Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UKN 565/98 KI-generiert

Supreme Court dismissed cassation against social insurance contributions, ruling Art. 38 applies only to insurers, not insureds.

Geschäftsnummer II UKN 565/98
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a dairy cooperative against the Social Insurance Fund regarding late payment penalties. The lower courts had calculated contributions based on gross income without deducting costs, leading to significant late fees. The Court ruled that Article 38 of the Social Insurance Act applies exclusively to the insurance fund and cannot be analogously applied to insureds, rendering the penalty claim inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 38 ust. 1 ustawy o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych; Art. 34 tej ustawy: The provision regarding late payment penalties is addressed solely to the insurance fund and cannot be applied by analogy to insureds who are obligated to pay such penalties.

Schlagwörter

KI-generiert
social insurance contributions late payment penalties insured persons liability statutory interpretation cassation appeal dismissal gross income calculation analogical application

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych
Przepis art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 34 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych
naruszenie art. 34 i 38 ust.
Art. 393 § 1 KPC
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 39312 KPC Sąd Najwyższy

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Wyrok z dnia 16 kwietnia 1999 r.

II UKN 565/98

Przepis art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 25,

poz. 137 ze zm.) jest adresowany wyłącznie do organu ubezpieczeniowego i nie

może być, także w drodze analogii, stosowany do ubezpieczonych.

Przewodniczący: SSN Maria Mańkowska (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Beata Gudowska, Stefania Szymańska.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 1999 r. sprawy z wniosku

Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. o wysokość składek na ubezpieczenie społeczne, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28

maja 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach-Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku wyrokiem z dnia 29 września 1997 r. oddalił odwołanie

Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w R. z dnia 24 kwietnia 1996 r., w której naliczone zostały za okres od

stycznia 1992 r. do maja 1993 r. składki na ubezpieczenie społeczne wozaków, wykonujących umowy zlecenia na rzecz odwołującej Spółdzielni. Za podstawę wymiaru

składek został przyjęty dochód bez pomniejszenia o koszty uzyskania i w ten sposób

naliczono zaległe różnice składek w kwocie 12.329,64 zł, składkę na Fundusz Pracy 628,53 zł i odsetki za zwłokę w kwocie 32.119,32 zł liczone od dnia wydania decyzji.

Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił apelację Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w P. i podzielił stanowisko Sądu Wojewódzkiego, iż dochodem w celu

określenia podstawy wymiaru składek z § 22 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszanie do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczanie

składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego w brzmieniu obowiązującym od 1

stycznia 1992 r. (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr 68, poz. 330 ze zm.) jest dochód z

wykonania umowy, podlegający podatkowi od wynagrodzeń i pomniejszony o opłacony podatek. Zmiana tego rozporządzenia z dnia 27 lutego 1992 r. odstąpiła bowiem od traktowania „dochodu” w rozumieniu przepisów podatkowych, pozostawiając

jedynie pierwszą część zdania z § 22 do słów „z wykonania umowy”, co powoduje iż

od 1 stycznia 1992 r. nie mogą być odliczane od dochodu koszty jego uzyskania.

Powyższy wyrok zaskarżył kasacją pełnomocnika Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w P. w części dotyczącej odsetek zwłoki od różnicy w podstawie wymiaru

składek na ubezpieczenie społeczne wozaków w kwocie 47.881,76 zł, zarzucając

naruszenie art. 34 i 38 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137 ze

zm.) przez błędną jego wykładnię.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest zasadna. Powołany w kasacji przepis art. 38 ust. 1 ustawy z

dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137 ze zm.) jest adresowany wyłącznie do

organu ubezpieczeniowego i nie może mieć zastosowania, także w drodze analogii

do ubezpieczonych, którzy z mocy art. 34 tej ustawy są obowiązani do zapłacenia

odsetek za zwłokę od nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczenie społeczne

pracowników. Ograniczenie kasacji do kwestii odsetek powoduje, iż stają się bezprzedmiotowe rozważania kasacji na temat dochodu, od którego należą się składki

na ubezpieczenie społeczne.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 39312 KPC Sąd Najwyższy

orzekł, jak w sentencji.