Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UKN 588/99 KI-generiert

Appeal against social security pension decision dismissed due to self-caused procedural delay under Polish law.

Geschäftsnummer II UKN 588/99
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a social security pension decision, ruling it procedurally invalid. The applicant argued that her delay in filing the appeal was caused by a change of mind after initially withdrawing due to lack of confidence in the outcome. The court held that such a change of mind constitutes a self-caused reason for the delay, which does not justify the missed deadline under the relevant procedural code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4779 § 1 KPC; Art. 4779 § 3 KPC: A delay in filing an appeal caused by the applicant's own change of mind regarding litigation strategy constitutes a self-caused reason for the missed deadline, rendering the appeal inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
social security pension procedural delay change of mind inadmissible appeal self-caused reason Polish Civil Procedure Code rent decision

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4779 § 1 KPC
Wniesienie odwołania od decyzji organu rentowego z uchybieniem terminowi z art. 4779 § 1 KPC, spowodowanym zmianą podjętego wcześniej zamiaru poniechania skargi, stanowi zależną od odwołującego przyczynę przekroczenia terminu w rozumieniu art.
Art. 4779 § 3 KPC
4779 § 1 KPC, spowodowanym zmianą podjętego wcześniej zamiaru poniechania skargi, stanowi zależną od odwołującego przyczynę przekroczenia terminu w rozumieniu art. 4779 § 3 KPC.
Art. 167 KPC
Art. 168 KPC
(art. 168 KPC). W odrębnym postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych postępowanie o przywrócenie terminu w odniesieniu do odwołania, czyli
Art. 393 § 12 KPC
W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł, na podstawie art. 39312 KPC, jak w sentencji.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Postanowienie z dnia 29 października 1999 r.

II UKN 588/99

Wniesienie odwołania od decyzji organu rentowego z uchybieniem terminowi z art. 4779 § 1 KPC, spowodowanym zmianą podjętego wcześniej zamiaru poniechania skargi, stanowi zależną od odwołującego przyczynę przekroczenia terminu w rozumieniu art. 4779 § 3 KPC.

Przewodniczący: SSN Zbigniew Myszka, Sędziowie SN: Beata Gudowska

(sprawozdawca), Jerzy Kuźniar.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 29 października 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Danuty M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w K. o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z deportacją do byłego ZSRR, na skutek kasacji wnioskodawczyni od postanowienie Sądu

Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 czerwca 1999 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć kasację.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 maja 1999 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. odrzucił odwołanie Danuty M. od decyzji Oddziału Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 15 sierpnia 1999 r. w przedmiocie odmowy

przyznania jej prawa do renty kombatanckiej. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że

odwołanie, pochodzące z daty 11 stycznia 1999 r., jest spóźnione. W rozstrzygnięciu

Sąd powołał się na przepis art. 4779 § 1 KPC.

Od powyższego postanowienia wnioskodawczyni złożyła zażalenie. Wnosząc

o jego uchylenie i merytoryczne rozpoznanie sprawy opisała subiektywne przyczyny

zaniechania wniesienia odwołania, wynikające ze zmiany zamiaru co do wytoczenia

procesu. Otóż, po uzyskaniu decyzji zrezygnowała z jej skarżenia z powodu niewiary

w wygranie sporu, lecz zamiar ten zmieniła po skorzystaniu z porady prawnej uzyskanej w Związku Sybiraków i złożyła odwołanie.

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie oddalił

zażalenie postanowieniem z dnia 29 czerwca 1999 r., które stało się przedmiotem

kasacji.

Kasacja wnioskodawczyni została oparta na podstawie naruszenia przez Sąd

drugiej instancji przepisu art. 4779 § 1 KPC przez błędną wykładnię i niewłaściwe

zastosowanie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 4779 § 1 KPC odwołanie od decyzji organu rentowego wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Odwołanie wniesione po tym terminie jest bezskuteczne (art.

167 KPC) i podlega odrzuceniu (art. 4779 § 3 KPC).

Według ogólnych reguł procesu pismo spóźnione może być skutecznie wniesione ponownie po uzyskaniu przez stronę przywrócenia terminu do jego wniesienia

(art. 168 KPC). W odrębnym postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych postępowanie o przywrócenie terminu w odniesieniu do odwołania, czyli

pisma wszczynającego postępowanie, nie jest stosowane. Sąd z urzędu, w trakcie

wstępnego badania sprawy, dokonuje nie tylko sprawdzenia zachowania przez

stronę terminu do wniesienia odwołania, ale także - w przypadku stwierdzenia opóźnienia - ocenia jego rozmiar oraz przyczyny. Sąd ma dyskrecjonalną możliwość potraktowania spóźnionego odwołania tak, jakby zostało wniesione w terminie. Może

tego dokonać pod warunkiem uznania, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne

oraz że nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego. Stosownie do oceny tych

okoliczności odwołanie odrzuca albo nadaje mu bieg.

Sąd Apelacyjny, dokonując takiej oceny w rozpoznawanej sprawie, prawidłowo stwierdził rażące uchybienie terminowi przepisanemu do wniesienia dowołania, w

dodatku nie znajdując dla niego usprawiedliwienia.

Nadmiernego spóźnienia odwołania od decyzji organu rentowego nie usprawiedliwia bowiem oświadczenie strony o rezygnacji z wniesienia środka prawnego

wobec niewiary w pozytywny skutek procesu. Jest to zawinione i niczym nie usprawiedliwione zaniechania czynności procesowej, które wynika z nagannego zanied-

bania własnych spraw, nieprzykładania do nich stosownej staranności oraz troskliwości. Działanie takie stanowi zależną od odwołującego przyczynę przekroczenia terminu w rozumieniu art. 4779 §3 KPC, po którym odwołanie ulega odrzuceniu.

Wprawdzie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 lutego 1996 r., II URN

63/95 (OSNAPiUS 1996 nr 17, poz. 256) przyjął, że pojęcie niezależnych od strony

przyczyn uchybienia terminowi jest sformułowaniem szerszym od "braku winy strony"

w rozumieniu art. 168 § 1 KPC i pozwala na uwzględnienie także niektórych przyczyn

zawinionych, to jednak - zdaniem składu Sądu Najwyższego orzekającego w niniejszej sprawie - okoliczności rozpoznawanego przypadku stanowczo nie usprawiedliwiają opóźnienia wnioskodawczyni.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł, na podstawie art. 39312 KPC, jak w sentencji.