Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II UK 570/17 KI-generiert

Social security appeal dismissed for lack of obvious merit under Article 316 § 1 of the Code of Civil Procedure.

Geschäftsnummer II UK 570/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the social security body's cassation appeal against a court ruling that exempted heirs from a deceased's unpaid social contributions. The appellant argued that Article 316 § 1 of the Code of Civil Procedure could not apply to social security cases, claiming an obvious legal error. The court rejected this, noting the appellate court correctly applied the statute because the heirs had previously renounced the inheritance, making the exemption legally sound and not obviously erroneous.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 316 § 1 k.p.c.; The cassation appeal based on the obvious merit of the claim requires demonstrating a prima facie obvious violation of substantive or procedural law that results in an obviously incorrect judgment, which was not established here.

Schlagwörter

KI-generiert
social security contributions heirs liability cassation appeal obvious merit Code of Civil Procedure inheritance renunciation appellate court Dahinfallen der Invalidenrente

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 316 § 1 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której organ rentowy upatruje się w naruszeniu przez Sąd Apelacyjny art. 316 § 1 k.p.c., przez jego niezasadne zastosowanie w niniejszej sprawie.
art. 316 § 1 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której organ rentowy upatruje się w naruszeniu przez Sąd Apelacyjny art. 316 § 1 k.p.c., przez jego niezasadne zastosowanie w niniejszej sprawie.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższy z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11
postanowienie Sądu Najwyższy z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II UK 570/17 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z wniosku M. K., A. K., K. B.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w P.‎o należności z tytułu nieopłaconych składek,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 stycznia 2019 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 25 kwietnia 2017 r., III AUa […] Sąd Apelacyjny w […] zmienił wyrok Sądu Okręgowego w K. z 3 listopada 2015 r., III U […] oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w P. (organ rentowy) z 7 stycznia 2015 r., obciążającą M. K., A. K. i K. B. (odwołujący się) odpowiedzialnością za zobowiązania F. K. (spadkodawca) z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy, w ten sposób, że uznał, iż odwołujący się nie odpowiadają za zobowiązania spadkodawcy wskazane w decyzji organu rentowego.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł organ rentowy, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której organ rentowy upatruje się w naruszeniu przez Sąd Apelacyjny art. 316 § 1 k.p.c., przez jego niezasadne zastosowanie w niniejszej sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się oczywista zasadność skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (postanowienie Sądu Najwyższego z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, LEX nr 1124094).

Powołana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie znajduje zastosowania w przypadku samego wykazania oczywistego naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz tylko sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (postanowienie Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, LEX nr 1232793).W niniejszej sprawie organ rentowy podnosił, że skarga jest oczywiście uzasadniona z uwagi na niemożność zastosowania art. 316 § 1 k.p.c. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, które nie są sprawami o świadczenie.

Organ rentowy nie zauważa jednak, że Sąd Apelacyjny w wyroku szeroko odniósł się do przyczyn zastosowania art. 316 § 1 k.p.c., wskazując, że niemożność zastosowania powyższego przepisu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych ma uzasadnienie jedynie w sytuacji, gdyby odwołanie się do niego wypaczałoby charakter postępowania w tych sprawach i prowadziłoby do jaskrawego pominięcia odrębności postępowania z zakresu ubezpieczeń społecznych przez całkowite pozbawienie znaczenia postępowania administracyjnego, poprzedzającego postępowanie sądowe.

Nie można zatem mówić o naruszeniu art. 316 § 1 k.p.c. w sytuacji, gdy przesłanka konieczna do obciążenia odwołujących się odpowiedzialnością za zobowiązania spadkodawcy odpadła w wyniku wydania prawomocnego orzeczenia sądowego o uchyleniu się od skutków niezłożonego w terminie oświadczenia woli o odrzuceniu spadku, które nie było kwestionowane przez organ rentowy.W tych okolicznościach Sąd Najwyższy uznał, że organ rentowy nie wykazał oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, a co się z tym wiąże, brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpoznania.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.