Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UK 72/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue under Polish social security law.

Geschäftsnummer II UK 72/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by an employee against a social security office decision regarding sick pay. The appellant argued that receiving wages from another employer during the same sick period violated social security principles, but failed to identify a specific legal question requiring Supreme Court review. The court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for admissibility under the Code of Civil Procedure.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws causing serious doubts, or the appeal is obviously justified.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility social security benefits sick pay entitlement Code of Civil Procedure legal issue requirement uniform interpretation wage substitution

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
z dnia 3 października 2013 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UK 72/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku W. J.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.‎z udziałem zainteresowanych P. Spółka Akcyjna z siedzibą w S. oraz Urzędu Gminy w K.‎o zasiłek chorobowy i zwrot nienależnie pobranego świadczenia,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 30 września 2014 r.,‎skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt VII Ua (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca W. J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego, Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 3 października 2013 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (jednolity tekst: Dz.U. z 2014 r., poz. 159).Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, „ponieważ objęty skargą wyrok stanowi jaskrawe naruszenie obowiązujących zasad ubezpieczenia społecznego od skutków niezdolności pracownika do pracy w przypadku choroby lub macierzyństwa”.

W wyniku wezwania do uzupełnienia skargi kasacyjnej przez przedstawienie uzasadnienia wniosku w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący w piśmie z dnia 5 kwietnia 2014 r. wskazał: „Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadniam względami słuszności oraz koniecznością uzyskania jednolitej wykładni w sprawach wypłat świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Nie należy kwestionować zasadności tych wypłat w przypadkach rzeczywistej choroby pracownika tylko dlatego, że w tych samych okresach niezdolności do pracy naliczono temu samemu pracownikowi wynagrodzenie za pracę w innym zakładzie pracy, mimo że pracy tej również nie świadczył”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4).

W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Ani w skardze kasacyjnej, ani w piśmie uzupełniającym jej braki w zakresie uzasadnienia wniosku w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący nie wskazał żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Z powyższych względów, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.