Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UZ 13/11 KI-generiert

Supreme Court allows retrial request based on new medical facts under Art. 403 § 2 CPC.

Geschäftsnummer II UZ 13/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court overturned the Appellate Court's dismissal of a retrial request, remanding the case for a new decision. The applicant argued that new medical documentation proved facts not previously considered, citing Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code, while the lower court incorrectly treated the claim as based on criminal misconduct under Article 403 § 1. The Court ruled that the applicant clearly specified the legal basis and attached supporting medical evidence, making the retrial request admissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: A request for retrial based on new facts under § 2 is admissible even if initially mischaracterized under § 1, provided the applicant clearly specifies the correct legal basis and submits relevant evidence.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial request admissibility new factual circumstances medical documentation evidence Civil Procedure Code mischaracterized legal basis remittal to appellate court procedural error correction

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.
podstawie art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 403 § 2 k.p.c.
wskazał na treść art. 403 § 2 k.p.c., zgodnie z którym można żądać wznowienia na
Art. 394 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
394 § 3 w związku z odpowiednio stosowanym art. 39815 § 1 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
podstawie art. 410 § 1 k.p.c., odrzucił skargę J.
art. 403 § 2 k.p.c
wskazał na treść art. 403 § 2 k.p.c., zgodnie z którym można żądać wznowienia na
art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c
podstawie art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
394 § 3 w związku z odpowiednio stosowanym art. 39815 § 1 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UZ 13/11

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku J. J.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o emeryturę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 lipca 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [..]

z dnia 29 października 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o

kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 października 2010 r. Sąd Apelacyjny, działając na

podstawie art. 410 § 1 k.p.c., odrzucił skargę J. J. o wznowienie postępowania

zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 31 marca 2010 r.,), z uwagi na

nie oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia.

W ocenie Sądu Apelacyjnego wnioskodawca, powołując się na „fałszywy

materiał dowodowy” w sprawie V K 1451/03 (X Ka 1582/04), jedynie formalnie

wskazał na treść art. 403 § 2 k.p.c., zgodnie z którym można żądać wznowienia na

tej podstawie, że wyrok został uzyskany za pomocą przestępstwa. Tymczasem w

toku rozpoznawanych spraw o przyznanie wnioskodawcy prawa do renty z tytułu

zaistniałego w listopadzie 1995 r. wypadku przy prowadzeniu działalności

gospodarczej Sądy obu instancji nie brały pod uwagę ewentualnych orzeczeń

karnych w tym zakresie, lecz poczyniły własne ustalenia, przyjmując, że

wnioskodawcy nie można przypisać umyślności działania ani rażącego niedbalstwa

w przebiegu wypadku komunikacyjnego. W rezultacie prowadzone postępowanie

dowodowe zmierzało wyłącznie do ustalenia, czy schorzenia będące skutkiem tego

wypadku spowodowały niezdolność wnioskodawcy do pracy. Nadto w sprawie, w

której zapadł zaskarżony skargą wyrok, przedmiotem sporu było nabycie przez

wnioskodawcę prawa do emerytury po ukończeniu 60 lat w związku z niezdolnością

do pracy spowodowaną wypadkiem z dnia 28 listopada 1995 r. W dacie

wyrokowania przez Sądy obu instancji wnioskodawca nie był osobą niezdolną do

pracy w związku ze wskazanym wypadkiem, co spowodowało oddalenie jego

odwołania, a następnie oddalenie apelacji. W sprawie tej w ogóle nie było

prowadzone postępowanie dowodowe mające na celu ustalanie ewentualnego

prawa skarżącego do renty wypadkowej, albowiem przedmiot i treść decyzji organu

rentowego odnosiła się do prawa do emerytury.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy,

zarzucając naruszenie przepisów postępowania poprzez pominięcie istotnych dla

sprawy faktów i dowodów, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

W

uzasadnieniu

zażalenia

podniesiono,

że

skarga

o

wznowienie

postępowania z dnia 26 lipca 2010 r. została przez skarżącego uzupełniona

kilkoma pismami, w tym z dnia 27 września 2010 r. i z dnia 22 października 2010 r.,

z których wynika, że jako podstawę wznowienia wskazał on wykrycie nowych

okoliczności

faktycznych

w

postaci

schorzeń

potwierdzonych

dołączoną

dokumentacje medyczną, o których to okolicznościach stanowi art. 403 § 2 k.p.c.

Tymczasem Sąd Apelacyjny w istocie potraktował skargę jako wniesioną na

podstawie art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie jest zasadne.

Sąd Apelacyjny, aczkolwiek stwierdził, że jako podstawę wznowienia

skarżący wskazał art. 403 § 2 k.p.c., to błędnie potraktował skargę jako opartą na

przesłance uzyskania wyroku za pomocą przestępstwa, określonej w art. 403 § 1

pkt 2 k.p.c. Tymczasem zarówno do skargi o wznowienie postępowania, jak i do

uzupełniającego ją pisma z dnia 27 września 2010 r. skarżący dołączył

dokumentację lekarską, a następnie - w wykonaniu wezwania Sądu Apelacyjnego w piśmie procesowym z dnia 22 października 2010 r. jednoznacznie sprecyzował

skargę przez wskazanie oparcia jej na art. 403 § 2 k.p.c. i powołanie się na

„wykrycie takich okoliczności faktycznych, które mogły mieć wpływ na wynik

sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu”. Ocena

dopuszczalność skargi opartej na tak sformułowanej podstawie wznowienia nie

została przez Sąd Apelacyjny dokonania.

Z powyższych względów zażalenie podlega uwzględnieniu na podstawie art.

394 § 3 w związku z odpowiednio stosowanym art. 39815 § 1 k.p.c.