Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UZ 18/11 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for inadmissible cassation complaint due to lack of explicit intent to appeal.

Geschäftsnummer II UZ 18/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the insured's appeal against the appellate court's rejection of a cassation complaint. The insured's lawyer requested only the reasoning of the judgment, citing it as a valuable source of knowledge, without explicitly stating an intent to file a cassation appeal. The court held that such a request, lacking specific procedural citations or titles indicating an appeal, does not satisfy the requirements for triggering the preparation of a cassation complaint.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 387 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 393 § 1 k.p.c.: A request for the reasoning of a judgment must explicitly demonstrate the intent to file a cassation complaint; mere curiosity about the reasoning does not constitute a valid request for the reasoning to be prepared for the purpose of a cassation appeal.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal procedural intent request for reasoning inadmissible appeal professional representative civil procedure code formal requirements

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 387 § 1 zd. 2 k.p.c.
Stosownie do art. 387 § 1 zd. 2 k.p.c. sporządzenie uzasadnienia wyroku w
Art. 393 § 1 k.p.c.
niedopuszczalna w rozumieniu art. 3936 § 1 k.p.c., co uzasadniło jej odrzucenie.
Art. 387 § 1 zd. 1 k.p.c.
że strona składa swój wniosek w trybie art. 387 § 1 zd. 1 k.p.c. świadczyć mogą
Art. 398 § 4 k.p.c.
387 § 1, § 2 i § 3 k.p.c., art. 398 4 k.p.c.
Art. 398 § 2 k.p.c.
387 § 1, § 2 i § 3 k.p.c., art. 398 4 k.p.c.
art. 9 k.p.c
na zasadzie art. 9 k.p.c.
art. 387 § 3 k.p.c
rozumieniu art. 387 § 3 k.p.c.
art. 3936 § 1 k.p.c
niedopuszczalna w rozumieniu art. 3936 § 1 k.p.c., co uzasadniło jej odrzucenie.
art. 3986 § 2 k.p.c
naruszenie art. 387 § 1, § 2 i § 3 k.p.c., art. 398 4 k.p.c. i art. 3986 § 2 k.p.c. a nadto
art. 387 k.p.c
spełnia wymagania przewidziane w art. 387 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UZ 18/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca)

SSN Halina Kiryło

w sprawie z wniosku J. Ś.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o składki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 czerwca 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 26 stycznia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2010 r., Sąd Apelacyjny w sprawie

ubezpieczonego J. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych oddalił

apelację ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 28 maja 2010 r.

We wniosku z dnia 11 czerwca 2010 r. pełnomocnik ubezpieczonego wniósł

o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 czerwca 2010 r. wskazując w treści

wniosku, że „uzasadnienia trafnych orzeczeń są bezcennym źródłem wiedzy”.

Odpis uzasadnienia doręczono pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 20 września

2010 r. na zasadzie art. 9 k.p.c. W dniu 10 lipca 2010 r. pełnomocnik

ubezpieczonego wniósł o doręczenie mu sentencji wyroku z 10 czerwca 2010 r. ze

stwierdzeniem prawomocności. Odpis sentencji został doręczony pełnomocnikowi

w dniu 12 listopada 2010 r. W dniu 19 listopada 2010 r. pełnomocnik

ubezpieczonego wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 10 czerwca 2010 r.

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej

otwiera wyłącznie zgłoszone w tygodniowym terminie żądanie doręczenia stronie

orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zdaniem Sądu, jeśli strona żąda doręczenia

wyłącznie sentencji lub wyłącznie uzasadnienia, doręcza się stronie wyłącznie

sentencję lub uzasadnienie, zgodnie z żądaniem. Można szczególnie tego

oczekiwać w przypadku występowania w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Z

uwagi na treść wniosku skierowanego w niniejszym postępowaniu przez

pełnomocnika ubezpieczonego, Sąd nie potraktował tego wniosku jako wniosku w

rozumieniu art. 387 § 3 k.p.c. Wobec powyższego skarga kasacyjna okazała się

niedopuszczalna w rozumieniu art. 3936 § 1 k.p.c., co uzasadniło jej odrzucenie.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik ubezpieczonego zarzucił

naruszenie art. 387 § 1, § 2 i § 3 k.p.c., art. 398 4 k.p.c. i art. 3986 § 2 k.p.c. a nadto

obrazę prawa materialnego przez zastosowanie nieobowiązującego art. 393 6 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje uzasadnienia i wymaga oddalenia.

Stosownie do art. 387 § 1 zd. 2 k.p.c. sporządzenie uzasadnienia wyroku w

sprawach, w których oddalono apelację, następuje jedynie w przypadku, w którym

strona wnosi o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Jedynie zatem wniosek,

w którym strona łącznie domaga się doręczenia orzeczenia i jego uzasadnienia,

spełnia wymagania przewidziane w art. 387 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpatrujący

sprawę w niniejszym składzie, dostrzega mankamenty zbyt formalistycznego

podejścia do treści wniosku strony o doręczenie orzeczenia i uzasadnienia. O tym,

że strona składa swój wniosek w trybie art. 387 § 1 zd. 1 k.p.c. świadczyć mogą

zarówno jego bezpośrednia treść, jak i powołanie norm prawa procesowego (np.

wymienionego art. 387 § 1 k.p.c.), czy inne sformułowania, wskazujące na zamiar

skierowania w sprawie skargi kasacyjnej. Żadne jednak okoliczności tego rodzaju

nie zostały ujęte we wniosku pełnomocnika w niniejszym postępowaniu.

Treść tego wniosku ograniczyła się do wniosku o sporządzenie uzasadnienia

wyroku Sądu Apelacyjnego, opatrzonego komentarzem, że „uzasadnienia trafnych

orzeczeń są bezcennym źródłem wiedzy”. Wniosek nie został opatrzony nazwą, z

której mógłby wynikać zamiar wywiedzenia skargi kasacyjnej (w postaci tytułu

„zapowiedź skargi kasacyjnej” lub podobnego), nie powołał się w nim także

pełnomocnik na żadne normy prawa procesowego, które mogłyby ujawnić zamiar

skierowania skargi kasacyjnej.

Wręcz przeciwnie, zacytowana treść wniosku potwierdza prawidłowość

rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie. Ponadto pełnomocnik wnosi o sporządzenie

uzasadnienia jako bezcennego źródła wiedzy, a zatem bynajmniej nie w celu

wywiedzenia skargi kasacyjnej. Kieruje nim jedynie ciekawość motywów, jakie stały

za prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu Apelacyjnego.

Wniosek ten został ponowiony w dniu 17 czerwca 2010 r., zawierając

identyczną treść z wyjaśnieniem, że poprzedni wniosek został nadany listem

zwykłym, a zatem ponawia pełnomocnik swój wniosek w liście poleconym. Także z

tego wniosku nie wynikają żadne inne okoliczności, świadczące o woli zaskarżenia

wyroku skargą kasacyjną.

Sąd Najwyższy, rozpatrujący niniejsze zażalenie, jak już wskazano, daleki

jest od skrajnego formalizmu w postępowaniu cywilnym. Istnieją jednak minimalne

granice, w których poruszać się powinny strony, zwłaszcza, gdy czynności w ich

imieniu dokonuje profesjonalny pełnomocnik. Można i należy od niego wymagać, by

na tyle precyzyjnie formułował treść pism procesowych, aby wynikały z nich, co

najmniej pośrednio, intencje, jakie stroną kierują przy składaniu pisma. Ciekawości

co do motywów orzeczenia, wyrażającej się w stwierdzeniu: „uzasadnienia trafnych

orzeczeń są bezcennym źródłem wiedzy”, połączonej z wnioskiem o sporządzenie

uzasadnienia wyroku w żadnym wypadku nie można zakwalifikować jako wniosku o

doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem celem wywiedzenia skargi

kasacyjnej.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.