Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II USK 200/21 KI-generiert

Supreme Court dismisses social security appeal, ruling no legal issue exists regarding pension interest calculation delays.

Geschäftsnummer II USK 200/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a pensioner against a social security office's refusal to pay interest on his pension. The appellant argued that the social security office was responsible for a four-year delay in issuing the pension because it already knew his employment status during pre-litigation proceedings. The court rejected this claim, stating that the cited legal provisions do not create a new legal issue requiring Supreme Court interpretation and that the lower court correctly identified the specific moment the pension amount was determined.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or serious doubts about statutory interpretation, particularly when the lower court has already clarified the timing of the pension entitlement determination.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility social security interest pension entitlement timing significant legal issue social security office liability unrechtmässiger Arbeitslosentaggeldbezug ausstehende Vorsorgebeiträge Einstellung in der Anspruchsberechtigung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
W myśl art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W myśl art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
w związku z art. 108 § 1 k.p.c.
Art. 118 of the Pension and Allowance Act
We wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne na tle art. 118 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
Art. 85 of the Social Security System Act
291, dalej jako ustawa emerytalna), a mianowicie konieczne jest ustalenie terminu do spełnienia świadczenia i wynikającego stąd opóźnienia w spełnieniu świadczenia na rzecz odwołującego się zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 13 października 1998 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
W myśl art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Sformułowanie istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c
powinno przybrać postać porównywalną ze formułowaniem zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, o którym stanowi na przykład art. 390 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
W myśl art. 3989 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II CSK 180/12
Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and obvious merit under Civil Procedure Code.
I UK 339/07
I PK 4/15
Supreme Court dismisses cassation appeal on work relationship establishment, ruling it does not require full employment contract elements.
I UZP 2/11
Failure to rule on pension agency liability for missing facts does not bar interest claims.
II UZP 5/11
Social security court must rule on pension fund liability for missing facts under Art. 118 ust. 1a. The court ruled that the pension fund is liable for not establishing a crucial fact. The Supreme Court held that the court must rule on the pension fund's liability for not establishing the last necessary circumstance for issuing the decision. The court ruled that the pension fund is liable for not establishing a crucial fact. The Supreme Court held that the court must rule on the pension fund's liability for not establishing the last necessary circumstance for issuing the decision. The court ruled that the pension fund is liable for not establishing a crucial fact. The Supreme Court held that the court must rule on the pension fund's liability for not establishing the last necessary circumstance for issuing the decision.
I UK 345/09
Social security agency liable for benefit denial due to legal error when facts were already established.
I UK 345/08
Social security agency denied interest payments because new facts were unknown to it during administrative proceedings.
I PK 19/15
Supreme Court dismisses appeal on non-competition contract breach, upholding lower court's objective interpretation of access to confidential information.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II USK 200/21 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek w sprawie z wniosku J. W.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w W.‎o odsetki od emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 18 sierpnia 2021 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 4 października 2019 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od skarżącego na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 4 października 2020 r., oddalił apelację J. W. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 lipca 2019 r., mocą którego oddalono jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, I Oddział w W. z 9 lutego 2017 r., odmawiającej ubezpieczonemu prawa do wypłaty odsetek w związku z realizacją emerytury po wyroku Sądu Okręgowego w W. z 28 czerwca 2013 r.Wyrok Sądu Apelacyjnego w całości zaskarżył skargą kasacyjną pełnomocnik odwołującego się. We wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne na tle art. 118 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:

Dz.U. z 2021 r., poz. 291, dalej jako ustawa emerytalna), a mianowicie konieczne jest ustalenie terminu do spełnienia świadczenia i wynikającego stąd opóźnienia w spełnieniu świadczenia na rzecz odwołującego się zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2021 r., poz. 423, dalej jako ustawa systemowa). W ocenie skarżącego, organ rentowy już na etapie postępowania przedsądowego dysponował wiedzą odnośnie do stanowiska i miejsca pracy odwołującego się, a przeprowadzone postępowanie sądowe tylko ten stan rzeczy potwierdziło.

Dlatego pozwany bezprawnie odmawiał prawa do wypłaty świadczenia przez okres 4 lat, co świadczy, że opóźnienie świadczenia jest następstwem okoliczności, za które organ rentowy ponosi odpowiedzialność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sformułowanie istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. powinno przybrać postać porównywalną ze formułowaniem zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, o którym stanowi na przykład art. 390 § 1 k.p.c. Chodzi więc o przedstawienie wyraźnych wątpliwości co do określonego przepisu (normy) lub zespołu przepisów (norm), albo szerzej i bardziej ogólnie - wątpliwości co do pewnego uregulowania prawnego (instytucji prawnej).

Sformułowane zagadnienie winno odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przyczyni się do rozwoju jurysprudencji i prawa pozytywnego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2015 r., I PK 19/15, LEX nr 2021941). Istotne zagadnienie prawne może odnosić się zarówno do prawa procesowego, jak i materialnego. Zagadnienie prawne powinno wyrażać problem prawny, którego wyjaśnienie ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w ustalonym stanie faktycznym (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 października 2012 r., III SK 10/12, LEX nr 1228616; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 180/12, LEX nr 1230170; z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109).Jeżeli zagadnienie prawne było już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, skarżący powinien wykazać, że wystąpiły okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2015 r., I PK 4/15, LEX nr 1661934).Wyżej opisane wymogi nie zostały przez skarżącego spełnione.

Przede wszystkim istotne zagadnienie prawne nie może powstać na tle całej normy zakodowanej w treści art. 118 ustawy emerytalnej, bowiem ten przepis składa się z kilku ustępów, które dotyczą różnej problematyki. Identycznie rzecz wygląda z powołaniem się na art. 85 ustawy systemowej. Braków tych nie konwalidują podstawy kasacyjne (ich uzasadnienie), bowiem one na obecnym etapie nie podlegają badaniu.Po wtóre, w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zupełnie pomija się dorobek judykatury, na tle którego wyjaśniano już rolę i znaczenie takich pojęć jak „wyjaśnienie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji” czy „nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji”.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, kiedy organ rentowy ponosi odpowiedzialność za odmowę przyznania świadczenia (por. uchwały Sądu Najwyższego: z dnia 24 marca 2011 r., I UZP 2/11, OSNP 2011 nr 19-20, poz. 255; z dnia 6 lipca 2011 r., II UZP 5/11, OSNP 2011 nr 23-24, poz. 301 oraz wyroki: z dnia 7 kwietnia 2010 r., I UK 345/09, OSNP 2011 nr 19-20, poz. 257; z dnia 21 kwietnia 2009 r., I UK 345/08, OSNP 2010 nr 23-24, poz. 293). Generalnie chodzi więc o sytuacje, w których niezbędne okoliczności faktyczne uzasadniające nabycie prawa zostały ustalone w postępowaniu przed organem, a odmowa przyznania świadczenia jest wynikiem błędu w wykładni lub zastosowaniu prawa materialnego.

Tymczasem Sąd Apelacyjny wyjaśnił, w jakim momencie i dlaczego doszło do ustalenia wysokości świadczenia odwołującego się dopiero w postępowaniu sądowym. Warto też pamiętać, że w postępowaniu emerytalno-rentowym dowodem jest tylko to, co prawo za dowód uznaje i jako dowód dopuszcza. Przepisy rozporządzenia regulującego postępowanie o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, zawierające ograniczenia dowodowe, nie mają (z kolei) zastosowania w postępowaniu sądowym, opartym na zasadzie swobodnej oceny dowodów.

W świetle powyższego brak jest podstaw do jednoznacznego i oderwanego od stanu faktycznego konkretnej sprawy zajęcia stanowiska, co do możliwości i powinności przeprowadzenia przez organ dowodów „analogicznych jak przeprowadzone w trakcie postępowania sądowego". Skarżący dostrzega, że postępowanie sądowe było skomplikowane (na przykład dowód z opinii biegłego), lecz uważa, iż skoro potwierdziły się założenia odwołującego się, to mamy do czynienia z wadliwym procedowaniem przez pozwanego. Tak ujęta fraza w żaden sposób nie składa się na istotne zagadnienie prawne, zaś inne podstawy przesądu nie zostały przytoczone w sprawie, a więc nie mogą stanowić pola do oceny procedowania zasadności przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł z mocy art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach orzeczono na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 108 § 1 k.p.c.