzucenia pozwu lub

umorzenia

postępowania

kończących

postępowanie

w

sprawie

bądź

postanowieniami wydanymi w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie

sądu pierwszej instancji (art. 3941 k.p.c.). Kończącymi postępowanie w sprawie są

postanowienia zamykające drogę do wydania orzeczenia w danej instancji,

rozstrzygającego istotę sprawy, a także takie, które kończą sprawę poddaną pod

osąd, a więc dotyczące całości sprawy i będące ostatnimi orzeczeniami wydanymi

w postępowaniu.

Zażalenie pełnomocnika M. T. jest prawnie niedopuszczalne. Postanowienie

Sądu Najwyższego w przedmiocie odrzucenia kasacji nie spełnia bowiem żadnego

z kryteriów postanowień wymienionych w art. 3941 § 1 i § 2 k.p.c. Oznacza to, że

nie może ono zostać skutecznie zaskarżone poprzez wniesienie zażalenia do Sądu

Najwyższego.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 394 1 § 2

k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji.