Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UK 592/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal on manager contract social insurance status, citing established precedent.

Geschäftsnummer II UK 592/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a social insurance authority against a lower court ruling. The authority argued that a manager's contract should independently trigger social insurance obligations separate from the business activity, creating a significant legal issue. The court rejected this, relying on existing precedent that such contracts do not constitute a standalone basis for social insurance when performed within a business activity.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 6 ust. 1 pkt 4, 5 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 13 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: A manager's contract does not independently establish social insurance liability when executed within the scope of a business activity.

Schlagwörter

KI-generiert
social insurance liability manager contract business activity cassation appeal legal precedent statutory interpretation taxation basis

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 6 ust. 1 pkt 4, 5 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Pozwany stwierdził, że członek zarządu spółki prowadzący działalność gospodarczą i wykonujący usługi w ramach kontraktu menadżerskiego podlega ubezpieczeniom społecznym na podstawie art. 6 ust.
Art. 13 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie budzi wątpliwości na poziomie literalnym.
Art. 3989 § 1 pkt 1, 2, 4 k.p.c.
Z jego treści wynika, że odwołuje się jednocześnie do trzech podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c., jednak żadna metodycznie i merytorycznie nie została wykazana.Przede wszystkim wykładnia przepisów art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z jego treści wynika, że odwołuje się jednocześnie do trzech podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c., jednak żadna metodycznie i merytorycznie nie została wykazana.Przede wszystkim wykładnia przepisów art.
Art. 98, 99 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 i 99 k.p.c.
§ 11 ust. 2 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
oraz § 11 ust. 2 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
We wniosku o przyjęcie skargi nie powołano żadnego orzecznictwa (tym bardziej rozbieżnego – art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), gdyż zajmowano się już problemem wskazanym we wniosku.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Odpowiada to jednak ocenie zastosowania prawa w konkretnej sprawie, czyli podstawie przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Natomiast co do podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to istotne zagadnienie prawne jakościowo różni się od potrzeby wykładni prawa, nawet tej kwalifikowanej z art.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z jego treści wynika, że odwołuje się jednocześnie do trzech podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c., jednak żadna metodycznie i merytorycznie nie została wykazana.Przede wszystkim wykładnia przepisów art.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
I UK 138/08
Management contract within business activity is not a separate social insurance basis under Polish law.
III UK 24/09
wyroki Sądu Najwyższego z 23 czerwca 2009 r., III UK 24/09, LEX nr 518053; z 11 sierpnia 2009 r., III UK 27/09, LEX nr 533671; z 14 grudnia 2010 r., I UK 209/10, LEX 738525).
III UK 27/09
wyroki Sądu Najwyższego z 23 czerwca 2009 r., III UK 24/09, LEX nr 518053; z 11 sierpnia 2009 r., III UK 27/09, LEX nr 533671; z 14 grudnia 2010 r., I UK 209/10, LEX 738525).
I UK 209/10
Supreme Court dismisses appeal; income from veterinary contract work is taxable for pension reduction purposes.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UK 592/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z wniosku E. S.A. w P.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.‎o wydanie interpretacji,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 16 maja 2014 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz wnioskodawcy 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z 22 sierpnia 2013 r. oddalił apelację skarżącego organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w P. z 21 listopada 2012 r., który zmienił decyzję pozwanego. Pozwany stwierdził, że członek zarządu spółki prowadzący działalność gospodarczą i wykonujący usługi w ramach kontraktu menadżerskiego podlega ubezpieczeniom społecznym na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Sąd stwierdził, że członek zarządu spółki zatrudniony na podstawie kontraktu menadżerskiego wykonywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podlega ubezpieczeniom społecznym na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 tej ustawy.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na istotne zagadnienie prawne oraz potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości w praktyce przy ich stosowaniu, „a mianowicie: - czy kontrakt menedżerski jako umowa nienazwana o świadczenie usług zgodnie z art. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowi samodzielny tytuł podlegania ubezpieczeniom społecznym niezależny od prowadzonej działalności gospodarczej, a przychody z tego tytułu stanowią podstawę wymiaru składek; - czy w związku z tym w świetle powyższego uzasadniona jest teza Sądów obu instancji o oddzieleniu podstawy opodatkowania od podstawy ubezpieczeń społecznych mając na uwadze regulację art. 13 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego sprawy zdaniem organu rentowego, zachodzi potrzeba wykładni przez Sąd Najwyższy zaskarżonych przepisów. Wskazana kwestia prawna nie jest jednostkowym przypadkiem, a zatem jej rozstrzygnięcie będzie miało istotny wpływ na rozpoznanie podobnych spraw w przyszłości, a także doprecyzowanie obowiązujących w tym zakresie przepisów przez ustawodawcę. Skarga jest oczywiście uzasadniona wobec skutków społecznych i finansowych przyjętej przez Sąd Apelacyjny w […] linii orzekania”.W odpowiedzi wnioskodawca wniósł o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (wyżej in extenso) nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony. Z jego treści wynika, że odwołuje się jednocześnie do trzech podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c., jednak żadna metodycznie i merytorycznie nie została wykazana.Przede wszystkim wykładnia przepisów art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie budzi wątpliwości na poziomie literalnym.

We wniosku o przyjęcie skargi nie powołano żadnego orzecznictwa (tym bardziej rozbieżnego – art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), gdyż zajmowano się już problemem wskazanym we wniosku. Analizy wzajemnej relacji tych przepisów na tle kontraktu menadżerskiego jako podstawy ubezpieczenia społecznego dokonano w wyroku Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2008 r., I UK 138/08, OSNP 2010 nr 11-12, poz. 144. Reprezentuje ją syntetycznie teza, że umowa o zarządzanie przedsiębiorstwem (spółką) lub kontrakt menedżerski wskazane w art. 13 pkt 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jako źródła przychodu z działalności wykonywanej osobiście, nie stanowią samodzielnej podstawy podlegania ubezpieczeniom społecznym z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jeżeli są realizowane w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.

Taki kierunek wykładni podtrzymano w dalszym orzecznictwie (por. wyroki Sądu Najwyższego z 23 czerwca 2009 r., III UK 24/09, LEX nr 518053; z 11 sierpnia 2009 r., III UK 27/09, LEX nr 533671; z 14 grudnia 2010 r., I UK 209/10, LEX 738525). Wniosek o przyjęcie skargi nie daje podstaw do przeciwnego twierdzenia, tj. że wydzielenie przez organ rentowy kontraktu menadżerskiego z prowadzonej działalności gospodarczej może być zasadne. Odpowiada to jednak ocenie zastosowania prawa w konkretnej sprawie, czyli podstawie przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi jednak jedynie hasłowo twierdzi, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Na etapie przedsądu nie ocenia się podstaw kasacyjnych skargi, stąd skarżący powinien samodzielnie wskazać i wykazać naruszenie przepisów prawa, które bez wątpliwości prowadzi do stwierdzenia, że objęty skargą wyrok jest oczywiście wadliwy i dlatego skarga powinna zostać przyjęta do rozpoznania. Skarżący we wniosku nie przedstawił takiej analizy. Natomiast co do podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to istotne zagadnienie prawne jakościowo różni się od potrzeby wykładni prawa, nawet tej kwalifikowanej z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Skarżący nie przedstawia jurydycznej argumentacji, która uzasadniałaby inne wnioski lub w ogóle stanowiłaby podstawę do rozważenia innego stanowiska, niż zajmowane dotychczas przez Sąd Najwyższy.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. oraz § 11 ust. 2 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. [aw]