Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II KK 409/18 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to insufficient penalty severity and lack of procedural error grounds.

Geschäftsnummer II KK 409/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal without examination, ruling it inadmissible under the Criminal Procedure Code. The defendant was sentenced to four months of liberty restriction, which does not meet the statutory threshold for appeals in his favor. Furthermore, the defense failed to cite specific procedural errors required to justify the appeal's admissibility.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: An appeal in favor of the accused is inadmissible if the sentence is not imprisonment without suspension and no procedural errors under Art. 439 are alleged.

Schlagwörter

KI-generiert
inadmissible cassation liberty restriction penalty procedural error grounds defense costs Criminal Procedure Code mangelnde Glaubwürdigkeit Einstellung des Strassenverkehrsverfahrens Zweifel an der Rechtswidrigkeit

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 523 § 2 k.p.k.
Nie doszło zatem do wymaganego treścią art. 523 § 2 k.p.k., skazania na karę bezwarunkowego pozbawienia wolności.We wniesionej kasacji nie wskazano natomiast na żadne z uchybień określonych w art.
§ 4 of Art. 523 k.p.k.
jest niedopuszczalna z mocy ustawy i dlatego należało pozostawić ją bez rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k.
Art. 439 k.p.k.
Ograniczenie to, zgodnie z § 4 tego przepisu, nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art.
art. 177 § 1 k.k
O.skazanego z art. 177 § 1 k.k.
art. 178 § 1 k.k
z art. 178 § 1 k.k., na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności.Sąd Okręgowy w Ł., po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r., sygn.
art. 7 k.p.k
podnosząc zarzuty:1.rażącego naruszenia przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, to jest obrazę art. 7 k.p.k., art.
art. 410 k.p.k
7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art.
art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k
art. 523 § 2 k.p.k
jest niedopuszczalna z mocy ustawy i dlatego należało pozostawić ją bez rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k.
art. 439 k.p.k
Ograniczenie to, zgodnie z § 4 tego przepisu, nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II KK 409/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie L. O.skazanego z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 listopada 2018 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt V Ka […]utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt VI K […] postanowił 1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. zwolnić oskarżonego L.O. od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego;

3. wniosek obrońcy o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie kasacji oddalić. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia z dnia 7 sierpnia 2017 r., sygn. akt VI K […], L. O. został skazany, za czyn z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k., na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności.Sąd Okręgowy w Ł., po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt V Ka […], utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji. Kasację od tego wyroku wniósł obrońca z urzędu L. O. podnosząc zarzuty:1.rażącego naruszenia przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, to jest obrazę art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów 2.inne rażące naruszenie prawa poprzez błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mianowicie, polegających w szczególności na błędnym ustaleniu okoliczności możliwości popełnienia przez oskarżonego L.

O. i przypisanie mu sprawstwa i winy w sytuacji, gdy takiej winy przypisać mu nie możnaPodnosząc te zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu I instancji (nie wskazując na rodzaj orzeczenia następczego) oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej obrony z urzędu.Zastępca Prokuratora Okręgowego w Ł. wniosła o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy skazanego L. O. jest niedopuszczalna z mocy ustawy i dlatego należało pozostawić ją bez rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to, zgodnie z § 4 tego przepisu, nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, L. O. został skazany za czyn z art. art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k., na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności. Nie doszło zatem do wymaganego treścią art. 523 § 2 k.p.k., skazania na karę bezwarunkowego pozbawienia wolności.We wniesionej kasacji nie wskazano natomiast na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.

Tak zredagowaną kasację należało więc pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy prawa. Sąd Najwyższy zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego, ponieważ nie powinien on ponosić skutków finansowych nieprofesjonalnych działań obrońcy i sędziego przyjmującego taką kasację.Wniosek zaś obrońcy o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie kasacji podlegał oddaleniu, albowiem wynagrodzenie nie przysługuje za sporządzenie niedopuszczalnego z mocy ustawy środka zaskarżenia (zob.: postanowienia SN z dnia 17 lutego 2005 r., IV KK 418/04; z dnia 28 listopada 2012 r., III KK 313/12 i z dnia 24 października 2018 r., V KK 451/18 i inne).Mając na uwadze powyższe orzeczono, jak w sentencji postanowienia.