Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UZ 21/11 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against rejection of appeal due to non-payment of court fees under old Civil Procedure Code rules.

Geschäftsnummer II UZ 21/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint against the appellate court's decision to reject an appeal due to non-payment of court fees. The appellant argued that the new Civil Procedure Code, which abolished the automatic rejection rule, should apply because the proceedings were initiated after its enactment. The court determined that the proceedings were commenced before the new law's effective date, meaning the old provision requiring fee payment for rejection remained in force.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego: The new procedural code applies to proceedings initiated after its entry into force; however, for proceedings commenced before that date, the old provisions regarding the automatic rejection of appeals due to non-payment of fees continue to apply.

Schlagwörter

KI-generiert
non-payment of court fees automatic rejection of appeal retroactive application of law Civil Procedure Code procedural law transition legal commencement date appellate procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 36 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
uiścił opłaty podstawowej przewidzianej w art. 36 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
art. 1302 § 3 k.p.c.
594 ze zm.), co - w myśl art. 1302 § 3 k.p.c. - powoduje odrzucenie apelacji.
art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
uchylenie, wskazując na rażące naruszenie przepisów postępowania – art. 149 ust.
art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
zgodnie z treścią art. 8 ust.
art. 394 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w związku z art.
art. 398 § 14 k.p.c.
art. 1302 § 3 k.p.c
594 ze zm.), co - w myśl art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II PZ 22/09
postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2009 r., II PZ 22/09,

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UZ 21/11

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Korzeniowski

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z wniosku M. M.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.

z udziałem P. Spółki z o.o.

o składki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 lipca 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 grudnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r., Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

wnioskodawcy M. M. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w B. z dnia 21 czerwca 2010 r. w sprawie przeciwko Zakładowi

Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o składki, wskazując w uzasadnieniu,

że pełnomocnik wnioskodawcy, będący radcą prawnym, wnosząc apelację nie

uiścił opłaty podstawowej przewidzianej w art. 36 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o

kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 90,

poz. 594 ze zm.), co - w myśl art. 1302 § 3 k.p.c. - powoduje odrzucenie apelacji.

Sąd wskazał także, że niezasadnie Sąd pierwszej instancji wezwał pełnomocnika

wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych apelacji przez uiszczenie kwoty

30 zł z tytułu opłaty podstawowej (k.142, 143), gdyż zgodnie z art. 130 2 § 3 k.p.c.

apelacja powinna zostać przez ten Sąd odrzucona.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o jego

uchylenie, wskazując na rażące naruszenie przepisów postępowania – art. 149 ust.

1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i art.

1302 § 3 k.p.c. W ocenie pełnomocnika wnioskodawcy, Sąd odrzucając apelację,

powołał się na przesłanki zawarte w art. 1302 § 3 k.p.c. w związku z przepisem art.

8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008 r.

Nr 234, poz. 1571),

jednak zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych - w sprawach wszczętych przed dniem wejścia w

życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji,

dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych. W ocenie pełnomocnika przepis ten

znajduje również zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, gdyż w wyniku wydania w

dniu 21 czerwca 2010 r. wyroku przez Sąd Okręgowy, zakończone zostało

postępowaniu w tej instancji, tak więc apelacja złożona w dniu 25 sierpnia 2010 r.,

została złożona w czasie obowiązywania ustawy nowelizującej, która uchyliła art.

1302 § 3 k.p.c. Tym samym wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia braków

formalnych apelacji poprzez uiszczenie należnej opłaty, było zasadne, gdyż

zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej, nowe przepisy k.p.c. znajdują

zastosowanie do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Rzeczywiście, jak

podnosi wnoszący zażalenie, art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu „Sąd odrzuca bez

wezwania o uiszczenie opłaty pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego

lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację,

zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu

zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie w

wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości

przedmiotu zaskarżenia”, został uchylony przez art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5

grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych

innych ustaw. Zgodnie z art. 9 tej ustawy, weszła ona w życie po upływie 6

miesięcy od dnia ogłoszenia, czyli 1 lipca 2009 r. Kluczowe znaczenie w sprawie

ma jednak jej art. 8, który stwierdza, że przepisy ustawy stosuje się do postępowań

wszczętych po dniu jej wejścia w życie, czyli po 1 lipca 2009 r. (z zastrzeżeniem

przepisów ust. 2-5, które nie odnoszą się do niniejszej sprawy). Zgodnie z

postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2009 r., II PZ 22/09,

(niepublikowane) - do apelacji wniesionej w postępowaniu wszczętym do dnia 1

lipca 2009 r. tj. do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie

ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, stosuje się

art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed jego uchyleniem na mocy art.

1 ust. 1 pkt 3 wyżej wymienionej ustawy. Niniejsze postępowanie zostało wszczęte

wniesieniem przez wnioskodawcę w dniu 22 września 2008 r. odwołania od decyzji

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 31 lipca 2008 r., co

oznacza, że przepisy ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. nie znajdują w sprawie

zastosowania, stąd prawidłowo Sąd Apelacyjny - na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. odrzucił apelację.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w związku z art.

39814 k.p.c. oddalił zażalenie.