Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UZ 36/10 KI-generiert

Supreme Court allows cassation appeal in social security disability cases despite low value due to non-property rights focus.

Geschäftsnummer II UZ 36/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court overturned the District Court's dismissal of a cassation appeal regarding a disability assessment. The lower court had rejected the appeal because the case involved a non-property right determination with a low monetary value, which typically bars cassation. The Court ruled that since the appeal concerned social security matters involving non-property rights, the general rule permitting cassation applies regardless of the case's value.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 476 § 3 k.p.c.; Art. 6c ust. 8 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych: In social security cases concerning non-property rights, a cassation appeal is admissible irrespective of the subject matter's value.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility social security law disability assessment non-property rights value threshold exception

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3982 § 1 k.p.c.
3986 § 2 oraz art. 3982 § 1 k.p.c., jako przedmiotowo
Art. 476 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 476 § 3 k.p.c., przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych
Art. 6c ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
Należy także dodać, że stosownie do art. 6c ust.
Art. 3981 § 1 k.p.c.
postępowanie w sprawie (art. 3981 § 1 k.p.c.).
Art. 98 k.p.c.
O kosztach orzeczono po myśli art. 98 k.p.c., uwzględniając taryfowe
§ 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 3982 § 1 k.p.c
3986 § 2 oraz art. 3982 § 1 k.p.c., jako przedmiotowo
art. 476 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 476 § 3 k.p.c., przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych
art. 3981 § 1 k.p.c
postępowanie w sprawie (art. 3981 § 1 k.p.c.).
art. 3982 k.p.c
niedopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach wymienionych w art. 3982 k.p.c.,

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UZ 36/10

POSTANOWIENIE

Dnia 14 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Romualda Spyt

SSA Krzysztof Staryk

w sprawie z wniosku A. K.

przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi ds. Orzekania o Niepełnosprawności [….] o

ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 stycznia 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 6 sierpnia 2010 r.,

uchyla

zaskarżone

postanowienie

i

przyznaje

radcy

prawnemu J. B., od Skarbu Państwa kwotę 120 zł (sto

dwadzieścia) powiększoną o należną kwotę podatku od towarów

i

usług

tytułem

kosztów

nieopłaconej

pomocy

prawnej

udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2010 r., Sąd Okręgowy odrzucił na

podstawie art. 3986 § 2 oraz art. 3982 § 1 k.p.c., jako przedmiotowo

niedopuszczalną, skargę kasacyjną wnioskodawcy A. K. od wyroku tego Sądu z

dnia 20 kwietnia 2010 r., którym oddalono odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego

Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 28 stycznia 2009 r. o ustalenie

stopnia niepełnosprawności.

Sąd uznał, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż sprawa w której

wniesiono skargę kasacyjną dotyczy orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oraz

żądania przez wnioskodawcę ustalenia stałego współdziałania opiekuna dziecka w

procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji – nie jest sprawą o prawa majątkowe,

nie jest też sprawą o przyznanie bądź wstrzymanie emerytury lub renty, ani sprawą

o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, a wobec powyższego skarga

kasacyjna w takiej sprawie nie przysługuje.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy, wskazując na

naruszenie art. 3981 § 1 oraz 398 2 k.p.c., wniósł o jego uchylenie, zarzucając że

wskazane

w

uzasadnieniu

postanowienia

podstawy

prawne

warunkujące

odrzucenie skargi nie znajdują zastosowania w sprawie. Przytaczając stanowisko

doktryny, podniósł nadto, że „ograniczenia skargi kasacyjnej, przewidziane w art.

3982 § 1 k.p.c., ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia dotyczą jedynie

spraw o prawa majątkowe, nie odnoszą się zatem do spraw mających za przedmiot

roszczenia niemajatkowe, choćby łącznie z tymi roszczeniami dochodzono także

wynikających z nich roszczeń majątkowych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. Stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c., w sprawach z

zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od

wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie bądź wstrzymanie

emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.

Zgodnie z art. 476 § 3 k.p.c., przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych

rozumie się między innymi, także sprawy, w których wniesiono odwołanie od

orzeczenia

wojewódzkiego

zespołu

do

spraw

orzekania

o

stopniu

niepełnosprawności. Należy także dodać, że stosownie do art. 6c ust. 8 ustawy z

dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 214, poz. 1407 ze zm.),

od orzeczenia wojewódzkiego zespołu przysługuje odwołanie do sądu pracy i

ubezpieczeń społecznych w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia.

Odwołanie wnosi się za pośrednictwem wojewódzkiego zespołu, który orzeczenie

wydał. Jeżeli wojewódzki zespół uzna, że odwołanie zasługuje w całości na

uwzględnienie, wydaje orzeczenie, w którym uchyla lub zmienia zaskarżone

orzeczenie. Jak słusznie podnosi zażalenie sprawa dotycząca ustalenia stopnia

niepełnosprawności, będąc sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie jest

sprawą o prawa majątkowe.

Zasadą jest, że skarga kasacyjna przysługuje we wszystkich sprawach, w

których sąd drugiej instancji wydał prawomocny wyrok lub postanowienie w

przedmiocie

odrzucenia

pozwu

albo

umorzenia

postępowania

kończące

postępowanie w sprawie (art. 3981 § 1 k.p.c.). Wyjątkiem natomiast jest

niedopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach wymienionych w art. 3982 k.p.c.,

a więc w sprawach o prawa majątkowe (§ 1) oraz wskazanych przedmiotowo w § 2

i 3, niezależnie od ich majątkowego lub niemajątkowego charakteru. Przewidziana

w art. 3982 § 1 k.p.c. niedopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu

ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa

niż dziesięć tysięcy złotych dotyczy jedynie spraw o prawa majątkowe, z wyjątkiem

spraw o prawa majątkowe wskazane w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.

Ograniczenie to nie dotyczy natomiast spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych,

których przedmiotem są prawa niemajątkowe. W takich sprawach (o prawa

niemajątkowe) skarga kasacyjna jest zawsze dopuszczalna w myśl ogólnej reguły

przewidzianej w art. 3981 § 1 k.p.c.

Z tych przyczyn, Sąd Najwyższy, uwzględniając zażalenie, postanowił jak w

sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.).

O kosztach orzeczono po myśli art. 98 k.p.c., uwzględniając taryfowe

wynagrodzenie pełnomocnika strony pozwanej - § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1349

ze zm.).