Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DE FR IT EN
In Legislator analysieren
II KO 93/21 KI-generiert

Supreme Court dismisses ex officio retrial request because cassation proceedings are not final criminal judgments.

Geschäftsnummer II KO 93/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to initiate an ex officio retrial procedure regarding a cassation appeal. The applicant argued for a retrial, but the Court determined that cassation proceedings serve only as a control mechanism and do not constitute final criminal judgments resolving criminal liability. Consequently, the statutory conditions for an ex officio retrial were not met.

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 540 § 1 k.p.k.; art. 542 § 3 k.p.k.: The institution of ex officio retrial applies only to proceedings concluded by a final judgment resolving criminal liability; cassation proceedings and related Supreme Court decisions do not possess the requisite finality to trigger such a procedure.

Schlagwörter

KI-generiert
ex officio retrial cassation proceedings final judgment criminal liability Supreme Court procedural finality art. 542 k.p.k.

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 540 § 1 k.p.k.
W tym kontekście warto zauważyć, że w art. 540 § 1 k.p.k. mowa jest wprost o postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem, a zatem takim orzeczeniem, które cechuje się prawomocnością zarówno w znaczeniu formalnym, jak i materialnym.
art. 542 § 3 k.p.k.
akt II KS 18/21, nie stwierdzam podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.).
art. 539a § 3 k.p.k.
Dudka, Warszawa 2020, teza 2 do art. 539a).Z tego względu, sygnalizacja dotycząca wznowienia postępowania z urzędu (art.
art. 9 § 2 k.p.k.
539a).Z tego względu, sygnalizacja dotycząca wznowienia postępowania z urzędu (art. 9 § 2 k.p.k.), nie mogła przynieść oczekiwanego przez M.B.
art. 542 § 3 k.p.k
akt II KS 18/21, nie stwierdzam podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.).
art. 540 § 1 k.p.k
W tym kontekście warto zauważyć, że w art. 540 § 1 k.p.k.
art. 9 § 2 k.p.k
539a).Z tego względu, sygnalizacja dotycząca wznowienia postępowania z urzędu (art. 9 § 2 k.p.k.), nie mogła przynieść oczekiwanego przez M.B.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2007 r., V KZ 24/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KC 118/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2021 r., sygn. akt IV KO 80/21
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2021 r., sygn. akt IV KO 80/21).
V KZ 24/07
Supreme Court dismisses appeal, ruling renewal requests for delay complaints are inadmissible by law.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II KO 93/21 ZARZĄDZENIE Dnia 16 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz Dnia 16 listopada 2021 r., Sędzia SN Kazimierz Klugiewicz, po zapoznaniu się z pismem Z.N., sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt II KS 18/21, nie stwierdzam podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.). UZASADNIENIEJak wskazuje się w orzecznictwie i co wynika z rato legis instytucji wznowienia postępowania dotyczy ona jednie postępowania w jego głównym nurcie, a więc co do istoty sprawy i związanych z nią rozstrzygnięć — w szczególności orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. jest orzeczenie, które rozstrzyga co do odpowiedzialności karnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2007 r., V KZ 24/07, OSNKW 2007/6/53, LEX nr 270987; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2008 r, IV KC 118/07, LEX nr 346765).Tymczasem postępowanie, do którego odnosi się sygnalizacja Z.N. co do konieczności wznowienia postępowania z urzędu, ma charakter uboczny i dotyczy jedynie kontroli podstawności wydania przez Sąd odwoławczy wyroku o charakterze kasatoryjnym, nie przesądzając w żadnym stopniu o kwestii odpowiedzialności karnej wnioskodawcy, co wyraźnie wynika z ograniczonych podstaw skargi, określonych w art. 539a § 3 k.p.k.

W tym kontekście warto zauważyć, że w art. 540 § 1 k.p.k. mowa jest wprost o postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem, a zatem takim orzeczeniem, które cechuje się prawomocnością zarówno w znaczeniu formalnym, jak i materialnym. Tymczasem wyroki kasatoryjne sądów odwoławczych, jak i w konsekwencji orzeczenia Sądu Najwyższego wydawane w postępowaniu prowadzonym w trybie Rozdz. 55a takich przymiotów nie posiadają (por. J. Matras, w: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, red. K. Dudka, Warszawa 2020, teza 2 do art. 539a).Z tego względu, sygnalizacja dotycząca wznowienia postępowania z urzędu (art. 9 § 2 k.p.k.), nie mogła przynieść oczekiwanego przez M.B. rezultatu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2021 r., sygn. akt IV KO 80/21).

Na powyższe zarządzenie zażalenie nie przysługuje.