Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UKN 49/97 KI-generiert

Supreme Court quashes labor accident disability award due to failure to investigate congenital condition causation.

Geschäftsnummer II UKN 49/97
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court quashed the lower court's decision denying a disability pension to Stanisław G. because the courts failed to conduct a comprehensive investigation into the causal link between his disability and his work accidents. The applicant argued that his disability resulted from the combined effects of two work accidents and a pre-existing congenital spinal condition, contrary to the medical opinions relied upon by the lower courts. The Supreme Court ruled that omitting this crucial inquiry constituted a procedural error capable of affecting the case outcome, thereby remanding the matter for a full re-examination of all medical evidence.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Ustawa z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; Kodeks postępowania cywilnego art. 393 § 1 – Failure to investigate the causal relationship between disability and work accidents when congenital conditions may be involved constitutes a procedural error warranting cassation.

Schlagwörter

KI-generiert
labor accident disability causal relationship congenital conditions procedural error cassation review medical evidence combined effects

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 393 § 1 KPC

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Wyrok z dnia 4 kwietnia 1997 r.

II UKN 49/97

Ustalenie przez sąd braku związku przyczynowego między inwalidztwem

ubezpieczonego, który dwukrotnie w różnym czasie uległ wypadkom przy pracy,

przy zaniechaniu przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu

wyjaśnienia, czy inwalidztwo nie nastąpiło w zbiegu schorzeń wrodzonych z

łącznymi skutkami obu wypadków, jest uchybieniem procesowym mogącym mieć

wpływ na wynik sprawy i stanowi uzasadnioną podstawę kasacyjną.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie SN: Barbara Wagner

(sprawozdawca), Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 1997 r. sprawy z wniosku

Stanisława G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. o rentę

inwalidzką z tytułu wypadku przy pracy, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 października 1996 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok oraz poprzedzający go wyrok Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach- Ośrodka Zamiejscowego

w Rybniku z dnia 10 maja 1996 r. [...] i sprawę przekazał temu Sądowi do ponownego

rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach-Ośrodek

Zamiejscowy w Rybniku wyrokiem z dnia 10 maja 1996 r. [...] oddalił odwołanie

Stanisława G. od decyzji wydanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w R.

w dniu 15 marca 1996 r., odmawiającej przyznania renty inwalidzkiej na podstawie

przepisów ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy

pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.).

Sąd ustalił, że odwołujący się był zatrudniony od 22 stycznia 1979 r. do 4 sierpnia 1992

r. w Kopalni Węgla Kamiennego "Ż." w Ż. Od 4 sierpnia 1992 r. pobiera rentę

inwalidzką według III , zaś od 1996 r. według II grupy. W kwietniu 1981 r. Stanisław G.

uległ wypadkowi przy pracy , którego okoliczności zostały ustalone wyrokiem Sądu

Rejonowego-Sądu Pracy w Rybniku z dnia 16 listopada 1995 r. [...] Inwalidztwo

poszkodowanego nie pozostaje w związku z tym wypadkiem. Zesztywniające zapalenie

stawów kręgosłupa z ograniczeniem ruchomości i dodatnim odczynem serologicznym,

stan dysoraficzny w odcinku lędźwiowo - krzyżowym oraz aplacja łuku ostatniego kręgu

lędźwiowego są schorzeniami samoistnymi i wrodzonymi.

Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 24 października 1996 r. [...] oddalił rewizję Stanisława G. od powyższego wyroku . Kontrolę rewizyjną Sąd II instancji

ograniczył wyłącznie do następstw wypadku z kwietnia 1981 r.

W skardze kasacyjnej z dnia 17 grudnia 1996 r. Stanisław G. wniósł o uchylenie

wyroku Sądu II instancji. [...] Zdaniem skarżącego Sąd Apelacyjny nie uwzględnił opinii

wydanej przez dr. medycyny Henryka W., według którego inwalidztwo Stanisława G. III

grupy jest następstwem urazów doznanych w wypadkach przy pracy. Poza tym , Sąd

nie wziął pod uwagę faktu, że od 30 września 1987 r. wnioskodawca nie pracował na

poprzednio zajmowanym stanowisku cieśli, lecz "na komorze regeneracji".

W pisemnej odpowiedzi na kasację organ rentowy wniósł o jej oddalenie. Jednak

na rozprawie kasacyjnej pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych podzielił

stanowisko skarżącego, że Sądy I i II instancji nie zbadały wszechstronnie wszystkich

okoliczności sprawy mających wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest uzasadniona.

Stanisław G. uległ wypadkom przy pracy dwukrotnie, a to w kwietniu 1981 r. oraz

12 maja 1987 r. W pierwszym z nich doznał stłuczenia " w okolicach kręgosłupa", w

drugim - stłuczenia klatki piersiowej oraz lewej kończyny dolnej. Sprawa związku

inwalidztwa skarżącego z wypadkiem przy pracy z dnia 12 maja 1987 r. została

prawomocnie rozstrzygnięta decyzją z dnia 15 stycznia 1993 r., uznaną za prawidłową i

odpowiadającą prawu przez Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

Katowicach w wyroku z dnia 4 września 1993 r. [...], od którego rewizję oddalił Sąd

Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z 28 lutego 1994 r. [...]

W rozpoznawanej sprawie Sądy zarówno I jak i II instancji ograniczyły postępowanie dowodowe do ustalenia związku między inwalidztwem odwołującego się a

wypadkiem przy pracy z kwietnia 1981 r. Nie badały natomiast czy inwalidztwo

Stanisława G. nie nastąpiło w zbiegu schorzeń wrodzonych z łącznymi skutkami obu

wypadków. Kwestia ta wymagała wyjaśnienia nie tylko w kontekście opinii Henryka W.,

odmiennej od treści orzeczeń komisji lekarskich do spraw inwalidztwa i zatrudnienia

oraz opinii biegłych sądowych, ale także wobec rozbieżności w ocenie trwałego uszczerbku na zdrowiu jakiego doznał wnioskodawca w następstwie wypadku z 1987 r.

między komisjami lekarskimi PZU ( 18%) i ZUS ( 8%).

Rozpoznając sprawę ponownie Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Katowicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku uzupełni postępowanie

przeprowadzając dowód z opinii biegłych neurologa i ortopedy na okoliczność czy i w

jakim stopniu urazy odniesione przez Stanisława G. w wypadkach przy pracy z kwietnia

1981 r. i maja 1987 r. wpłynęły na pogorszenie się jego stanu zdrowia i pogłębienie

inwalidztwa wynikającego z wrodzonego schorzenia kręgosłupa. Dokonawszy ustaleń w

tym zakresie Sąd zakwalifikuje je i oceni prawnie.

Kierując się powyższymi względami Sąd Najwyższy, stosownie do treści

art.39313 § 1 KPC orzekł jak w sentencji.