Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UKN 757/99 KI-generiert

Supreme Court dismissed cassation; expert institute opinion unnecessary when expert conclusions are consistent.

Geschäftsnummer II UKN 757/99
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal against a labor court decision denying a permanent disability pension. The applicant argued that an expert opinion from the Institute of Cardiology was required to resolve doubts about the nature of his health condition, but the lower courts had already established consistent findings from multiple experts. The court ruled that obtaining an institute's opinion is only necessary for complex research or when existing expert opinions contradict each other, neither of which applied here.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 393 § 1 KPC; Art. 290 § 1 KPC: The court may order an expert institute's opinion only when complex research is needed or when contradictions in existing opinions cannot be resolved otherwise; it is not required when expert conclusions are consistent.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal dismissal expert institute opinion labor disability pension procedural necessity consistent expert conclusions

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 393 § 1 KPC
Stosownie do art. 39311 KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach
Art. 290 § 1 KPC
przepisów postępowania – art. 290 § 1 KPC – przez niepowołanie dowodu z opinii
Art. 393 § 2 KPC
Stosownie do art. 39311 KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach
Art. 23 ust. 1 and 2 of the Act on Pension Provision for Employees and Their Families
prawnej wyroku Sąd wskazał brak przesłanek wymienionych w art. 23 ust.
Art. 24 ust. 2 of the Act on Pension Provision for Employees and Their Families
art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) dla uwzględnienia powództwa.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Wyrok z dnia 15 listopada 2000 r.

II UKN 757/99

Dopuszczenie dowodu z opinii instytutu naukowego lub naukowo-badawczego jest celowe wówczas, gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia

skomplikowanych badań, a także wtedy gdy nie da się usunąć w inny sposób

sprzeczności w dostępnych opiniach. Nie jest zaś celowe, a tym bardziej konieczne, w sytuacji gdy opinie biegłych w sprawie były zgodne w zasadniczych

konkluzjach.

Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk, Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar

(sprawozdawca), Zbigniew Myszka

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2000 r. sprawy z wniosku

Antoniego N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o

rentę z tytułu niezdolności do pracy, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 1999 r. [...]

o d d a l i ł kasację,

przyznał adwokatowi Helenie K. - Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 100 zł

(sto) tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz

wnioskodawcy.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 grudnia 1998 r. [...] Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie oddalił odwołanie wnioskodawcy Antoniego N.,

urodzonego w dniu 3 maja 1953 r., od decyzji Zakładu Ubezpieczeń SpołecznychOddziału w W., odmawiającej przeliczenia pobieranego świadczenia, po przyznaniu

go na stałe, po ustaleniu na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego (w tym z opinii biegłych lekarzy: neurologa, kardiologa i specjalisty chorób wewnętrznych ), że wnioskodawca jest w dalszym ciągu częściowo niezdolny do pracy

(od dnia 28 lutego 1998 r.), a jego stan zdrowia nie uległ pogorszeniu. W podstawie

prawnej wyroku Sąd wskazał brak przesłanek wymienionych w art. 23 ust. 1 i 2 oraz

art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) dla uwzględnienia powództwa.

Stanowisko to podzielił Sąd Apelacyjny w Warszawie i oddalił apelację wnioskodawcy (wyrok z dnia 17 sierpnia 1999 r. [...]).

Powyższy wyrok zaskarżył kasacją wnioskodawca i zarzucając naruszenie

przepisów postępowania – art. 290 § 1 KPC – przez niepowołanie dowodu z opinii

Instytutu Kardiologii, co mogło wpłynąć na treść wyroku, wniósł o jego uchylenie i

przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

W ocenie skarżącego, opinia Instytutu, w którym wnioskodawca był leczony, pozwoliłaby na rozstrzygnięcie zgłaszanych wątpliwości co do stanu zdrowia wnioskodawcy, w tym ostateczne ustalenie czy pogorszenie stanu zdrowia miało okresowy tylko

charakter.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Stosownie do art. 39311 KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach

kasacji, a z urzędu bierze jedynie pod uwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie jedynym zarzutem kasacji (opartej na podstawie wskazanej w art.

3931 pkt 2 KPC - naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło

mieć istotny wpływ na wynik sprawy), było naruszenie przez Sąd - w ocenie skarżącego - art. 290 § 1 KPC. Przepis ten upoważnia sąd do zażądania opinii odpowiedniego instytutu naukowego lub naukowo-badawczego, co oznacza, że dopuszczenie

przez sąd dowodu z opinii instytutu naukowego lub naukowo-badawczego, jest celowe wówczas gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia skomplikowanych badań,

a także wtedy, gdy nie da się usunąć w inny sposób sprzeczności w dostępnych

opiniach. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zachodziła, nie było bowiem

wątpliwości w rozpoznaniu schorzenia wnioskodawcy, a wnioski biegłych były

zgodne co do jego obecnie czasowej jedynie niezdolności do pracy.

W toku postępowania nie było kwestionowane samo schorzenie wnioskodawcy – jego istota - jak również fakt, że w toku postępowania (w okresie od dnia 27

stycznia do dnia 22 lutego 1999 r.) przebywał on na leczeniu szpitalnym w związku z

kolejnym zawałem serca i zabiegiem przezskórnej koronaroplastyki. Powyższe

znane było biegłym, opiniującym w sprawie na wniosek Sądu i stąd brak przesłanek,

które wskazywałyby na potrzebę zasięgnięcia opinii instytutu naukowego co do stanu

zdrowia skarżącego, w tym zwłaszcza oceny czy czyni on go niezdolnym do pracy na

stałe. Przypomnieć należy, że obecnie wnioskodawca pobiera rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, która przyznana została na okres do 31 maja 2001 r.

Gdy więc jedyny zarzut kasacji okazał się niezasadny, należało orzec jak w

sentencji po myśli art. 39312 KPC.

O kosztach orzeczono na podstawie § 14 ust. 2 w związku z ust. 4 pkt 1 i § 21

pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie ( ... ) - Dz.U. nr 154, poz. 1913 ze zm.